Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΠΠΟΥΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΠΠΟΥΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

Please mind the distance

Πως μετράς την απόσταση;
Σε χιλιόμετρα,
παλάμες,
αναπνοές,
χάδια,
ηλεκτρόνια,
έτη,
ταχύτητα,
κενό,
απώλεια;
...
Σε *χαμένες στιγμές;

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

Ο παππούς μου

Ο παππούς μου δεν είχε πολλές ρυτίδες. 90 σχεδόν χρόνια ο χρόνος δεν του χάραξε το πρόσωπο. Ήταν ευγενικός μαζί του. Ο παππούς μου ήταν αστείος. Πειραχτήρι μεγάλο. Όποτε μ' έβλεπε με μιαν ευχή ή μια μαντινάδα. Ο παππούς μου ήξερε να τραγουδά ιταλικά τραγούδια. Ήξερε καλά τα ιταλικά γιατί στην Κρήτη γνώρισε πολλούς ιταλούς. Ο παππούς μου έχασε τη μαμά του την Ανεζίνα, την ίδια ακριβώς στιγμή που ο ίδιος αντίκρυζε το πρώτο φως αυτού του κόσμου. Ο παππούς μου μεγάλωσε με την Ευπραξία και την αγάπησε πολύ. Ο παππούς μου ήξερε να λέει ιστορίες. Ο παππούς μου ήξερε να περιποιείτε τα μουρέλα, τα λιόδεντρα δηλαδή, και να μπολιάζει όπως κανείς άλλος. Ήταν υπομονετικός και χαρούμενος άνθρωπος. Αγαπούσε να πίνει, να περπατά και να γελά. Ο παππούς μου μας κοιτούσε πάντα με αγάπη και όταν πηγαίναμε σπίτι τους μας φίλευε σταφύλι. Ο παππούς μου πήγαινε στα χωράφια με το γάιδαρό του. Ο παππούς μου ήταν μπαμπάς της μαμάς μου και πολύ τον ευχαριστώ γι' αυτό. Από τον παππού μου πήρα το όνομά μου. Ο παππούς μου ήξερε να τραγουδά όλο τον ερωτόκριτο. Ο παππούς όταν ήταν μικιός κολυμπούσε, πήγαινε πολύ βαθιά και τον αναζητούσαν με τη βάρκα για να τον μαζέψουν. Κουζολό τον έλεγαν μα εκείνος έλεγε πως άλλοι δεν έχουν καθόλου κουζουλάδα. Εκτός από το όνομά του λένε πως έχω πάρει και την κουζουλάδα του. Ο παππούς μου τα τελευταία χρόνια δεν άκουγε καλά και όταν μιλούσαμε μας άκουγε όλη η γειτονιά. Ο παππούς μου δε με γνώριζε τις τελευταίες φορές, η όρασή του ήταν αδύναμη γιατί ήταν γλυκατζής, κι έτσι κάθε φορά του παρουσιαζόμουν. Ο παππούς μου καθόταν ήρεμος και όταν του έδινες φιλιά τα έκανε κατευθείαν δικά του με ένα χαμόγελο αγαλλίασης. Ο παππούς μου έκανε για πολλά χρόνια συνεννοήσεις με τον Αγ. Πέτρο, όπως μας έλεγε, και του 'λεγε πως η ώρα δεν ήρθε ακόμα. Ο παππούς μου έζησε μια ζωή γεμάτη και έφυγε ήρεμος χθες για το μεγάλο ταξίδι. Πήγε να συναντήσει τη γιαγιά μετά από χρόνια. Καλό ταξίδι παππούλη μου.




//photo k

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009

Γκρι


- Τι κάνεις παππού;
- Καλά είμαι.
- Πως τα περνάς;
- Ρωτάω τον Άγιο Πέτρο αν έφτασε η ώρα. Ακόμη μου λέει. Ρώτησε τον Κύριο και του 'πε πως δεν είναι ακόμα η ώρα. Έχω συνεννοηθεί με τους επάνω.
Ποιά είσαι 'δα εσύ;
- Η εγγονή σου.
- Α! Η συνονόματη! Και που δουλεύεις τώρα;
- Στην Αθήνα.
- Ο θεός να σ' έχει καλά.
Τί ώρα είναι;
- Μία το μεσημέρι. Σου έφερα το φαγητό σου.
- Δεν πεινάω.
- Λίγες κουταλιές για τα παιδιά και τα εγγόνια σου.

Ήρθα να ψηφίσω.
- Τι να κάνεις;
- Να ψηφίσω.
- Αύριο έχουμε εκλογές.
- Ντα ήντα έχουμε. Βασιλεία;
- Όχι ακριβώς. Δημοκρατία λέμε.
Μέχρι τώρα είχαμε Νέα Δημοκρατία.
Από αύριο βλέπουμε.
- Είναι υποχρεωτική η ψήφος;
- Όχι παππού. Δε χρειάζεται να πας.
- Τι ώρα είναι;
- Μία το μεσημέρι.
- Και που δουλεύεις είπαμε εσύ;
- Στην Αθήνα.
- Ο Θεός να σ' έχει καλά. Και είναι υποχρεωτική η ψήφος;
- Όχι παππού μην ανησυχείς. Έτσι που τα έχουν κάνει...
- Δεν πάω εγώ να ψηφίσω.
- Δε χρειάζεται.
- Δημοκρατία έχουμε;
- Προσπαθούμε.
- Τι ώρα είναι;
- Μία το μεσημέρι.
- Ήντα χρονιά έχουμε;
- Δύο χιλιάδες εννιά.
Φάε μια κουταλίτσα ακόμη.
- Τι ώρα είναι;

// photo k