Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Out in the streets


πολυδιάστατη ανεξάντλητη μαγική google

γι'αυτούς που το μυαλό και το σώμα είναι διαρκώς σε κίνηση

rock on!

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

τα δύο φ



Κρατάς το μολύβι
γραμμή μαύρη
γραμμή λευκή
πότε στα σύννεφα
πότε στο πουθενά
ταλάντωση
μουτζούρες και πάλι χρώματα και σχήματα συγκεκριμένα
καθαρά
λατρεμένα
λαμπερά
τα σχήματά σου -και τα θαμπά-
είναι άρτια, είναι γεμάτα όσο δεν πάει.
σκούπισε τα μάτια.

Δύο όψεις πάντα.
Δύο πράγματα μαζί.
Ευτυχισμένη και λαβωμένη.
Μαζί και χώρια.
Κορίτσι και γυναίκα.
Με το τελευταίο 2 πλάι σου.

2+1 τραγούδια





χρόνια γεμάτα :)

for f // photo k

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Το παιχνίδι της ζωής

Η παρτίδα είναι ολάκερη δικιά μας.
Η επόμενη κίνηση απ' το δικό μας χέρι.
Η σκακιέρα σταθερή στη θέση της περιμένει το επόμενο βήμα.
Κι όταν η παρτίδα διακόπτεται απρόσμενα...
Η ζωή μας υπερβαίνει.
Η ζωή παύει να είναι ζωή.

Ίσως πρέπει να μάθεις να μη βγάζεις συμπεράσματα
σχετικά με το αποτελέσμα πριν τελειώσει το παιχνίδι. Χορχε Μπουκάι




για τον Πλάτωνα που έφυγε απρόσμενα. νωρίς

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Begin

Let's say... since you were a little
and you always dreamed of someday getting a lion,
and you wait you wait you wait you wait
and the lion doesn't come
and along comes a giraffe.
You can be alone
or you can be with a giraffe
[and waiting for the lion].





-What happens now?
-I don't know.
-How is that work?


The beginners


// photo k from APh11

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

In a broken dream


The funny thing about fairy tales, is that we forget about them so fast
And we grow up, we buy things, we build up fences
We sell our innocence and forget our dreams
We forget who we are in order to be something we're not
And we'll keep believing in this so called truths, until we forget how to live
Or until we open our eyes, and wake up.
// Loic Wirth

special thanks to georgia // photo k

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

F for margo


Αυτή η γυναίκα-κορίτσι έχει κάπου σίγουρα κρυμμένο ένα μαγικό ραβδί. Μπορεί και κάποια ειδικά γυαλιά που κάνουν τον κόσμο να φαίνεται αλλοιώτικος. Δεν ξέρω... ίσως να είναι ακτινολόγος. Όχι από αυτούς με τις άσπρες στολές. Τους άλλους. Αυτούς που βλέπουν τα μέσα σου και χωρίς να έχουν αντικρύσει τα μάτια σου... καταλαβαίνουν τόσα. Όπλο της ισχυρό είναι πως μπορεί ν'ακούει. Είναι εκεί. Υποστηρικτική, γλυκειά, να σου μιλήσει, να σου δείξει ξανά τον κόσμο που μαύρισες. Κι έχει στον κήπο της πάντα κάτι να σε φιλέψει. Λουλούδι, ντομάτα... ότι κι αν σου δώσει από εκεί, είναι ξεχωριστό. Γιατί είναι προσεκτική μαζί του εξ' αρχής. Γιατί του χάρισε όλη την αγάπη της χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Εγώ μια μέρα θα φάω απ'τα γεμιστά της.

Ένα δυνατό δώρο για εκείνη. Ένας κόσμος που εναλλάσεται και δε μένει ποτέ στάσιμος. Ασπρόμαυρος γιατί η ίδια είναι τόσο χρωματιστή που δεν έχει ανάγκη από περισσότερο χρώμα.


f // photo k