Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Μετά


πάντα μελαγχολώ όταν αποχαιρετώ
μια χρονιά
ένα δυνατό έρωτα
την καλοκαιρινή βουτιά
το τζάκι που σβήνει
την ανάσα σου
τη γεύση σου
τη μυρωδιά που χάνεται
την αγκαλιά
τη βροχή
εσένα που φεύγεις
τη φωτογραφία που έχασα
το αστέρι που έπεσε
τη φωτογραφία που δεν έβγαλα ποτέ
το φεγγάρι κάθε μα κάθε βράδυ
το σώμα σου
τις στιγμές που πέρασαν
δεν αντέχω τους αποχαιρετισμούς
δεν αντέχω το φόβο του αποχαιρετισμού
πονάω πριν καν συμβεί
βήμα μπροστά
σημείωμα με μεγάλα γράμματα σε φλούο χρώμα
κι αν δεν είναι...
υπάρχει πάντα το επόμενο που θα είναι
για το μετά
που έρχεται
σηκώνω το ποτήρι μου
υγεία και δύναμη για τα επόμενα



// photo k

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Kurz und Schön


I carry your heart with me (I carry it in my heart) I am never without it (anywhere I go you go, my dear; and whatever is done by only me is your doing, my darling)
I fear no fate (for you are my fate, my sweet) I want no world (for beautiful you are my world, my true) and it's you are whatever a moon has always meant and whatever a sun will always sing is you.
Here is the deepest secret nobody knows (here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life; which grows higher than the soul can hope or mind can hide) and this is the wonder that's keeping the stars apart. I carry your heart (I carry it in my heart).
ee cummings


// photo k

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Ένα πράγμα ξέρω εγώ















η αγάπη είναι πλάσμα ζωντανό
δε χωρά λιγοψυχία
δε θέλει μισό το μήλο
ζητά να ζει στο έντονο τώρα
να βλέπει τη γύμνια και να μη χορταίνει
να χορεύει αλύπητα ώσπου το κορμί να μην μπορεί να σταθεί
να κλέβει την ανάσα ανύποπτα

κι αν δεν το ξέρεις αυτό είσαι βαθιά νυχτωμένος
ή δεν έμαθες από αγάπη






είναι που δεν αντέχω το λίγο. στο 10 το καλό. χα! // photo k

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2011

Κακοκαιρία



Μια και με γράψανε φονιά
πήρα τους δρόμους παγανιά
και τη ζωή σεργιάνι
κακό να κάνω στους κακούς
που εσύ μονάχα τους ακούς
μα ο νους σου δεν τους βάνει

Στην ξενιτιά που 'χα βρεθεί
με το 'να χέρι στο σπαθί
και τ' άλλο στο βαγγέλιο
είδα μανάδες κι ορφανά
κι είπα το δάκρυ που πονά
να τους το κάνω γέλιο

Μα τώρα που έφτασε η στιγμή
να κλείσουν οι λογαριασμοί
ποιος τάχα θα μπορέσει
να δει πως είχα μια καρδιά
σαν της αγάπης τα παιδιά
και να με συγχωρέσει;

Νίκος Γκάτσος



//photo k

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Χαμένη αδρεναλίνη*



η απόφαση
η δύναμη
η τόλμη
η πτώση
η ζωή των άλλων
πόση αδρεναλίνη αντέχω στη ζωή μου;



*Η αδρεναλίνη (adrenaline) είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τον μυελό των επινεφριδίων. Η αδρεναλίνη ενεργοποιεί τον μηχανισμό διάσπασης του γλυκογόνου που βρίσκεται στο ήπαρ και έτσι αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ενεργοποιεί τα ελεύθερα λιπαρά οξέα και προκαλεί μια μεγάλη ποικιλία αντιδράσεων στο καρδιαγγειακό και στο μυϊκό σύστημα. Αυτές οι δράσεις της αποβλέπουν κατά κύριο λόγο στην κινητοποίηση του οργανισμού για την αντιμετώπιση μιας έκτακτης ανάγκης ή μιας απειλής.

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Is this the place where my soul feels safe?


Ματιά αλλοιώτικα δοσμένη.





Is this the place where my soul feels safe
wrapped in paper page hidden in the second space
floors of woods and windows and silent grace

Come and walk with me in my melting sleep
I need to feel the wooden floor touching my naked feet
whisper songs with fairies stories from underneath

Count from one to ten keep your eyes closed until the end
then scream your nightmares loud out in the air

Come and dance with me in open streets with broken violins
keep the pavement down under your feet down
light the night with color scream noise noise
night is breaking drums are shaking
Stories from the floors ship travels without clocks
band plays on the road my skin is changing shape
and I roll into the place where my soul feels safe
and everything is melting into the sound of everything.


Music by Nefeli + Mολυβια-κομάντος // PHOTO BY ROGIER HOUWEN

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

[W]hole



Stop showing
You love me
A little at a time.

Stop saying
You care
Bit by bit.

Stop keeping
Me here
For tiny pieces of time.

Because I need
All of you
Not piece by piece.

I love
All of you
Not just some parts of you.

So love all of me
All the way
All the time.

Or let all of me go
All at once
For good.



poem Katrina Wendt // photo k from APhF11