k

Ουσία

2012-02-13T20:28:00.003+02:00

Όλα τώρα αρχίζουν

2012-02-13T12:17:00.000+02:00

ξέρεις τι; έχω αρχίσει να μη φοβάμαι. 
έχουν αρχίσει να μη με πιάνουν τα όπλα τους.

Σήμερα. ΤΩΡΑ.

2012-02-12T05:05:00.003+02:00

Τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Η ιστορία έχει δείξει πως έχουν πέσει κυβερνήσεις με ισχυρές αντιδράσεις των λαών. Αντί να προδιαγράφουμε την επόμενη μέρα άεργοι, ας κάνουμε πραγματικά ότι μπορούμε για να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Μην είμαστε έρμαια! Κλέβουν τη ζωές μας και την ελευθερία μας και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μοιρολατρούμε! Βλέπουμε σε τι σημείο έχουμε φτάσει με τα πρώτα μέτρα. Υγεία παιδεία και δικαίωμα στην εργασία έχουν ξευτιλιστεί. Τα κεκτημένα μας έχουν ξεπουληθεί. Αυτή η υπογραφή, το μόνο που διασώζει είναι τη χρεωκοπεία των τραπεζών. Του έλληνα πολίτη όχι. Πρέπει να βγούμε όλοι έξω, ΟΛΟΙ, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Παντού. Μη δοθούμε στα θηρία!

Αναδημοσιεύω παρακάτω κείμενο που με βρίσκει απολύτως σύμφωνη και με καλύπτει πλήρως.

Η κυβέρνηση που σου φορέσανε με το έτσι θέλω δεν θα πέσει, όσα “like” και να κάνεις...

Μήπως να έκλεινες αυτό το ρημάδι το facebook και να έβγαινες στο δρόμο?

Με πανό και ντουντούκες, με φωτογραφικές και videoκάμερες, με νταούλια και καραμούζες, με χορούς και με τραγούδια, με κουστούμι ή με βερμούδα, με κατσαρόλες ή φρατζόλες, με οργή, με χαμόγελα…
Με ότι αντέχεις τέλος πάντων ή με ότι ξέρεις να κάνεις καλύτερα…

Εγώ ξέρω πως ο αγώνας είναι πολύ δύσκολος και οι πιθανότητες λίγες…

Και με τη γνωστή “ανάθεση σε κάποιους άλλους” το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να μοιραστούμε όλοι μαζί την ήττα…

Όμως, αλήθεια αντέχεις?

Να ξέρεις πως 1 εκατομμύριο και παραπάνω συνάνθρωποί σου είναι άνεργοι, εξαιτίας της πολιτικής των χρυσοπληρωμένων κοινοβουλευτικών θεατρίνων, και απλά να σκύβεις το κεφάλι και να συνεχίζεις τη δουλίτσα σου.

Να δουλεύεις μέρα νύχτα για να φτάσεις εξαντλημένος στο Σαββατοκύριακο. Ποιος πάει δουλειά αύριο πάλι…

Να δέχεσαι να ληστεύουν την αξιοπρέπειά σου και να γυρνάς στο σπίτι σου ηττημένος.

Να ακούς τον κάθε τυχαίο και άχρηστο πολιτικό να σπείρει τον τρόμο για τη ζωή σου χωρίς το Euro τους.

Να εισπράττεις τη “νόμιμη βία τους” και την καταστολή κάθε μέρα, με όλο και πιο άγριο και ωμό τρόπο.

Να συντηρείς τους φόβους που σε γέμισαν.

Να υπακούς σε σάπιους θεσμούς, σε ψεύτικα οράματα και σκιάχτρα που απαιτούν το σεβασμό σου.

Να ανέχεσαι “η δήθεν δημοκρατία τους” να σκοτώνει αρρώστους μέσα σε ρημαγμένα νοσοκομεία.

Να θεωρείσαι εν δυνάμει ψηφοφόρος τους και να λες κι εσύ το παραμύθι τους, πως: όλοι έχουμε ευθύνες…

Να βλέπεις στο πεζοδρόμιο να σέρνονται άστεγοι…

Να πετάνε τα λεφτά σου σε χημικά, σε φρεγάτες και υποβρύχια, όπλα και σφαίρες και να κόβουν από τον πατέρα σου τη σύνταξη για να σώσουν το χρέος και τη χώρα… αυτό, πολύ καλό αστειάκι ε?

Να φωνάζεις τόσο καιρό και να σε αγνοούν.

Να ξεπουλάνε ακόμα και το νερό που πίνεις.

Να σε αδικούν και να το επιτρέπεις…

Να καταστρέφουν τις ζωές όλων μας.

Να τους βλέπεις να περνάνε, με τις λιμουζίνες τους και τους μπράβους τους.

Να σου λένε πως ο ρόλος σου περιορίζεται στο να τους ψηφίζεις και να βγάζεις το σκασμό και να κάνεις αυτό που θα αποφασίσουν αυτοί. “Ας πρόσεχες τι ψήφιζες, εμείς είμαστε εκλεγμένοι τώρα…” Α, ναι και το άλλο το καλό: “αν δεν σου αρέσει να πας στη Βόρειο Κορέα…”. Στο είπανε και αυτό. Αν δεν το άκουσες, πες μου να στο στείλω να το δεις…

Το ξέρω, βρίζεις στο facebook, τα λες στο μανάβη σου, σε κυριεύει οργή και δεν ξέρεις τι να την κάνεις, κορνάρεις χωρίς λόγο, λες πως θα τους κρεμάσουμε, θα πληρώσουν και διάφορα τέτοια ωραία…

Εξεγείρεσαι στα λόγια γιατί αυτό το επίπεδο βίας σου το επιτρέπουν, ακόμα… Αλλά μέχρι μούντζα ε, όχι πιο πολύ…

Σε ταΐζουν Βία κάθε μέρα και εσύ ξεσπάς στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στον εαυτό σου… Θα μου πεις: μα, βία είναι οι μολότοφ και τα επεισόδια που βλέπω στα κανάλια…

Βία είναι η πολιτική που μας επιβάλουν με το έτσι γουστάρω, γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα από εσένα.

Τι να ξέρεις εσύ ρε βλάκα? Αυτό σου λένε…

Δεν σε θεωρούν άξιο ούτε να σε ρωτήσουν τι σκέφτεσαι για όλα αυτά…

Βία είναι να σε αγνοούν, να γελάνε πίσω από τη πλάτη σου, να ζητιανεύεις για δουλειά και να είσαι και ευχαριστημένος που δεν είσαι άνεργος…

Άνεργος φίλε, είναι βία να είσαι άνεργος…

Βία είναι τα δελτία των 20:00, λέει ένα σύνθημα σε έναν τοίχο…

Τι περιμένεις να κατέβει ο superman ή καμιά δεκαριά ninja και χωρίς βία να πάρουν εκδίκηση για σένα ως αγνοί ήρωες?

Όταν έρχεται η ώρα να κατέβεις στους δρόμους, μια έχει κρύο, μια βρέχει, μία δεν έχει μετρό, μία είχες μια δουλίτσα…

Και τι να κάνω? Θα πεις…

Βγες στο δρόμο.
Κλείσε το ρημάδι το facebook, κλείσε την τηλεόραση και βγες…

Να νικήσεις τους φόβους σου, να βρεις δύναμη να βοηθήσεις κάποιον που σε χρειάζεται…

Είναι δύσκολο το ξέρω…
Βγες στο δρόμο με ότι αντέχεις ή με ότι ξέρεις να κάνεις καλύτερα…

Πάρε δύναμη από τους διπλανούς μας.
Ο διπλανός μας είναι το όπλο σου, το όπλο μου…
Έλα να κάνουμε των αγώνα μας γιορτή…

Ξέρεις κάτι, έχουμε ακόμα αξιοπρέπεια, σε λίγο θα μας την κλέψουν κι αυτήν…

Τουλάχιστον ας παλέψουμε…

Φιλικότατα
Γ.

*******

Δεν διώξαμε τη ΧΟΥΝΤΑ και σήμερα…
λίγο το ένα, λίγο το άλλο.
Κι αύριο μέρα είναι όμως…

Γενική Απεργία και αύριο και κάθε μέρα… Κάθε μέρα Απεργία Διαρκείας μέχρι να τους τσακίσουμε…
Να τσακίσουμε τη σιωπή που με νύχια και με δόντια προσπαθούν να διατηρήσουν,
την παραγωγή τους, τα συμφέροντα τους που βασίζονται στη δική μας εργασία…
Μην περιμένετε τη ΓΣΣΕ, πρέπει εμείς να προκαλέσουμε απεργία διαρκείας,
εμείς να προκαλέσουμε τις εκλογές που τρέμουν, εμείς το δημοψήφισμα που αρνήθηκαν,
εμείς να προκαλέσουμε τη χρεοκοπία που μας ετοιμάζουν ή ότι άλλο αποφασίσουμε εμείς…

Με τους δικούς μας όρους πρέπει να γίνουν όλα αυτά και όχι με τους δικούς τους…
Αυτοί διασώζουν τις τράπεζες, την παραμονή τους στο πολιτικό τους τσίρκο,
τα συμφέροντα των κολλητών τους.

Εμείς πρέπει να διασώσουμε την ελπίδα μας,
το μέλλον μας, τη ζωή που θα βρουν τα παιδιά μας, το χαμόγελό μας...

Εναλλακτικά?
Καθόμαστε και τους ανεχόμαστε…

Καμία ανοχή, καμία συναίνεση...
Το αύριο δεν υπάρχει, στο κλέψανε…

Δεν λυγίζουμε,
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΡΑ
μέχρι να λυγίσουν αυτοί…

Κλείστε τον υπολογιστή σας και
βγείτε στους δρόμους…

Καλή δύναμη και Καλή Τύχη !!!

*******

... αν δεν καταλάβουν οι φίλοι μας, ότι ο μόνοι που μπορούν να σώσουν το τομάρι τους, δεν είναι άλλοι από την αφεντιά τους, τότε αυτός ο Αγώνας θα έχει αποτύχει. Εγώ θα παλέψω ακόμα και γι αυτούς που δεν το αξίζουν, όχι για να με βαφτίσουν "ήρωα" (μακριά από μένα αυτά), αλλά για την τιμή των όπλων. Για να μην κρύβω τα λόγια μου, μετά από χρόνια, στα παιδιά ή στα εγγόνια μου. Δεν επιθυμώ όμως σε κανέναν να χαριστεί αυτή η Δημοκρατία που θέλουμε. Θα πρέπει να την κερδίσουν, θα πρέπει να μάθουν να αγωνίζονται, ακόμα και αν αυτό φαντάζει μάταιο. Κι αν αυτοί οι φίλοι μας, τελικά επιλέγουν καναπέ, τότε δικαίως να πάθουμε όλοι μας, αυτά που έρχονται. Γιατί όλοι βρισκόμαστε στο ίδιο καζάνι, και μαζί με τα ξερά θα καούν και τα χλωρά...

ΑΚΟΥ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ

// photo k

ΟΡΓΗ

2012-02-10T23:57:00.001+02:00

Επειδή αν δεν αντισταθούμε, σύντομα με τον ACTA θα βουλώσουν πολλά στόματα και η ελευθερία λόγου στο διαδίκτυο θα είναι πλέον παράνομη, ας αντισταθούμε. Σάββατο 11 Φεβρουαρίου στις 17.00 όλη η Ευρώπη αντιδρά. Στην Αθήνα στην πλατεία Συντάγματος, στη Θεσσαλονίκη στην πλατεία Αριστοτέλους και στην Πάτρα στην πλατεία Γεωργίου, συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την υπογραφή των "ελλήνων" πολιτικών, που θα εντάξει την Ελλάδα σ'αυτή την απαράδεκτη συμφωνία-λογοκρισία του διαδικτύου.

Για την Κυριακή στις 17.00, ίδιο αίσθημα οργής. Μην τους αφήσουμε να υπογράψουν ανενόχλητοι. Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι. Είμαστε περισσότεροι από αυτούς. Δεν μπορούν να μας γυρίσουν τόσα χρόνια πριν. Δεν μπορούν να μας κλέψουν τα κεκτημένα μας!

Δείτε και αυτή τη συγκέντρωση οπτικού υλικού www.greekriots.com

// photo k

Σωστά λάθη

2012-02-06T17:49:00.000+02:00

Όταν κάνω λάθος μη φωνάζεις δυνατά.

Γίνεσαι τέρας.

Και ξέρεις... ξυπνάω κι εγώ το τέρας μου.

Το ετοιμάζω για μάχη.

Πανοπλία, σπαθί κοφτερό

(να το χώνω στη σάρκα σου για να πονάς).

Φέρνω το στρατό μου, στήνω τα στρατιωτάκια μου

και περιμένω μια λάθος κίνησή σου.

Και τότε οι κινήσεις σου είναι όλες λάθος.
Και δίνω σήμα να ανοίξουν πυρά.
Κατά βούληση.
Ότι χρειαστεί να βγω εγώ νικητής.
Και όταν εντοπίζεις αδυναμία στην παράταξή μου και ορμάς με λύσσα,
με σκοτώνεις ξανά και ξανά.

Και τότε είναι που θυμάμαι πως δε μ' αρέσουν οι πόλεμοι.

Οι μικρές μάχες ναι.

Οι πόλεμοι μόνο αίμα φέρνουν.

Μην πονάμε άλλο πια, ε;

μπόρα.

τα κορίτσια κρατάνε ομππέλα.

τα αγόρια όχι.

μούσκεμα γίνονται και οι δυο.

// photo k

Play a song to set me free

2012-02-05T11:46:00.000+02:00

"Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης.
Στη φιλoσοφία η αγάπη είναι μια αρετή που εκπροσωπεί
την ανθρώπινη ευγένεια, συμπόνια και στοργή."

Get me away from here, I 'm dying. Aκούς;

design walk / sereal //photo k

Καταστερισμός στον γαλαξία μου

2012-01-29T02:10:00.000+02:00

Όλα αυτά που χάθηκαν, έγιναν αστέρια. Έφυγαν πριν, μα μου μιλούν στο τώρα. Η πληγωμένη κασσέτα, ο Chopin, ο Dostoevsky, o Ezra Pound κι άλλοι πολλοι, όλοι όσοι (δεν) ήξερα, σήμερα μου είπαν πως πέθαναν και κάτι τους λείπει.

είμαι η κασσέτα. πέθανα απ' το cd.

όταν οι νέοι σταμάτησαν να ονειρεύονται...

μου λείπει η ησυχία στο πεδίο της μάχης πριν την επέλαση του ιππικού
μου λείπει η κοιμωμένη
μου λείπει όταν ήμουν σίγουρη πως ο κόσμος είναι δίκαιος
μου λείπει το ζώο μέσα μου
μου λείπει η διέξοδος απ'τη ζωή μου
μου λείπει ο έρωτας και οι ηδονές
μου λείπει η διαρκής επανάσταση
μου λείπουν οι άνθρωποι που δεν ντρέπονται να φανερώσουν τα αισθήματά τους δημόσια

η αξιοπρέπεια δεν είναι μια αφηρημένη έννοια

- μπορείς να μας οδηγήσεις σε κάποιο ξέφωτο;
- πάμε από τις λεμονιές.

love is a spark* lost in the dark___δεν ξέρω τι θα μου λείψει. φοβάμαι πως όλα...

αποσπάσματα από τον ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ γαλαξία// photo k

Remember when you loved me

2012-01-27T17:34:00.000+02:00

Χάθηκε γόβα!
Προσφέρεται αμοιβή.
Η σταχτοπούτα.

Κ. Κουτσουρέλης

πάσα από τον Λευτέρη // photo k

Βασίλισσες σε θρόνους καθαρούς

2012-01-26T17:54:00.000+02:00

αναζητώντας την ταυτότητά σου
πετυχαίνοντας ακριβώς αυτό που ονειρευόσουν
τι γεύση έχει αυτό που προσδοκούσες;

πως είναι να είσαι βασίλισσα του εαυτού σου;

τα κορίτσια ξενυχτάνε ένα ή δυο δυο
και χορεύουν δυνατά τα βράδια

// photos k

Δεύτερο πρόσωπο σε πρώτο ενικό

2012-01-19T21:44:00.007+02:00

Καθόμουν πολύ καιρό σ' αυτόν το θρόνο. Είναι παράξενο να σε βάζουν σ' ένα θρόνο ξέρεις. Στην αρχή θα πάρεις το λουλούδι. Μετά θα κλέψεις το γέλιο. Ίσως και να το δώσεις πίσω ξανά. Μετά θα ζητήσεις υποταγή. Ίσως να μη ζητήσεις κιόλας. Ίσως να στην προσφέρει έτσι. Έτσι απλά γιατί έτσι το 'θελε. Κι όσο κάθεσαι στο θρόνο, τόσο σ' αρέσει. Τόσο πιο νόστιμα είναι τα στολίδια. Τόσο πιο αχόρταγα τα θέλω σου. Τόσο πιο ψηλά εσύ στην κορυφή. Μόνο εσύ. Κι όλα όσα ονειρεύτηκες, να είναι εκεί μπροστά σου. Και πάντα καινούρια όνειρα. Και πάντα ανικανοποίητα. Η κορυφή ξέρεις δεν έχει κάτι πιο πάνω. Και όσο πιο ψηλά δοσμένος ο θρόνος, τόσο πιο άσχημη η πτώση. Η πτώση από τόσο ψηλά πονάει. Αναρωτιέσαι γιατί. Γιατί τόσο πνιγερή. Γιατί τόσο φρικτή. Και όταν νομίζεις πως έχεις φτάσει στο πιο κάτω, κοιτάς τον σκονισμένο θρόνο. Το θρόνο που εσύ ο ίδιος δε σου 'δωσες ποτέ. Το θρόνο που περίμενες πάντα κάποιος άλλος να σε τοποθετήσει. Να απλώσει τα χέρια του και να σε βάλει. Ο άλλος. Εσύ ανήμπορος να εστιάσεις στο δικό σου θρόνο, κι ας ξέρεις πως είναι ολάκερος δικός σου. Και σκέφτεσαι αφού καθήσεις πάνω του ξανά, ανικανοποίητος πάντα, τι σ' έκανες τόσο καιρό. Που ήσουν. Το εγώ σου παρατημένο, ξεφτισμένο. Εσύ πουθενά. Να μην μπορείς να αναγνωρίσεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Και να αδημονείς πάντα για τον επόμενο άλλο, που θα σε βάλει σ' ένα άλλο θρόνο. Ν' αφήσεις το σκονισμένο ξανά πίσω. Ξεχασμένο.

// photos k

Run

2012-01-17T16:31:00.001+02:00

Και ο Θεός είπε: DELETE σειρές Ένα μέχρι Άλφα. LOAD. RUN.
Και το σύμπαν σταμάτησε να υπάρχει.

Μετά αναλογίστηκε για μερικούς αιώνες, αναστέναξε, και πρόσθεσε: ERASE.

Και δεν υπήρξε ποτέ.

Arthur Clarke

The Little Great City

2012-01-17T10:27:00.001+02:00

Το ταξίδι των μάγων

2012-01-16T17:04:00.006+02:00

Κρύο ταξίδι κάναμε. Η χειρότερη εποχή του χρόνου για ταξίδι.
Και τι μακρύ ταξίδι. Οι δρόμοι αδιάπατοι, ο καιρός αψύς στην καρδιά
του χειμώνα. Και οι γκαμήλες ταλαίπωρες, κουτσές, δύστροπες,
έπεφταν κάτω στο λιωμένο χιόνι. Ήταν φορές που νοσταλγήσαμε
τα καλοκαιρινά παλάτια στις πλαγιές, τα περιβόλια, τα μεταξένια
κορίτσια που μας έφερναν δροσοστικά. Και οι αγωγιάτες έβριζαν,
γκρίνιαζαν και φεύγανε κρυφά για το κρασί και για το γλέντι.
Και οι φωτιές σβυστές, κι ούτε μια σκέπη. Οι πόλεις εχθρικές και τα
χωριά αφιλόξενα, τα σπίτια βρώμικα-μας έκλεβαν στο νοίκι-.
Σκληρό ταξίδι κάναμε. Στο τέλος προτιμούσαμε να ταξιδεύουμε
όλη νύχτα και να κοιμόμαστε κλεφτά.Και οι φωνές στ' αυτιά μας
τραγουδούσαν κι έλεγαν πως όλα αυτά ήταν τρέλες.
Το ξημέρωμα φτάσαμε σε μια ήμερη πεδιάδα, χλωρή, βρεμμένη
παρακάτω από τα χιόνια, μ' ένα ρυάκι που έτρεχε κι έναν νερόμυλο
που χτυπούσε στο σκοτάδι και τρία δέντρα στον χαμηλωμένον ουρανό
κι ένα άσπρο, γέρικο άλογο που κάλπαζε μες στο λειβάδι.
Ύστερα φτάσαμε σε μια ταβέρνα που την ίσκιωνε κληματαριά.
Έξι χέρια σε μια ανοιχτή πόρτα που γύρευαν ασήμι και πόδια που
κλωτσούσαν τ' άδεια ασκιά. Μα κανένας δεν ήξερε τίποτε.
Έτσι τραβήξαμε και φτάσαμε νύχτα, την τελευταία ώρα βρήκαμε
τον τόπο, και ήταν, θα 'λεγε κανείς, επιτυχία.
Αυτά είναι όλα παλαιές ιστορίες, παλαιές αναμνήσεις και θα πήγαινα
ξανά, μα ένα δεν ξέρω, ένα δεν ξέρω. Κάναμε τόσον δρόμο για γέννα
ή θάνατο; Βρήκαμε μια γέννα, αυτό είναι σίγουρο, άλλωστε ήξερα να
ξεχωρίζω. Θα πίστευα πως ήτανε άλλο πράμα.
Ήταν η γέννηση τούτη, σκληρή, πικρή αγωνία σα θάνατος.
Σαν το δικό μας θάνατο.
Γυρίσαμε στα παλάτια μας, σε τούτα τα βασίλεια, όχι πια
βολεμένοι στα παλιά προνόμια.Έναν ξένο λαό που λάτρευε τα είδωλά του.
Θα προτιμούσα άλλον έναν τέτοιο θάνατο.

Thomas Elliot

// photo k

Τον κόσμο όλο

2012-01-11T21:24:00.008+02:00

τι ήθελα;
τον κόσμο όλο
τα πάντα
τις μυρωδιές
τις σκέψεις τις ανείπωτες
τις λέξεις τις κρυμμένες
σκισμένα ρούχα
χωρίς προσωπεία
κάθε πυθαμή
να μπω στο πλοίο σου
να πάμε παντού
να μπω στο πλοίο του άλλου "σου"
να αλωνίσουμε παρέα
όλα σου λέω
αποσκευή δε θέλω
τίποτα να κουβαλάω πια δε θέλω
εγώ
εσύ
αυτός
αυτή
εμείς
καθαροί
στεγνοί
να σου χαρίσω τον κόσμο όλο
ό λ ο
να είσαι έτοιμος για την ορμή αυτή
για το όλο
για όλο αυτό που κρατώ στα χέρια μου
για όλο αυτό που δεν ξέρω
και μαζί θα μάθουμε
κι αν δεν είσαι έτοιμος
την αλήθεια θα σου πω
δε με νοιάζει και πολύ
νόμιζα πάντα
πως πρέπει πρώτα όλα να τα μάθω
για να τα χαρίσω
να τα μοιραστώ
να 'μαι κι εγώ στο μοίρασμα
μην τα κοιτώ απ' έξω
μέσα
να μπω
να βουτήξω
σπρώξε με
θέλω τόσο πολύ να πέσω
μέσα
σπρώξε με
φωνάζω και δε μ'ακούω
φωνή δε βγαίνει
τον κόσμο όλο
μ' ακούς;
η μουσική στα όρια
δεν ξέρω αν άκουσε
δεν ξέρω αν άκουσα
τον κόσμο όλο
μ' ακούς;

καλή χρονιά **** με ατελείωτες αναζητήσεις

// photo k

Μετά

2011-12-31T18:32:00.006+02:00

πάντα μελαγχολώ όταν αποχαιρετώ

μια χρονιά

ένα δυνατό έρωτα

την καλοκαιρινή βουτιά

το τζάκι που σβήνει

την ανάσα σου

τη γεύση σου

τη μυρωδιά που χάνεται

την αγκαλιά

τη βροχή

εσένα που φεύγεις

τη φωτογραφία που έχασα

το αστέρι που έπεσε

τη φωτογραφία που δεν έβγαλα ποτέ

το φεγγάρι κάθε μα κάθε βράδυ

το σώμα σου

τις στιγμές που πέρασαν

δεν αντέχω τους αποχαιρετισμούς

δεν αντέχω το φόβο του αποχαιρετισμού

πονάω πριν καν συμβεί

βήμα μπροστά

σημείωμα με μεγάλα γράμματα σε φλούο χρώμα

το πιο ωραίο είναι το επόμενο λιμάνι

κι αν δεν είναι...

υπάρχει πάντα το επόμενο που θα είναι

για το μετά

που έρχεται

σηκώνω το ποτήρι μου

υγεία και δύναμη για τα επόμενα

// photo k

Kurz und Schön

2011-12-29T13:53:00.004+02:00

I carry your heart with me (I carry it in my heart) I am never without it (anywhere I go you go, my dear; and whatever is done by only me is your doing, my darling)

I fear no fate (for you are my fate, my sweet) I want no world (for beautiful you are my world, my true) and it's you are whatever a moon has always meant and whatever a sun will always sing is you.

Here is the deepest secret nobody knows (here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life; which grows higher than the soul can hope or mind can hide) and this is the wonder that's keeping the stars apart. I carry your heart (I carry it in my heart).

ee cummings

// photo k

Ένα πράγμα ξέρω εγώ

2011-12-24T00:35:00.003+02:00

η αγάπη είναι πλάσμα ζωντανό

δε χωρά λιγοψυχία

δε θέλει μισό το μήλο

ζητά να ζει στο έντονο τώρα

να βλέπει τη γύμνια και να μη χορταίνει

να χορεύει αλύπητα ώσπου το κορμί να μην μπορεί να σταθεί

να κλέβει την ανάσα ανύποπτα

κι αν δεν το ξέρεις αυτό είσαι βαθιά νυχτωμένος

ή δεν έμαθες από αγάπη

είναι που δεν αντέχω το λίγο. στο 10 το καλό. χα! // photo k

Εξίσωση

2011-12-21T21:07:00.004+02:00

βροχή

Κακοκαιρία

2011-12-18T02:17:00.006+02:00

Μια και με γράψανε φονιά

πήρα τους δρόμους παγανιά
και τη ζωή σεργιάνι
κακό να κάνω στους κακούς
που εσύ μονάχα τους ακούς
μα ο νους σου δεν τους βάνει

Στην ξενιτιά που 'χα βρεθεί
με το 'να χέρι στο σπαθί
και τ' άλλο στο βαγγέλιο
είδα μανάδες κι ορφανά
κι είπα το δάκρυ που πονά
να τους το κάνω γέλιο

Μα τώρα που έφτασε η στιγμή
να κλείσουν οι λογαριασμοί
ποιος τάχα θα μπορέσει
να δει πως είχα μια καρδιά
σαν της αγάπης τα παιδιά
και να με συγχωρέσει;

Νίκος Γκάτσος

//photo k

Χαμένη αδρεναλίνη*

2011-12-16T11:21:00.007+02:00

η απόφαση

η δύναμη

η τόλμη

η πτώση

η ζωή των άλλων

πόση αδρεναλίνη αντέχω στη ζωή μου;

a dream within a dream

*Η αδρεναλίνη (adrenaline) είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τον μυελό των επινεφριδίων. Η αδρεναλίνη ενεργοποιεί τον μηχανισμό διάσπασης του γλυκογόνου που βρίσκεται στο ήπαρ και έτσι αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ενεργοποιεί τα ελεύθερα λιπαρά οξέα και προκαλεί μια μεγάλη ποικιλία αντιδράσεων στο καρδιαγγειακό και στο μυϊκό σύστημα. Αυτές οι δράσεις της αποβλέπουν κατά κύριο λόγο στην κινητοποίηση του οργανισμού για την αντιμετώπιση μιας έκτακτης ανάγκης ή μιας απειλής.

Is this the place where my soul feels safe?

2011-12-06T00:33:00.006+02:00

Ματιά αλλοιώτικα δοσμένη.

Is this the place where my soul feels safe
wrapped in paper page hidden in the second space
floors of woods and windows and silent grace

Come and walk with me in my melting sleep
I need to feel the wooden floor touching my naked feet
whisper songs with fairies stories from underneath

Count from one to ten keep your eyes closed until the end
then scream your nightmares loud out in the air

Come and dance with me in open streets with broken violins
keep the pavement down under your feet down
light the night with color scream noise noise
night is breaking drums are shaking
Stories from the floors ship travels without clocks
band plays on the road my skin is changing shape
and I roll into the place where my soul feels safe
and everything is melting into the sound of everything.

Music by Nefeli + Mολυβια-κομάντος // PHOTO BY ROGIER HOUWEN

[W]hole

2011-12-01T17:12:00.004+02:00

Stop showing

You love me

A little at a time.

Stop saying

You care

Bit by bit.

Stop keeping

Me here

For tiny pieces of time.

Because I need

All of you

Not piece by piece.

I love

All of you

Not just some parts of you.

So love all of me

All the way

All the time.

Or let all of me go

All at once

For good.

poem Katrina Wendt // photo k from APhF11

Out in the streets

2011-11-29T11:57:00.003+02:00

πολυδιάστατη ανεξάντλητη μαγική google

γι'αυτούς που το μυαλό και το σώμα είναι διαρκώς σε κίνηση

rock on!

τα δύο φ

2011-11-23T17:21:00.009+02:00

Κρατάς το μολύβι

γραμμή μαύρη

γραμμή λευκή

πότε στα σύννεφα

πότε στο πουθενά

ταλάντωση

μουτζούρες και πάλι χρώματα και σχήματα συγκεκριμένα

καθαρά

λατρεμένα

λαμπερά

τα σχήματά σου -και τα θαμπά-

είναι άρτια, είναι γεμάτα όσο δεν πάει.

σκούπισε τα μάτια.

Δύο όψεις πάντα.

Δύο πράγματα μαζί.

Ευτυχισμένη και λαβωμένη.

Μαζί και χώρια.

Κορίτσι και γυναίκα.

Με το τελευταίο 2 πλάι σου.

2+1 τραγούδια

χρόνια γεμάτα :)

for f // photo k

Το παιχνίδι της ζωής

2011-11-19T21:26:00.004+02:00

Η παρτίδα είναι ολάκερη δικιά μας.

Η επόμενη κίνηση απ' το δικό μας χέρι.

Η σκακιέρα σταθερή στη θέση της περιμένει το επόμενο βήμα.

Κι όταν η παρτίδα διακόπτεται απρόσμενα...

Η ζωή μας υπερβαίνει.

Η ζωή παύει να είναι ζωή.

Ίσως πρέπει να μάθεις να μη βγάζεις συμπεράσματα

σχετικά με το αποτελέσμα πριν τελειώσει το παιχνίδι. Χορχε Μπουκάι

για τον Πλάτωνα που έφυγε απρόσμενα. νωρίς

Begin

2011-11-17T13:27:00.009+02:00

Let's say... since you were a little

and you always dreamed of someday getting a lion,

and you wait you wait you wait you wait

and the lion doesn't come

and along comes a giraffe.

You can be alone

or you can be with a giraffe

[and waiting for the lion].

-What happens now?

-I don't know.

-How is that work?

The beginners

// photo k from APh11

In a broken dream

2011-11-12T16:32:00.004+02:00

The funny thing about fairy tales, is that we forget about them so fast

And we grow up, we buy things, we build up fences

We sell our innocence and forget our dreams

We forget who we are in order to be something we're not

And we'll keep believing in this so called truths, until we forget how to live

Or until we open our eyes, and wake up.

// Loic Wirth

special thanks to georgia // photo k

Disguised sweetness

2011-11-08T11:04:00.002+02:00

Don't be rude to me!

Moving Day from Jason Wingrove on Vimeo.

F for margo

2011-11-02T19:25:00.007+02:00

Αυτή η γυναίκα-κορίτσι έχει κάπου σίγουρα κρυμμένο ένα μαγικό ραβδί. Μπορεί και κάποια ειδικά γυαλιά που κάνουν τον κόσμο να φαίνεται αλλοιώτικος. Δεν ξέρω... ίσως να είναι ακτινολόγος. Όχι από αυτούς με τις άσπρες στολές. Τους άλλους. Αυτούς που βλέπουν τα μέσα σου και χωρίς να έχουν αντικρύσει τα μάτια σου... καταλαβαίνουν τόσα. Όπλο της ισχυρό είναι πως μπορεί ν'ακούει. Είναι εκεί. Υποστηρικτική, γλυκειά, να σου μιλήσει, να σου δείξει ξανά τον κόσμο που μαύρισες. Κι έχει στον κήπο της πάντα κάτι να σε φιλέψει. Λουλούδι, ντομάτα... ότι κι αν σου δώσει από εκεί, είναι ξεχωριστό. Γιατί είναι προσεκτική μαζί του εξ' αρχής. Γιατί του χάρισε όλη την αγάπη της χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Εγώ μια μέρα θα φάω απ'τα γεμιστά της.

Ένα δυνατό δώρο για εκείνη. Ένας κόσμος που εναλλάσεται και δε μένει ποτέ στάσιμος. Ασπρόμαυρος γιατί η ίδια είναι τόσο χρωματιστή που δεν έχει ανάγκη από περισσότερο χρώμα.

f // photo k

blank

2011-10-24T22:09:00.004+03:00

άδειο ρούχο

// photo k

no sense

2011-10-17T00:04:00.008+03:00

έλεγες πως είσαι εδώ μα χάθηκες

// photo k από εδώ

A wonderful adventure

2011-10-16T20:32:00.005+03:00

Ο Τσάρλι Τσάπλιν και η αλήθεια.

(δείτε το full screen)

"Έχουμε ξεχάσει τον τρόπο.

Σκεφτόμαστε πολύ και αισθανόμαστε λίγο.

Μη δοθείτε στα θηρία."

Εγκλωβισμένη στα παραμύθια

2011-10-07T15:01:00.002+03:00

γεμάτο φαντασία

γεμάτο συμβολισμούς

γεμάτο αλήθεια

tip. δείτε το σε full screen

Alma from Rodrigo Blaas on Vimeo.

la mélancolie

2011-10-05T00:49:00.016+03:00

μπαίνω συχνά σε αυτό το σχήμα. μου είναι ταιριαστό. εκεί μέσα αισθάνομαι πληρότητα. τα συναισθήματα μπλέκουν το φανταστικό με το αληθινό, σαν μια ταινία που πότε η πραγματικότητα κυριεύει τα πάντα και άλλοτε το παιχνίδι του φαντασιακού αρπάζει το σκήπτρο του ρεαλισμού και το κάνει κομμάτια. κομμάτια χίλια και ένα. κι άντε να βρεις μετά ξανά την αλήθεια. ο άλλος μου εαυτός μπερδεύεται σε αυτό και άκρη δε βρίσκει. είναι δικό μου όμως αυτό. είναι η σαπουνόφουσκά μου κι εκεί όλα είναι ασφαλή - μέσα στην ουτοπία τους.

εκεί μέσα συνάντησα κάποιον. θέλησε να δει τα πάντα. ανυπόμονος. αχόρταγος. αφύσικος. αταίριαστος. αλλοιώτικος. ασυνήθιστος. γέμισε την κούπα μου με γάλα. έβαλε κουλουράκια στο πιάτο μου. εγώ του 'δειξα τον κόσμο μου. όχι ολόκληρο. ένα μικρό κομμάτι. ό,τι πρόλαβα. μετά έφυγε.

late gseven

// photo k

La fee... δηλαδή η νεράιδα

2011-10-01T12:55:00.006+03:00

Καλό μήνα! :)

thanks f

Η αγάπη ορμάει μπροστά

2011-09-13T17:45:00.010+03:00

Όταν η δύναμη της αγάπης αναλαμβάνει και μας βγάζει από τις σκοτεινές σκέψεις και τους σκοτεινούς δρόμους μας, εγώ γονατίζω και ευγνομωνώ για το μεγάλο αγαθό που υπερνικά εγωισμούς και μικρές συμπεριφορές. Σ'αυτό ακριβώς το σημείο είναι που διακρίνω το μεγαλείο του ανθρώπου με άλφα κεφαλαίο. Όλα η καρδιά τα ξέρει και όχι ο νους.

Χρόνια τώρα με φονάζει από μακριά

Κι ούτε ξέρω πως αντέχω και δε βρίζω

Να τη βλέπω ν' αρμενίζει στ' ανοιχτά

Κι εγώ έτσι στα ρηχά να πλατσουρίζω

Χρόνια τώρα με φωνάζει από μακριά

Και με βλέπει σκεπτικό και κουρασμένο

Και μου λέει έλα δοκίμασε άλλη μια

Εσένα ονειρεύομαι κι εσένα περιμένω

Κι ακόμα μια φορά

Πως θα τη φτάσω ελπίζω

Η αγάπη ορμάει μπροστά

Κι εγώ πίσω τρικλίζω

Πέφτω κι αυτή γελά

Μα εγώ πονάω και βρίζω

Και πάω να σηκωθώ ξανά

Κι ακόμα μια φορά

Λέω θα της τραγουδήσω

Τραγούδια τρυφερά

Κι αρχίζω να γρυλίζω

Φαλτσάρω και γελά

Και σταματώ και βρίζω

Και πάω να της το πω ξανά

Κι όταν καμιά φορά

Στέκει και την αγγίζω

Μου λέει είμαι φωτιά

Μα μοναχά δροσίζω

Κι άμα καώ γελά

Μα εγώ πονάω και βρίζω

Και πάω να γιατρευτώ ξανά

beautiful people do not just happen

// photo k

Question mark

2011-09-07T15:17:00.003+03:00

κλικ

great animation

ordinary script

Do not stand at my grave and weep

2011-09-06T14:11:00.014+03:00

Do not stand at my grave and weep

I am not there; I do not sleep.
I am a thousand winds that blow,
I am the diamond glints on snow,
I am the sun on ripened grain,
I am the gentle autumn rain.
When you awaken in the morning's hush
I am the swift uplifting rush
Of quiet birds in circled flight.
I am the soft stars that shine at night.
Do not stand at my grave and cry,
I am not there; I did not die.

Mary Elizabeth Frye, 1932. She wrote it down on a brown paper shopping bag.

foto: Robert & Shana

Νικ όλα*

2011-09-04T22:17:00.011+03:00

Οι κάποιες φορές έρχονται να μου υπενθυμίσουν πως η συνταγή είναι απλή.

Ένα τραγούδι, κάποια γενέθλια, δύο κοκτέιλ και άνθρωποι. Άνθρωποι όχι σε θέση επίθεσης. Άνθρωποι σε θέση αποδοχής. Ίσως και σε καμία θέση. Θέσης απροσδιόριστης. Αυτής της θέσης που σε παρατά κι εσένα αφημένο στα άστρα και στο φεγγάρι. Σε θέση όπου ποτέ δεν το έχεις ματαδεί. Εκέι που το φεγγάρι φαίνεται αλλοιώτικο και πρωτοειδομένο. Μόνο για πάρτη σου. Κάτω από μια ελία.

Το άλογάκι μόνο. Όχι. δεν περιμένει κάποιον πρίγκιπα. Οι πρίγκιπες μας τέλειωσαν του το 'πα κι αυτό συνέχισε να κουνιέται στο ρυθμό του. Σαν πάντα να 'ξερε. Το αλογάκι ξέρει.

Under blue moon I saw you
So soon you’ll take me
Up in your arms
Too late to beg you or cancel it
Though I know it must be the killing time
Unwillingly mine

*άτυπα ένα F for feelings για τον Νικόλα, τον αυθορμητισμό του και την εφυία του.

// photo k

Lost things

2011-09-03T02:12:00.011+03:00

Ασύντακτες μέρες σε επανάληψη

τις κουρτίνες έκλεινα νωρίς

η τσάκιση γνώριμη από μικρή

τώρα αναμασάω ταξίδια

μιας ανεπίστρεπτης χαράς

κι ο λόγος χάνεται

-κάποτε χανόμουν στο λόγο-

άρα μεγαλώνω άθελα

ενώ θέλω τις μαρτυρίες

άσπιλων πουλιών

Διαβάζω τα χέρια μου

μα δεν τα θυμάμαι

κλονισμένη παρουσία

καθρεφτισμένη σε αντανάκλαση

αντί για κάτι από αστροφεγγιά

και την ματιά των Αμαζόνων

έτσι η σκέψη δίχως διακόπτη

η ζωή να υποτάσσεται

η ρόδα που όλο προχωρά

κι εγώ αυτή

που πάντα δεν ήμουν

...πράγματα που δεν τους δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να βγουν στο κέντρο της σκηνής.

"Εγώ αυτή", Προσωπικά (Υπο)κείμενα, Ελίνα Τραϊφόρου

// photo k

In a landscape

2011-08-25T17:27:00.011+03:00

We need not destroy the past; it is gone.

John Cage

// photo k

F for manikin

2011-07-28T15:41:00.012+03:00

είναι που σε συναντώ παντού.

είναι που όταν σε συναντώ με εικόνες και μουσικές μου λείπεις πιο πολύ.

κι ας σ' έχω εκεί δίπλα μου μ' έναν ήχο, μια μυρωδία σου.

είναι που φτιάχνουμε μαζί εικόνες και δικές μας στιγμές.

είναι η θέση που βρίσκω πλάι σου πιο γνώριμη και τόσο απαραίτητη.

η δικιά μου θέση.

είναι που όταν λείπεις, λείπεις πιο πολύ από το λείπεις το κανονικό.

είναι που δεν υπάρχει κανονικό. μόνο αλλοιώτικο.

είναι που καμιά φορά δυσκολεύομαι να πιστέψω πως είναι αλήθεια.

κλείνω τα μάτια.

κρατώ το χέρι σου.

και περπατώ μαζί σου.

όλα και τίποτα

2011-07-24T16:57:00.010+03:00

Δεν σ' αγαπώ και σ' αγαπώ το ξέρεις

αφού δυο τρόπους έχει πάντοτε η ζωή

η κάθε λέξη είναι φτερούγα της σιωπής

και το μισό της φλόγας είναι πάγος.

Κι αν σ' αγαπώ είναι μόνο γιατί θέλω

να μπω στην απεραντοσύνη απ' την αρχή

κι η αγάπη μου ποτέ πια να μην πάψει

είναι γι' αυτό που πια δεν σ' αγαπώ.

Δεν σ' αγαπώ και σ' αγαπώ σαν να 'χα

της ευτυχίας το κλειδί στα χέρια

κι ένα κακό κι αβέβαιο πεπρωμένο.

Η αγάπη μου κρύβει διπλό τον πόθο

γι' αυτό και δεν σε θέλω όταν σε θέλω

γι' αυτό και σ' αγαπώ όταν σ' αγαπώ.

Gfive

1+1=3

2011-07-08T15:54:00.008+03:00

Εκ νέου υπολογισμοί...

1+1=3

Γιατί το καινούριο μας που θα δημιουργήσει τελικά το σύνολο(3) πρέπει να μην αναιρεί ούτε το ένα σου, ούτε το ένα μου!

"Ο έρωτας βγάζει από την απομόνωση της την ατομική προσωπικότητα και την οδηγεί στην πληρότητα του "εμείς". Η ιδέα του μισού πορτοκαλιού, η φαντασίωση του ζευγαριού ως ενότητα, στηρίζεται σ' αυτήν την αντίληψη, ότι είμαι ένα με τον άλλον... ότι και οι δύο παραιτούμαστε από την ταυτότητά μας για να δημιουργήσουμε ένα ανώτερο εγώ, υψηλότερο και πιο ισχυρό." (Χόρχε Μπουκάι)

Φως στο τούνελ!

F for nio

2011-07-03T20:23:00.006+03:00

Όλες σχεδόν οι αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια είναι άμεσα συνδεδεμένα με αυτό το κορίτσι. Όποια εικόνα κι αν ξεθάψει η μνήμη μου σε κάποιο σημείο της, δίπλα μου, πιο πίσω ή πιο μπροστά είναι κι εκείνη. Οι φωτογραφίες από τα παιδικά μου χρόνια έχουν πάντα κι εκείνη. Μ' ένα χαμόγελο. Απ' την καρδιά της.

Αν και χαρακτήρες που στη βάση τους είμαστε η δύση και η ανατολή, μέρη όμως πάντα της ίδιας πυξίδας, αν και με δυσκόλεψε με την κριτική στάση απέναντι στο δικό μου διαφορετικό απ' τον δικό της τρόπο, όλα τα έκανε και τα κάνει με αγάπη. Είναι από τους ανθρώπους που η μεγαλοψυχία της είναι απέραντη και η δύναμή της μεγάλη.

Είναι που φτιάχναμε περίπτερα στον κήπο μας, και χτίζαμε ολημερίς το σπιτάκι μας στον κήπο που πάντα γκρεμιζόταν. Και μόνο όνειρο έμεινε. Είναι που οι εξερευνήσεις μας κρατούσαν ώρες. Είναι που πάντα τρέχαμε στα χωράφια κι αν δεις τα γόνατά μας, τα ίδια σημάδια έχουν! Είναι που σπάγαμε το σπίτι κάθε φορά που μαλώναμε. Τίποτα δεν αφήναμε όρθιο. Είναι που παλεύαμε, αγοροκόριτσα και οι δυο, μέχρι τελικής πτώσης και πάντα ίσες βγαίναμε. Ίσες κι αλλοιώτικες. Είναι που πάντα την έριχνα στις δουλειές του σπιτιού. Είναι που φτιάχναμε κόσμους φανταστικούς. Μαζί. Είναι που μ' έδιωχνε για να διαβάσει για πανελλήνιες. Και θύμωνα που ξαφνικά με ξέκοβε. Είναι που μου δωσε το μισό της κρεβάτι τους πρώτους μήνες των φοιτητικών μου χρόνων. Και καυγαδίζαμε ξανά και ξανά για χρόνια πολλά, μην μπορώντας να δεχτεί η μια της άλλης τη διαφορετικότητα. Μας πήρε καιρό να ηρεμήσουμε. Να λείψει η μια στην άλλη. Ίσως και πάντα να μας λείπαμε μα θέλαμε χρόνο. Να μεγαλώσουμε. Και όταν παντρεύτηκε αποχαιρέτησα μαζί της την παιδική μας ηλικία.

Είναι που ξέρει ν' αγαπά. Και την αγάπη αυτή τη δίνει απλόχερα τώρα στο παιδί της. Και είναι ευτυχισμένο. Γελαστό και ζωηρό. Χορτάτο. Είναι αυτό που ήταν κι εκείνη σαν παιδί.

Κι είναι καμιά φορά όταν κοιμόμαστε πλάι πλάι στο κρεβάτι μαζί, σαν τότε που είμασταν παιδιά. Θα μιλήσουμε ψιθυριστά. Θα μοιραστούμε μυστικά. Θα γελάσουμε σιγανά, μη μας ακούσει ο μπαμπάς και η μαμά. Ίδια.

Στο κορίτσι που ήταν συνοδοιπόρος στα παιδικά μου χρόνια και που η λέξη αγάπη για εκείνην μου ακούγεται λίγη.

activated feelings

πίνω στο 4. μόνη σε ζυγό αριθμό.

2011-06-25T01:42:00.010+03:00

Όταν ξεκινάς ένα ταξίδι έχεις πάντα την ελπίδα πως όλα θα είναι ιδανικά. Κουβαλάς αναμνήσεις από προηγούμενα τολμήματά σου. Έχεις την πυξίδα σου και σύμφωνα με αυτή βαδίζεις. Κι αν κάπου μπερδευτείς κοιτάς ξανά την πυξίδα σου. Ξαναβρίσκεις τον προσανατολισμό σου. Και χάνεσαι και βρίσκεσαι ξανά. Αν όμως χάσεις την πυξίδα σου; Αν σπάσει; Αν χαλάσει; Αν... Τότε τι κάνεις; Πως βρίσκεις πάλι το μονοπάτι σου; Κοιτάς τ' αστέρια. Τ' αστέρια λένε πάντα την αλήθεια. Πάντα ξέρουν το δρόμο. Και πρέπει να τα εμπιστευτείς. Κι αν τύχει κάποιο βράδυ κι έχει συννεφιά ακούς τους χτύπους της καρδιά σου. Και πας εκεί που την ακούς πιο δυνατά. Τέσσερις μήνες μέχρι πριν από λίγες ώρες. Η καρδιά θυμωμένη. Δεν ακούω καθαρά. Ο σεβασμός των συναισθημάτων, των απλόχερα δοσμένων για μένα είναι η άλφαβήτα. Είναι η βάση. Είναι το σημαντικό. Όταν κλονίζεται τα πράγματα δυσκολεύουν. Όταν εξηγώ τα αυτονόητα τα πράγματα δυσκολεύουν πιο πολύ. Χάνω την πυξίδα, τ' αστέρια και τη σύνδεση με την καρδιά. Και σταματώ. Οι παύσεις είναι τόσο σημαντικές κάποιες φορές... -

// photo k

Μistakes in real time

2011-06-13T23:40:00.013+03:00

χθες βράδυ στο όνειρό μου αποκεφάλιζαν ένα νάνο. κίνηση αργή, με ένταση και ορμή. η λεπίδα κοφτερή. κινήθηκε αργά, κόβοντας κάθε ένωση του σώματος με το κεφάλι. ξέχωρα πράγματα τα δυο τους. σαν να 'ταν από πάντοτε έτσι. χωρίς καμία επαφή. ξέρεις... τα όπλα πάντοτε πονάνε. και πόνεσε πολύ. και μάτωσε. και ξύπνησα. ο νάνος μου νεκρός. εγώ κομμένη στα δυο. προσπαθώ να επιστρέψω στη μήτρα. στην αρχή. με πόνο πολύ. το λευκό μου φόρεμα ματωμένο. σκοτάδι.

painting by Jeremy Geddes

Η ευτυχία μέσα μου

2011-05-29T15:25:00.012+03:00

μέσα στο έξω των ημερών, ανάμεσα στην αφύπνιση των πολιτών και τη δική μου, την προσωπική, ο καθορισμός των συναισθημάτων μου είναι δύσκολος. αποκομμένη από τους ανθρώπους, ούσα εκεί μονάχα για υπενθύμιση της ύπαρξής μου. νοερά. "το κορίτσι με το ποτήρι", με το βλέμμα που πάντα κάτι περιμένει, που πάντα κάτι παρατηρεί για να κατανοήσει καλύτερα.

προσπαθώ να αποδεσμεύσω την ευτυχία που κρατώ αλυσοδεμένη μέσα μου.

στην πόλη των κάποιων, συχνά είναι δύσκολο να βρω το δικό μου στίγμα. να γίνω ένα ολόκληρο, ταιριαστό σε μένα και να πορευτώ εαυτώ σε ισορροπία.

βρίσκομαι σε σιγή. σε παύση. προσπαθώ να ακούσω το μέσα μου, που κάτι μου λέει, μα δεν το ακούω καθαρά. οι άνθρωποι που ουρλιάζουν στ' αυτιά μου είναι προς το παρόν σε απόσταση. με μπερδεύουν. μουτζουρώνουν -άθελά τους μάλλον- τον χάρτη που φτιάχνω. κρατάω τα ελάχιστα για την ώρα. τις κουβέντες τις γεμάτες, που μιλούν βαθειά μέσα στην καρδιά μου, τους ανθρώπους που με κατανοούν χωρίς να εξηγήσω. που ακούν τις σιωπές μου. που μου κρατούν το χέρι σφιχτά. χαμόγελο και κλάμα μπερδεύονται συχνά. πονάω.

ανάσα βαθειά. μαζεύω τους νάνους μου, διώχνω τη σκόνη από το λευκό μου φόρεμα σηκώνομαι και προχωρώ. ανακαλύπτω ξανά τον κόσμο. κοιτώ τα χέρια μου. χαϊδεύω το πρόσωπό μου. αγγίζω το στήθος και την κοιλιά μου. συστήνομαι ξανά στον εαυτό μου. τρέμω που κάτι αλλάζει.

..none but ourselves can free our minds..

painting by Jeremy Geddes

The cat piano

2011-05-27T16:16:00.004+03:00

Κινητοποίηση και αντίδραση.

Άγρια φύση

2011-05-18T16:39:00.003+03:00

Η μαγεία της φύσης και η παρέμβαση του ανθρώπου σε αυτήν.

Δείτε την έκθεση. Πραγματικά αξίζει.

P(e)ina

2011-05-14T11:24:00.012+03:00

είναι

χορός

θέατρο

ζωή

αγάπη

ελευθερία

αγώνας

λαχτάρα

χαρά

απόγνωση

επανασύνδεση

ομορφιά

δύναμη

Η Pina Bausch ήταν και είναι όλα αυτά μαζί. Είναι, γιατί μοιράστηκε απλόχερα, εμπνέοντας τους μαθητές που εξελίσσονται και προχωράνε με την Pina μέσα τους.

Η ταινία είναι γεμάτη ζωή. H Pina είναι παρούσα μέσα σε άλλα σώματα. trailer

λογια του Wim Menders

Τhe butterfly circus

2011-05-09T16:07:00.008+03:00

Όταν η κάμπια μεταμορφώνεται σε πεταλούδα.

Όταν πιστέψουμε στον εαυτό μας.

Όταν οι αδυναμία γίνεται δύναμη.

the butterfly circus (κλικ)

Ανάταση

2011-04-26T12:15:00.007+03:00

Επιστροφή στα δέντρα. Επιστροφή στον καθαρό αέρα. Επιστροφή στον ήλιο. Στη θάλασσά μου. Ανάμεσα στις παπαρούνες και τις μαργαρίτες. Να κοιτάζω τα αυτονόητα. Να κοιτάζουμε. Χέρι χέρι. Χώμα, ελιές, νυχτολούλουδα και γιασεμί. Αγάπη και αγκαλιές. Πρόσωπα αγαπημένα. Και ο παππούς. Ακόμα εκεί. Να περιμένει. Να γνωριζόμαστε ξανά και ξανά. Να παρατηρώ τ' αυλάκια στο πρόσωπό του. Φιλιά. Και φίλη. Και επισκέπτες νέοι που κάνουν γουφ. Το στρογγυλό παράθυρο με το φεγγάρι που μου δείχνεις. Ουρανός και αγγίγματα. Άνοιξη στη γη. γουφ.

Το video είναι στα to do (ή to watch) της ανάρτησης!

Little pretty things

2011-04-19T13:30:00.003+03:00

κλικ

sound

Και τραγουδούν και χορεύουν-Νίκος Παπάζογλου

2011-04-17T21:16:00.006+03:00

Δανείζομαι τα λόγια της κόκκινής μου.

"αυτός έζησε.να μην τον κλαίμε.ούτε ορφανάκια άφησε.χιλιάδες χείλη είναι γονείς για τα τραγούδια του.τους άλλους,τους άλαλους,τους πέτρινους,ορφανοί από πάθος,άκληροι από έκφραση.Άσε με κάτω μωρέ!μάγκας!μάγκας!και στα δικά μας!"

Γουστάρετε την ελευθερία σας;

2011-04-17T20:29:00.004+03:00

κλικ

πηγή

World spins madly on

2011-04-07T14:58:00.010+03:00

Χιλιόμετρα μακρυά ο νους και η καρδιά. Παύση μικρή από το κάθε μέρα. Σκέψη... Υπενθύμιση του 1. Που βρίσκεται η ισορροπία για να μην το χάσεις; Να μην το μπερδέψεις... Το πιο σημαντικό απ'ολα είναι η βάση. Σαν μία σβούρα. Το σταθερό της σημείο είναι ένα. Δυνατό. Ακλόνητο. Και ας γυρίζει εδώ κι εκεί. Κι ας αλλάζει ρυθμό και τρόπο στροβιλίσματος... Η βάση της δεν μετακινείται. Αν δεν υπάρχει αυτή ή αν αλλοιώνεται δεν μπορεί να κινηθεί. Δεν μπορεί να πάει πουθενά. Δεν μπορεί να παίξει, να μπερδεψει τα χρώματά της. Πέφτει εδώ κι εκεί άχαρα. Δεν έχει τίποτα να προσφέρει πέρα από μια παραφωνία και μια άγαρμπη κίνηση. Ενισχύω τη βάση μου περιμένοντας την επιστροφή. Το φιλί. Εσένα.

Thought of You from Ryan J Woodward on Vimeo.

posted on the 12th not the 7th of April. ;)

Inner me

2011-04-04T12:41:00.007+03:00

Η Aela είναι η φωτογράφος που έχει απευθείας σύνδεση με το μέσα μου.

Η ατμόσφαιρα των λήψεών της και η αισθητική της είναι εγώ.

Είναι το σημείο φυγής μου. Το ακριβώς μου.

Αλλαγή θέσης

2011-03-29T17:17:00.005+03:00

Είναι στιγμές που μας αρπάζει κάποιος το χέρι. Mας παρασύρει. Mας δίνει απλόχερα αυτά που μερικές φορές δεν μπορούμε να δούμε. Μας δίνει τη δική του οπτική γωνία. Τη δική του μετάφραση στα πράγματα. Τη δική του γεύση για τον κόσμο γύρω! Τη δική του! Που δίνει όμως μία καινούρια θέση στο φωτογράφο. Για μια καινούρια λήψη. Για μια άλλη στιγμή. Διαφορετική από αυτές που έχει συνηθίσει! Το μόνο που χρειάζεται είναι να δοκιμάσει αυτή την καινούρια θέση. Να μη μείνει καρφωμένος στην προηγούμενη, επειδή τόσο καιρό μονάχα σ' αυτήν έχει μάθει. Να αφεθεί. Ποτέ δεν ξέρει πιο είναι το παρακάτω! Ποτέ! Όσο κι αν μοιάζει με κάποια προηγούμενα! Το μετά είναι πάντα μετά! Δεν υπήρξε ποτέ μέχρι τώρα.

Σύνθετα μαθηματικά

2011-03-24T13:07:00.004+02:00

I'd love to...

Το 1 έχει δυσκολίες. Το 1 σημαίνει, διατηρώντας το δικό σου 1, να δημιουργείς ένα καινούριο 1. Κοινό 1. Που δεν είναι όμως 2. Είναι 1. Χωρίς να μένεις όμως στο 1 το απόλυτο. Το 1 ζητά να δοκιμάζεις. Να τολμάς. Λίγες μέρες μετά το 1, αν και δύκολο, είναι απολαυστικό. Ταξιδιάρικο. Γεμάτο πάθος. Με βλέμματα έντονα. Αισθήσεις σε υπερδιέγερση. Μυρωδιές σε έκσταση. Βήματα διπλανά. Αγκαλιά γεμάτη. Χέρια σφιχτά κρατημένα.

1+1=1

The game of love

2011-03-23T14:25:00.008+02:00

you

And all the pieces that remain

They will build a place for us to stay
They were always meant for you

and me

come with me

my love

to the sea

the sea of love

pew pew pew

from

θυμάσαι

2011-03-18T17:24:00.001+02:00

όταν είμασταν μικρά βάζαμε χάνσαπλαστ στην πληγή μας και περιμέναμε με αγωνία

αν θα είχε επουλωθεί όταν το βγάζαμε. κάποιες φορές κολλούσε πάνω στην πληγή

και την άνοιγε ξανά. βάζαμε καινούριο και περιμέναμε να γίνει καλά.

περιμέναμε.

οι πληγές θέλουν χρόνο.

βροχή

2011-03-16T16:05:00.008+02:00

χαζεύω τα σύννεφα

μπλέκονται στο μπλε τ' ουρανού

ταξιδεύουν

ελεύθερα

βλέπουν τη γη

κατεβαίνουν για λίγο

και ανεβαίνουν ψηλά ξανά

ως εκεί που δεν τα φτάνει ανθρώπινο μάτι

σχήματα ακανόνιστα

με ισορροπία ακανόνιστη μα τόσο μετρημένη

γίνονται γκρι

και ξάφνου μαύρα

μαζεύονται πολλά

φέρνουν βροχή

και αστραπές

και μπόρες

τότε τα βλέπω απ' το παράθυρό μου

κοιτώ την καταιγίδα

παρατηρώ τις στάλες

που μου ψυθιρίζουν

ή που φωνάζουν ακατάπαυστα όλες μαζί

λίγο μετά κοπάζουν

γίνονται ήρεμες

ευγενικές

λίγο μετά το ξέσπασμα

πέφτουν γλυκά

στο χώμα

να τ' αγκαλιάσουν

που βίαια του φέρθηκαν

υγρό χάδι στις πονεμένες του πληγές

δειλά δειλά βγαίνω έξω

να μυρίσω

ν' αφουγκραστώ

να δω τι άφησε η μπόρα

αν κάτι άφησε.

cloud watcher * cloud walker

Capturing today

2011-03-12T22:36:00.005+02:00

Don’t ever leave
That is what you asked of me
do you know what it means
when you plead?

Don’t you ever leave
that is what you said to me
do you know what that can do
to someone like me?

It won’t do us no good
it won’t do us no good

I have no plan to be
anywhere else to but here
or to become someone that leaves
I didn’t even know there was an exit here
darling, don’t you try
to capture me

it won’t do us no good
it won’t do us no good

I am here now
I’m right here by your side
I’ll lay my hand on the couch next to you
you can hold it if you would like to

it will do you good

I am here

2011-03-09T11:24:00.004+02:00

Ordinary is no place to be.

I am here.

A treat from hostess

2011-02-15T17:18:00.006+02:00

Κερνάω τραγούδια!

φφφφφφφφφφφφφφφφφφφ!

φώτο by filippa

Φλεβάρης του 2011

2011-02-10T17:27:00.001+02:00

Συνοπτικά και επί της ουσίας από τους local.

Let's make it clear to you!

2011-02-04T15:47:00.002+02:00

Logorama

2011-02-03T17:15:00.003+02:00

εύστοχο. ευφυές. άψογο.

F for billy

2011-02-02T20:53:00.008+02:00

άφησε με να 'ρθω μαζί σου.

μάλλον σου το ψιθύριζα από μικρή στο αυτί.

μπορεί και να μην.

ένιωσες και μου 'δειξες να καταλάβω το άλλο μου.

το δικό μου.

που άκουσα τις μουσικές σου.

που έγιναν δικές μου.

που θυμάμαι ακόμα το χαστούκι σου όταν χάλασα την κασσέτα του φίλου σου.

που άνοιξες ορίζοντες στην καρδιά μου.

που προσπαθείς να βρεις το δικό μας χρόνο.

που ρωτάς.

που μαθαίνεις.

που συζητάς.

που ακούς.

που θυμώνεις δυνατά.

που είσαι οπαδός, όπως μου 'χες γράψει κάποτε.

που μου 'κλεψαν το ποδήλατό σου και μάλλον ποτέ δε μου το συγχώρεσες.

που παίζουμε μποξ.

που μου μιλάς ευθέως.

που είσαι όμορφη πολύ.

που δεν ξέρω τόσα για σένα.

που όμως θέλω να μάθω.

που επικοινωνώ αλλοιώτικα.

που βλέπεις τα γύρω με ματιά που αγαπώ πολύ.

εστιασμένη στις λεπτομέρεις.

τις μικρούτσικες αλλά τόσο γεμάτες.

που θέλω να πιω και να χορέψω μαζί σου όπως παλιά.

να πιάσουμε τα χέρια.

να μείνουμε μόνες και να στροβιλιστούμε.

σ'αγαπώ πολύ κατάσκοπε!

δώρο με πολλή τέχνη φυσικά!

brake (not down)

2011-01-31T15:06:00.002+02:00

I will never blink!

ηΡεΜία

2011-01-29T03:54:00.005+02:00

τα λόγια είναι περιττά.

να 'σαι βέβαιος.

Το ρε και το μι απ΄ την ηρεμία

Στο τετράγωνο σπίτι δε φτάνει το φως

μόνο ο λύκος ουρλιάζει αλυχτάει σιωπηλός
σου χαιδεύει τα μάτια σε γδέρνει τυφλός
κι ο αέρας αδειάζει αδειάζεις σκυφτός

Στο τετράγωνο σπίτι αγκαλιάζεις κορμιά
μα τα μάτια σου ψάχνουν το λύκο μακρυά
να φυλάει τις ανάσες να μη σ' ακουμπάν
και στ' αστέρια χυμάει λευκή παγωνιά

Στο μικρό στο μεγάλο εδώ
θα ακούς το ρε το μι απ' την ηρεμία

Στο τετράγωνο σπίτι η μόνη φωνή
κατοικεί σε μια τρύπα στενή φυλακή
τρώει τη σάρκα της πίνει απ' την άδεια πληγή
και θρηνεί με καημό το χαμένο παιδί

Μα η αλύτρωτη φλόγα φωλιάζει βαθιά
μες στα μάτια τα μέσα τα άγρια πουλιά
και ακούω στο μικρό στο μεγάλο εδώ
το ρε και το μι απ' την ηρεμία

Άιντε δεν μαραίνεται
μον' πικραίνεται
και βαράει στα στήθια

Κλαίει αχ και ματώνει βρε
μα δε μένει ορέ
αχ στιγμή στα δίχτυα

ευχαριστώ νεφέλη

Words that left untold

2011-01-26T03:10:00.011+02:00

...

It must finally become serious. I 've often been alone but I never lived alone. When I was with someone I was often happy, but at the same time it all seemed a coincidence. These people were my parents, but it couldn't have been others. Why was the brown-eyed one my brother and not the green-eyed boy on the opposite platform? The taxi driver's daughter was my friend but I might as well have put my arm around a horse's neck. I was with a man, I was in love and I might as well have left him there and gone off with the stranger we met in the street.

Look at me, or don't. No, don't give me your hand and look away. I think tonight is the new moon. No night more peaceful. No bloodshed in all the city. I 've never played with anyone and yet... I never opened my eyes and thought: Now it's serious. At last it's becoming serious. So I 've grown older. Was I the only one who wasn't serious? I 've never been lonely, neither alone, nor with someone else. But I would have liked to be lonely. Loneliness means: I am whole at last. Now I can say it, as tonight I 'm lonely at last. I must put an end to coincidence. The new moon of decision. I don't know if there is a destiny, but there is a decision. Decide. Now we are the times. Not only the whole town, the whole world is taking part in our decision. Now we are more than the two of us. We incarnate something. We are sitting on the People's Square and the whole place is full of people whose dream is the same as ours. We are deciding everybody's game. I am ready. Now it's your turn. You hold the game in your hand. Now or never. You need me. You will need me. There is no greater story than ours, that of man and woman. It will be a story of giants. Invisible, transposable. A story of new ancestors. Look, my eyes. They are the image of necessity of the future of everyone in the place. Last night I dreamed of a stranger. Of my man. Only with him could I be lonely open up to him wholly open, wholly for him, welcome wholly into me, surround him with the labyrinth of shared happiness. I know...

Wings of desire

...ίσως τελικά ο έρωτας να είναι ένα μαγικό ψέμα.

η πιο μεγάλη ανθρώπινη προδοσία...

special thanks to G for this song

F for φίλη

2011-01-23T19:19:00.008+02:00

για το κορίτσι που ρίχνει το προσωπείο του.

για το κορίτσι που πετά τη σφιχτά ζωσμένη πανοπλία του.

για το κορίτσι που μυρίζει και αφουγκράζεται αλλοιώτικα.

για το κορίτσι που το μέσα του είναι μεγάλο πολύ.

για το κορίτσι που μπορεί να αγκαλιάζει.

και μου αρέσει.

για το κορίτσι που είναι εδώ.

χρόνια εννιά και βάλε.

που τα ποτήρια με τις μασέλες μας θα είναι διπλανά.

για το κορίτσι που σκάβει την ψυχή μου και φυτεύει νυχτολούλουδα.

για το κορίτσι που όταν χορεύουμε τα σπάμε!

για το κορίτσι που μπορώ να κάνω μια μικρή μουσική υποχώρηση ;)

πι ες. άι λοβ γιου

αποκαθήλωση

2011-01-19T19:22:00.005+02:00

έρχεται η στιγμή που σκεπάζεις τα αγάλματα

που κατεβάζεις από το θρόνο το βασιλιά

που πέφτει η μάσκα

που βλέπεις το αληθινό πρόσωπο

που ξεδιαλύνεις και το δικό σου θολό τοπίο

εκείνο που συνεχώς θέλεις να ζωγραφίζεις σαπουνόφουσκες και συννεφάκια

που είναι το δικό σου και όχι το αληθινό

που ίσως και να 'ταν κάποια στιγμή

κάποιες στιγμές

και το 'νιωσες

το 'νιωσα

δε θυμώνω

απογοητεύομαι

λυπάμαι

που δυνατά συναισθήματα ισοπεδώνονται και χάνουν την αξία τους

που χάνεις την αξία σου

λυπάμαι που σ' αποχαιρετώ

και δεν το θέλω

δεν το 'θελα

αλλά να...

ξαφνικά έγινες μικρός

πολύ μικρός

ίσως και να 'σουν

και να μην το 'βλεπα εγώ

όχι δε με πειράζει το μικρός

το ψεύτικο βλέμμα με πειράζει

το βλέμμα το λίγο

το βλέμμα το όχι ολάκερο

το βλέμμα που παίρνει αυτό που θέλει

και τ' άλλο το πετά

χωρίς σκέψη

ή ίσως και με σκέψη που ποτέ δε θα μάθω

η αλήθεια συνήθως αποκαλύπτεται

και μας οδηγεί στο επόμενο βήμα

ή έστω μας απομακρύνει από το προηγούμενο

εγώ τα παιχνίδια μου στα 'δωσα

απλόχερα

και δεν το μετανιώνω

ήμουν αληθινή

ειλικρινής

I was deep in a dream and I didn't know it

F for ξωτικό

2011-01-18T00:34:00.008+02:00

ξωτικό μου-σου-του,

δεν ξέρω τι πως και γιατί αλλά το πρώτο γράμμα ήξερα απ'την αρχή πως είναι για σένα.

έχεις αυτή τη μυστήρια δύναμη να αλωνίζεις στα παιχνίδια, να μπαινοβγαίνεις στον κόσμο τον απ' αλλού φερμένο και τούτον εδώ. δεν ξέρω πως και τι αλλά η ενέργειά σου έχει σχεδόν πάντα αύρα θετική. δωσμένη απλόχερα. δεν ξέρω πως και τι αλλά συχνά είσαι όαση για τα μέσα και τα έξω μου. δεν ξέρω πως και γιατί, μα όταν έζησα στο φεγγάρι σε συνάντησα. το ξέρω. δεν ξέρω πως αλλά να 'σαι πάντα έτσι. πείσμον στις όμορφες στιγμές. με αυτιά πεταχτά και μάτια λαμπερά. ζώντας μέσα στα παραμύθια. να 'σαι καλά.

Παιχνίδι για δύο

2011-01-16T00:44:00.005+02:00

το εγώ

το πλησίασμα

η δοκιμή

ο ρόλος

το άγγιγμα

το εσύ

τα βήματα

το πάρε δώσε

η μάχη

η διεκδίκηση

ο έρωτας

το παιχνίδι

η σχέση

ο φόβος

το εμείς

το λάθος

ο θυμός

η συγγνώμη

η αναμονή

το μαζί

η αγκαλιά

το παιχνίδι μας

F for feelings

2011-01-13T18:59:00.004+02:00

ναι.

τ' ομολογώ.

συχνά μου παίρνει αρκετό καιρό να μιλήσω σε κάποιον.

υπάρχουν όμως πράγματα που θέλουν χρόνο.

μέσα στο δικό μου χρόνο θα στείλω από εδώ γράμματα.

γράμματα σ' αυτούς που μιλάνε στην καρδιά μου.

σ' αυτούς που κάτι κινητοποιούν στο μέσα μου.

σ' αυτούς που για κάποιο λόγο κάτι συμβαίνει.

εν καιρώ...

δε θέλω να με δεσμεύει το τικ τακ ενός ρολογιού.

θέλω να γίνει με το χρονοτρόπο μου...

καλησπέρα

War is war

2011-01-12T11:00:00.015+02:00

Last chance!

Με κράτησε σε διαρκή εγρήγορση. Ταινία ζωντανή. Μπροστά στα μάτια μου.

Εύστοχο. Δυνατό.

Το War is War, μία συλλογή από δημόσιες αποσπασματικές αφηγήσεις για την καταστροφή και την ανοικοδόμηση του κόσμου, είναι μία ωριαία κινηματογραφική πράξη που εκτελείται κάθε φορά σε πραγματικό χρόνο και με διαφορετικούς συνεργάτες. Η κινούμενη εικόνα, η θεατρική πράξη, η μουσική και οι οπτικές τέχνες εγκαθίστανται σε έναν κοινό χώρο συνύπαρξης, στήνοντας μία ανοιχτή διήγηση γύρω από την πιο παλιά ιστορία του κόσμου: τον πόλεμο.

Οι Erasers είναι μια δημιουργική ομάδα της οποίας η δουλειά βασίζεται πάνω στην ενσωμάτωση φαινομενικά διαφορετικών στοιχείων και τεχνικών όπως: ο κινηματογράφος σε πραγματικό χρόνο, η θεατρική δράση, το διαδύκτιο και οι ηχητικές/οπτικές εγκαταστάσεις. Ο συνδυασμός αυτών των διαφορετικών στοιχείων είναι μέρος της έρευνας των Erasers για ένα νέο ηχητικό/οπτικό αλφάβητο, γύρω από το οποίο διαστρωματώνονται αναρίθμητες δυνατότητες για την παραγωγή/θέαση/ακρόαση του ίδιου του performance.

Το War is War πρωτοπαρουσιάστηκε στο Shaunt Vaults στο Λονδίνο το 2008. Σημαντικότεροι σταθμοί του performance είναι το Φεστιβαλ Mapping στη Γενευη το 2009 και το Fad Video Festival στο Βelo Ηorizonte της Βραζιλίας το 2010.

Οι ERASERS στις παραστάσεις του War is War στην Αθήνα θα συνεργαστούν με τους: Θεοδώρα Τζήμου, Σύλλα Τζουμέρκα, Γιώργο Βαλαή και Χρήστο Πασσαλή (blitz), Kika, G.P.O. και άλλους.

No Central, Πρωτογένους 8, Ψυρρή, 3ος όροφος

10, 11 και 12 Ιανουαρίου.

Ώρα έναρξης: 21:00

Τιμή εισητηρίου: 10 ευρώ

Οι θέσεις είναι περιορισμένες.

Επικοινωνήστε στα τηλ. 210 5069129 και 6979 970 297 για κρατήσεις.

// photo k

5 άσσοι

2011-01-11T17:01:00.005+02:00

έχει κάτι ο σημερινός αριθμός.

δεν ξέρω τι.

μήπως που σπάει το καρέ του άσσου;

που με βγάζει από τα προκαθορισμένα, προμελετημένα, προκατειλημμένα;

η μονάδα.

που παραμένει μονάδα.

παραμένει;

τι να λέμε;

ο αριθμός ένα δεν είναι ο πρώτος αριθμός στα μαθηματικά.

5 άσσοι ίσον με καρέ του άσσου + έναν άσσο στο μανίκι.

παιχνίδι όχι δίκαιο.

και γιατί να είναι;

σου 'πε κανείς πως μεγαλώνεις σε κόσμο δικαίου;

αερολογίες...

ταβανοφιλοσοφίες πάνω στο σύννεφο υπ'αριθμόν 1112011.

φλοπ!

το

τραγούδι

αφιέρωση

από

φίλη

καρδιακή

Love always finds the way

2011-01-10T18:54:00.001+02:00

Οπότε κάνε ότι θες

2011-01-07T03:56:00.010+02:00

Χείλη ήθελα απόψε. Να τα γευτώ. Θέρμη γνωστή να είναι εκεί. Αβίαστα. Έτσι. Καταλαβαίνεις. Χημεία δημιουργημένη ήδη από καιρό. Ξανά να γίνει. Ξανά. Γνώριμα. Οικειοποιημένα. Έτσι όπως θέλω και θέλεις. Μπορώ. Μπορείς. Το πάθος ανεκδιήγητο. Ανυπέρβλητο. Νοσταλγώ. Παρούσα απών. Δυσκολία στο μέγιστό της. Κοπιαστική. Λείπεις. Λείπω. Λείπουμε... λείπεις και νοσταλγώ.

Στερώντας μου τη θάλασσα, το τρέξιμο, την πτήση,

δεσμεύοντάς με να μετράω με βήμα αργό τη γη,

τι καταφέρατε; Δείτε τι έχετε κερδίσει;

Κινώ τα χείλη μου - να τα δεσμεύσει ποιος μπορεί;

(Cherry Brandy)

Η χελώνα τα είπε όλα...

// photo k

2.1.11

2011-01-02T06:53:00.005+02:00

got a baloon

got a candy

...

got to go for sleep

be creative.

be open minded.

follow our destiny.

introduce ourselves to ourselves once more this year!

photo k

Dragonfly

2010-12-29T18:44:00.004+02:00

No one said 'Hello' to the guy at the reception hall

How do you think is going to feel today?

Life goes on all around while the ocean

Has no need...to see you now.

More you hold it high

More it'll never fall apart

Whatever you were looking for...

It's not here anymore

Everything you know you read it on the books

Stop quoting people you never met before

You find yourself stuck again

Who do you think will help you now...

More you hold it high

More it'll never fall apart

Whatever you were looking for...

It's not here anymore

...while life goes on

all around

They keep calling you

All the dreams that you are having

Why don't you hold them high?

'Cause they will never fall apart

Whatever you were looking for...

it's not here anymore.

περιπλανήσεις

2010-12-07T22:57:00.007+02:00

...ονειρεύτηκα πολύ...

...μόνο καμιά φορά μ' ένα μυστικό που είχα μάθει από παιδί

ξαναγύριζα στον αληθινό κόσμο, αλλά εκεί κανείς δε με γνώριζε.

σαν τους θαυματοποιούς που όλη τη μέρα χάρισαν τ' όνειρο στα παιδιά

και το βράδυ γύριζαν στις σοφίτες τους πιο φτωχοί κι απ' τους αγγέλους...

Τάσος Λειβαδίτης

// photo k

κόκκινο

2010-12-03T17:48:00.001+02:00

ζωντανή...

Alive or not...

2010-12-01T16:55:00.002+02:00

here I come!

Sound of silence my love

2010-11-27T01:35:00.007+02:00

Οι Detektivbyrån είναι ένας ήχος που δε θυμάμαι καν πως έφτασε στ' αυτιά μου! Θυμάμαι μονάχα πως άγγιξε κάτι εντός εκτός και επί τα αυτά! Πως με ταξίδεψε. Με σήκωσε στις μύτες των ποδιών και με έβαλε στο χορό. Πως με τράβηξε σε μια θεατρική ατμόσφαιρα. Σ' ένα παραμύθι. Με καλούς και κακούς. Με δράση. Όχι σαν εκείνα που όλα προχωρούν πάνω σε μια αυστηρή γραμμή, σ' ένα προκαθορισμένο άξονα που θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Με περιπέτεια. Με αισιοδοξία. Με απαισιοδοξία. Με μυστήριο.

ο ήχος αφιερωμένος στη στιγμή της βδομάδας που όλα πήγαν καλά...

k

Ουσία

Όλα τώρα αρχίζουν

Σήμερα. ΤΩΡΑ.

ΟΡΓΗ

Σωστά λάθη

Play a song to set me free

Καταστερισμός στον γαλαξία μου

Remember when you loved me

Χάθηκε γόβα! Προσφέρεται αμοιβή. Η σταχτοπούτα.

Κ. Κουτσουρέλης

πάσα από τον Λευτέρη // photo k

Βασίλισσες σε θρόνους καθαρούς

Δεύτερο πρόσωπο σε πρώτο ενικό

Run

The Little Great City

Το ταξίδι των μάγων

Τον κόσμο όλο

Μετά

Kurz und Schön

Ένα πράγμα ξέρω εγώ

Εξίσωση

Κακοκαιρία

Χαμένη αδρεναλίνη*

Is this the place where my soul feels safe?

[W]hole

Out in the streets

τα δύο φ

Το παιχνίδι της ζωής

Begin

In a broken dream

Disguised sweetness

F for margo

blank

no sense

A wonderful adventure

Εγκλωβισμένη στα παραμύθια

la mélancolie

La fee... δηλαδή η νεράιδα

Η αγάπη ορμάει μπροστά

Question mark

Do not stand at my grave and weep

Νικ όλα*

Lost things

In a landscape

F for manikin

όλα και τίποτα

1+1=3

F for nio

πίνω στο 4. μόνη σε ζυγό αριθμό.

Μistakes in real time

Η ευτυχία μέσα μου

The cat piano

Άγρια φύση

P(e)ina

Τhe butterfly circus

Ανάταση

Little pretty things

Και τραγουδούν και χορεύουν-Νίκος Παπάζογλου

Γουστάρετε την ελευθερία σας;

World spins madly on

Inner me

Αλλαγή θέσης

Σύνθετα μαθηματικά

The game of love

θυμάσαι

βροχή

Capturing today

I am here

A treat from hostess

Φλεβάρης του 2011

Let's make it clear to you!

Logorama

F for billy

brake (not down)

ηΡεΜία

Words that left untold

F for φίλη

αποκαθήλωση

F for ξωτικό

Χάθηκε γόβα!
Προσφέρεται αμοιβή.
Η σταχτοπούτα.