Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΩΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΩΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

future


πολλά στοπ
πολλά πρέπει
πολλά μην
πολλά δήθεν
πολύ φρένο
πολλά όρια
πολλή πίεση
λίγος αέρας

γκάζι μόνο

και μια μεγάλη βουτιά

seasons are changing*

Κυριακή 29 Ιουλίου 2012

My head is a jungle

καλοκαίρι είναι

τα χρώματα

 η στενή μου επαφή με το ημερολόγιο

 
 το δροσερό νερό

τα γραφικά σοκάκια στα νησιά

 οι καυτές σκιές στα καυτά πεζοδρόμια

το μπλε που δε χορταίνω

τα καυτερά κόκκινα 

το απέραντο γαλάζιο

οι γάτες που βλέπουν τους ανθρώπους να περνούν

 
τα πλοία που φεύγουν μακρυά

οι αφίσες στους δρόμους

 τα θερινά υπαίθρια σινεμά

το 2

 οι ρίγες

τα κορίτσια που ξενυχτούν μ'ενα μυστικό (ή και δυο)

οι γλάροι

 το τιρκουάζ

 
τα πλοία που φεύγουν και μας παίρνουν μαζί


 τα ακουστικά στ' αυτιά μου





*στο αφρόψαρο που κάνει το καλοκαίρι μου ταραχώδες // photos k

Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

F for κορίτσι super ήρωα


στον ουρανό
στα σύννεφα
ανάμεσα στα δέντρα
πάνω στο πιο μικρούτσικο κλαδί
στην πιο δροσερή δροσοσταλίδα
στο πρώτο άνθος της αμυγδαλιάς
στην πινελιά της αγαπημένης μου ζωγραφιάς
στη γραμμή του βιβλίου που υπογράμμισα με μολύβι
καβάλα σε μια πυγολαμπίδα
στον αγρό με τα στάχυα
στο βαθύ μπλε της θάλασσας
στο πιο καλά κρυμμένο κοχύλι
πίσω από το αυτί
-που κατά βάθος μυτερό είναι-
στη ματιά τη λαμπερή
τη σπιρτόζικη
την ιδιαίτερη
τη σκοτεινή / μα τόσο φωτεινή
στη νότα που χοροπηδά μόλις την χαιρετάς

σ' όλα αυτά που σε συναντώ
στο κορίτσι
που ζωγραφίζει αλλόκοτα ουράνια τόξα

τη βαθειά εκτίμηση και αγάπη μου
με μπόλικη αστερόσκονη
(υπόκλιση)



// photo k

Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

F for Alex

Γίνεται να ταιριάζουν δυο χρώματα έτσι απλά;
Γίνεται το παιχνίδισμά τους να είναι από την αρχή τόσο ταιριαστό;
Κι εγώ δεν το 'ξερα, μα γίνεται!
Να. Είναι αυτό το κορίτσι.
Εμφανίστηκε μια μέρα μ'ένα πράσινο μπαλόνι στα χέρια και...
είναι από αυτές τις στιγμές που η ύπαρξη της χημείας επιβεβαιώνεται.
Που η αγκαλιά έχει νόημα από νωρίς.
Ξαφνικά μόνο αυτό το κορίτσι καταφέρνει να σε βγάλει από το βάλτο σου και τα σκοτεινά δρομάκια σου. Κρατάει ένα φως δυνατό. Και είναι τόσο ευγενική με αυτό... Το φως ολοένα να μεγαλώνει. Ψάχνει την άκρη του νήματος τόσο συνεσταλμένα... ξετυλίγεται αργά. Χώνεται στα σκοτεινά της σοκάκια και ανακαλύπτει αυτά που είχε κρυμμένα για καιρό. Και αυτό που βγαίνει από μέσα της πιο δυνατό μου μοιάζει. Το χελωνάκι βγαίνει από το καβούκι του και κάτω κρύβει ένα λιοντάρι. Χτενίζω τη χαίτη σου και προχωρώ μαζί σου. Ich bin hier. Verstehst du das?







// photos k

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Is this the place where my soul feels safe?


Ματιά αλλοιώτικα δοσμένη.





Is this the place where my soul feels safe
wrapped in paper page hidden in the second space
floors of woods and windows and silent grace

Come and walk with me in my melting sleep
I need to feel the wooden floor touching my naked feet
whisper songs with fairies stories from underneath

Count from one to ten keep your eyes closed until the end
then scream your nightmares loud out in the air

Come and dance with me in open streets with broken violins
keep the pavement down under your feet down
light the night with color scream noise noise
night is breaking drums are shaking
Stories from the floors ship travels without clocks
band plays on the road my skin is changing shape
and I roll into the place where my soul feels safe
and everything is melting into the sound of everything.


Music by Nefeli + Mολυβια-κομάντος // PHOTO BY ROGIER HOUWEN

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011

τα δύο φ



Κρατάς το μολύβι
γραμμή μαύρη
γραμμή λευκή
πότε στα σύννεφα
πότε στο πουθενά
ταλάντωση
μουτζούρες και πάλι χρώματα και σχήματα συγκεκριμένα
καθαρά
λατρεμένα
λαμπερά
τα σχήματά σου -και τα θαμπά-
είναι άρτια, είναι γεμάτα όσο δεν πάει.
σκούπισε τα μάτια.

Δύο όψεις πάντα.
Δύο πράγματα μαζί.
Ευτυχισμένη και λαβωμένη.
Μαζί και χώρια.
Κορίτσι και γυναίκα.
Με το τελευταίο 2 πλάι σου.

2+1 τραγούδια





χρόνια γεμάτα :)

for f // photo k

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011

F for margo


Αυτή η γυναίκα-κορίτσι έχει κάπου σίγουρα κρυμμένο ένα μαγικό ραβδί. Μπορεί και κάποια ειδικά γυαλιά που κάνουν τον κόσμο να φαίνεται αλλοιώτικος. Δεν ξέρω... ίσως να είναι ακτινολόγος. Όχι από αυτούς με τις άσπρες στολές. Τους άλλους. Αυτούς που βλέπουν τα μέσα σου και χωρίς να έχουν αντικρύσει τα μάτια σου... καταλαβαίνουν τόσα. Όπλο της ισχυρό είναι πως μπορεί ν'ακούει. Είναι εκεί. Υποστηρικτική, γλυκειά, να σου μιλήσει, να σου δείξει ξανά τον κόσμο που μαύρισες. Κι έχει στον κήπο της πάντα κάτι να σε φιλέψει. Λουλούδι, ντομάτα... ότι κι αν σου δώσει από εκεί, είναι ξεχωριστό. Γιατί είναι προσεκτική μαζί του εξ' αρχής. Γιατί του χάρισε όλη την αγάπη της χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Εγώ μια μέρα θα φάω απ'τα γεμιστά της.

Ένα δυνατό δώρο για εκείνη. Ένας κόσμος που εναλλάσεται και δε μένει ποτέ στάσιμος. Ασπρόμαυρος γιατί η ίδια είναι τόσο χρωματιστή που δεν έχει ανάγκη από περισσότερο χρώμα.


f // photo k

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011

Εγκλωβισμένη στα παραμύθια


γεμάτο φαντασία
γεμάτο συμβολισμούς
γεμάτο αλήθεια

tip. δείτε το σε full screen


Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011

la mélancolie

μπαίνω συχνά σε αυτό το σχήμα. μου είναι ταιριαστό. εκεί μέσα αισθάνομαι πληρότητα. τα συναισθήματα μπλέκουν το φανταστικό με το αληθινό, σαν μια ταινία που πότε η πραγματικότητα κυριεύει τα πάντα και άλλοτε το παιχνίδι του φαντασιακού αρπάζει το σκήπτρο του ρεαλισμού και το κάνει κομμάτια. κομμάτια χίλια και ένα. κι άντε να βρεις μετά ξανά την αλήθεια. ο άλλος μου εαυτός μπερδεύεται σε αυτό και άκρη δε βρίσκει. είναι δικό μου όμως αυτό. είναι η σαπουνόφουσκά μου κι εκεί όλα είναι ασφαλή - μέσα στην ουτοπία τους.
εκεί μέσα συνάντησα κάποιον. θέλησε να δει τα πάντα. ανυπόμονος. αχόρταγος. αφύσικος. αταίριαστος. αλλοιώτικος. ασυνήθιστος. γέμισε την κούπα μου με γάλα. έβαλε κουλουράκια στο πιάτο μου. εγώ του 'δειξα τον κόσμο μου. όχι ολόκληρο. ένα μικρό κομμάτι. ό,τι πρόλαβα. μετά έφυγε.












































late gseven


// photo k