Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

POP είναι...

Πάσα από CLEMMIE & MELROY

Pop είναι …να μασουλάτε ζελεδάκια βλέποντας cult ταινία σε θερινό σινεμά (και να τη σνομπάρετε).
Pop είναι …οι βρώμικες μπαλαρίνες της Amy Winehouse. 
Pop είναι …να μ
αθαίνετε τι κάνουν οι φίλοι σας από το Twitter.
Pop είναι …να λέτε “σ’ ερωτεύτηκα” χωρίς
να το έχετε προ
σχεδιάσει.
Pop είναι… να κάνεις πράγματα χωρίς να ξέρεις το λόγο.
Pop είναι …να στολίζετε στα μαλλιά σας
την έκπληξη που βρήκατε στο Kinder αβγό σου.
Pop είναι …η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων!
Pop είναι… να γεμίζετε το δρόμο σαπουν
όφουσκες με το νεροπίστολο που μόλις αγόρασατε.
Pop είναι …η αυθάδεια της Lily Allen.
Pop είναι …να ξυπνάτε με αυτά που φορούσατε το προηγούμενο βράδυ και να βγαίνετε βόλτα!
Pop είναι …το πλατινέ της Lady Gaga.

Pop είναι …να βάφετε τα νύχια σας διαφορετικά χρώματα!
Pop είναι… να
συμβουλεύεστε την κυρία που σας βάφει τα νύχια διαφορετικά χρώματα για τις πιο σοβαρές αποφάσεις της ζωής σας… 
Pop εί
ναι …να μη βαριέστε  ποτέ!
Pop είναι …να φοράτε φλούο κίτρινο, πράσινο
φωσφοριζέ, έντονο κόκκινο και μπλε ελεκτρίκ, μαζί!
Pop είναι …να
μη σας νοιάζει.

Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

Επιστροφή στο σπίτι...



Τα τελευταία χρόνια, επιστρέφοντας στον τόπο που μεγάλωσα, κάνω κάθε φορά μια διαφορετική ανάγνωση σ'αυτό το μέρος που με αγκάλιασε, αγάπησα και μίσησα.

Εκεί λοιπόν στο νότο, αυτή η κοινωνία δε λέει ν'αλλαξει... Όποτε γυρίζω βλέπω ξανά τα ίδια σκηνικά -μονάχα ο νεοπλουτισμός που παίρνει τον κόσμο αμπάριζα έχει ανοδική πορεία-! Αυτό το μέρος έχει τόσα να πει αλλά κανείς δεν το βοηθάει να τα φωνάξει! Ανάμεσα τους κι εγώ που γλυστράω, φεύγω απ'τα πλοκάμια του αντί να γυρίσω και να δώσω πνοή! Εκεί υπάρχουν οι πολλοί που δρουν όπως σχεδόν όλη η επαρχία -ξενύχτια, αλκόολ, καφέ και πάλι από την αρχή- και οι λίγοι που φαίνεται να αντιλαμβάνονται τα θετικά της επαρχίας κι έχουν βρει την ησυχία τους οι άνθρωποι! Και ψάρεμα και καταδύσεις και beach βόλεϋ και ομάδες θεατρικές και παρέες μουσικές και... άπλετο χρόνο να αφιερώσουν στον εαυτό τους! Αυτό που χάνει όποιος ζει στις μεγαλουπόλεις!

Δε θ'αλλαζα με τίποτα τα παιδικά μου χρόνια εκεί! Την ανεμελιά που σου προσφέρει αυτός ο τόπος! Που σε 10 λεπτά θα δεις τους φίλους σου, που σε 3 λεπτά θα κάνεις βουτιές στο λιβυκό, που κρύβεις τους εφηβικούς σου έρωτες -γιατί ένα μάτι να σε πάρει... το 'μαθε μαμά μπαμπάς και ποιος τους ακούει!-, που κάνεις πετάλι στην παραλία και σε λίγα λεπτά έχεις φρέσκο ψαράκι και όλη την κρητική κουζίνα στο πιάτο σου, που σε 45 λεπτά βρίσκεσαι σ'εναν επίγειο παράδεισο με τη σκηνή σου και τα κατσαρολικά σου, και στήνεις ολόκληρη γειτονιά!

Όταν επιστρέφω εδώ μόνο βόλτες θέλω να κάνω -ε καλά, και να τρώω φαγητό μανούλας-! Να χαζεύω, να ξαναγυρνάω στα μέρη που έδωσα το πρώτο μου φιλί, που ήπια την πρώτη μου μπύρα -bud-, να περνάω απ'το δημοτικό και να σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ όλα τα ονόματα και επίθετα των συμμαθητών μου... Λες και γυρίζω τις σελίδες του βιβλίου μου και κάθε φορά ξαναδιαβάζω τα κεφάλαια που γράφτηκαν σ'αυτόν τον τόπο! Συγκινούμαι, μελαγχολώ, επαναπροσδιορίζομαι -η επιστροφή στην αρχή του νήματος πάντα βοηθάει να συνεχίσεις, ανανεομένος, το παρακάτω- παίρνω βαθειά ανάσα και επιστρέφω στο σπίτι μου; Οι άνθρωποι από την επαρχία εχουν δύο πατρίδες, δύο σπίτια. Και το καθένα έχει κάτι να του προσφέρει...
Επιστροφή ξανα το καλοκαίρι για βουτιές και beach volley!

// photo k

I am out...

Δευτέρα 27 Απριλίου 2009

Κυριακή 26 Απριλίου 2009

Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Πριν από λίγο χώρισα, δεν έχω που να πάω!

Κρατώντας μία θέση parking...


// photo k

Τρίτη 14 Απριλίου 2009

Drive not safe

Mail in my mailbox...

Στη Λετονία, μια δημιουργική, τολμηρή αλλά και αρκετά αμφιλεγόμενη διαφημιστική εκστρατεία κατάφερε, σε αρκετά μεγάλο βαθμό, να πετύχει αυτό που όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να γίνει, αλλά και όλοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι: Να αλλάξουμε νοοτροπία. Ή, πιο ωμά ακόμα: Νά αλλάξουμε μυαλά!

Η ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ εταιρεία Mooz!, έπεισε με την δική της τολμηρή προσέγγιση στο θέμα των τροχαίων, την κυβέρνηση, να της αναθέσει τη συγκεκριμένη καμπάνια. Βασικός «στόχος», ήταν οι οδηγοί, κυρίως άνδρες, ηλικίας 20-35 ετών, που ανήκουν, σύμφωνα με έρευνες, στην ομάδα «άμεσου κινδύνου», με τις υπερβολικές ταχύτητες που αναπτύσσουν, την επιθετική συμπεριφορά που αναπτύσσουν στο οδήγημα, και την αλαζονεία που έχουν για τις ικανότητές τους, αφού τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία προκαλούνται με ευθύνη ανθρώπων που πίστευαν ότι είναι οι καλύτεροι οδηγοί στον κόσμο, εννοώντας με αυτό, ότι ήταν ... περίπου Σουμάχερ.

Η ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ που βγήκε τελικά, και που προκάλεσε αρκετές συζητήσεις, δεν ήταν από αυτές τις «διδασκαλικού τύπου», όπου πάντα κάποιος σου κουνάει επιδεικτικά το δάχτυλο και σου λέει «μή τρέχεις». Η Mooz!, εκτός από την υπερβολική ταχύτητα, επικέντρωσε την προσοχή της και σε ένα άλλο θέμα: την σοβαρή έλλειψη οργάνων για μεταμοσχεύσεις. Και τι έκανε, λοιπόν; Αντί κάποιου ενημερωτικού εντύπου, δημιουργήθηκε ένα Πιστοποιητικό Δωρεάς Οργάνων το οποίο λάμβαναν οι οδηγοί κατευθείαν από την αστυνομία.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, όσοι υπερέβαιναν το όριο ταχύτητας (και κανονικά θα έπρεπε να λάβουν κλήση), αναγκάζονταν από την αστυνομία να υπογράψουν το πιστοποιητικό με το οποίο δήλωναν διατεθειμένοι να γίνουν δωρητές οργάνων! Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία, μέσα σε έναν χρόνο, να μειωθεί κατά 29%, και ταυτόχρονα να σημειωθεί και σημαντική αύξηση, κατά 39% στην, έστω και διʼ αυτού του τρόπου, δωρεά οργάνων. Μπορεί, λοιπόν, οι οδηγοί να μην θυμόνταν ένα οποιοδήποτε διαφημιστικό, όμως δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν ποτέ την ημέρα που, άθελά τους, έγιναν δωρητές οργάνων...

Το Συμβόλαιο

Η ΗΜΕΡΑ εκείνη, είναι όταν, έπειτα από κάποια σοβαρή παράβασή τους, υποχρεούνται να υπογράψουν το παρακάτω Πιστοποιητικό Δωρητή Οργάνων:


«
Υπάρχουν άνθρωποι που θα έδιναν τα πάντα για να βρίσκονται στη θέση μου, και εάν βρίσκονταν, δεν θα έπαιζαν ποτέ με τη ζωή τους.

Εγώ ο/η , ____ ____________ _____, εφόσον έχω την τάση να υπερβαίνω το όριο ταχύτητας στο δρόμο και/ή να οδηγώ επιθετικά, με το παρόν δηλώνω ότι η ζωή μου δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για μένα και ευχαρίστως θα την αποχωριζόμουν. Έχοντας σώας τας φρένας, κατανοώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμπλακώ σε ατύχημα και αφού αυτό συμβεί, αφήνω την καρδιά μου, τα νεφρά μου και όποια άλλα όργανα του σώματός μου δεν καταστραφούν από το ατύχημα, σε εκείνους που τα χρειάζονται πραγματικά.

Επίσης, ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι άνθρωποι και τα αγαπημένα πρόσωπα εκείνων για τους οποίους θα είμαι εγώ υπεύθυνος για το θάνατο ή την αναπηρία τους, εξαιτίας ατυχήματος

 

__, _______, 200_

Υπογραφή΄

____ ________ _"

Γιατί ο Μικές ξέρει...

I have missed more than 9000 shots in my career. I have lost almost
300 games. On 26 occasions I have been entrusted to take the game
winning shot . . . and missed. And I have failed over and over and
over again in my life. And that is why . . . I succeed."

Michael Jordan

Πέτα ότι μπορείς...



Πέτα ότι μπορείς... Αυτό μου είπε η φίλη μου... Ξεκαθάρισε και κράτα μόνο τα καλά... Μεγάλη κουβέντα και ακόμη πιο μεγάλο να το αποφασίσεις και να το κάνεις πράξη. Ξεκίνα απ' τα δικά σου πράγματα. Από τις κάλτσες με την τρύπα στο μεγάλο δάχτυλο, από το αναμνηστικό που δε θυμάσαι από που το πήρες και πότε, το λουλούδι που σου 'χε δώσει το παιδί με τα εφηβικά σπυράκια (εννοείται πως το όνομά του δεν το θυμάσαι), τα σκουλαρίκια που όλο λες πως θα φορέσεις εδώ και τρία χρόνια, το τζιν που λες πως θα φορέσεις, όταν βρεθείς ξανά στο νούμερο που φορούσες στο γυμνάσιο (ξύπνα δε θα συμβεί ποτε.!), το δώρο που σου χάρισε ένας φίλος, μίσησες από την πρώτη στιγμή και έχεις καταχωνιάσει σε κουτί πάνω στο πατάρι, τις σημειώσεις από τη σχολή που δε θυμάσαι καν πως υπάρχουν και δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να χρησιμοποιήσεις ξανά, τη μασημένη τσίχλα από το αγόρι που αγάπησες τρελά (σίχαμα)...

Και αφού καταφέρεις να αποχωριστείς αυτά τα πράγματα που για μια στιγμή ή και ποτέ σήμαιναν κάτι για σένα, κάνε το μεγάλο βήμα... "Πέτα" ανθρώπους... Πέτα ανθρώπους που από συνήθεια ήταν πάντα εκεί, πέτα καταστάσεις που σε κουράζουν, πέτα αυτά που σε κάνουν να αλλάζεις μόνο και μόνο για να προσαρμοστείς σε κάτι που τελικά δε σου ταιριάζει, πέτα αυτά που σε δηλητηριάζουν, πέτα αυτά που δεν είσαι αληθινός, πέτα τα μισά και κράτα τα ολόκληρα. Και τα ολόκληρα θα γίνουν ακόμη πιο μεγάλα! Σίγουρα! Η αρχή είναι το δύσκολο! Πέτα φίλε μου να ηρεμήσεις και να βρεις τον εαυτό σου! Πέτα γιατί φορτώθηκες άχρηστα πράγματα! Πέτα γιατί βρώμισες και δεν το πήρες χαμπάρι!

ΥΓ. Αν δεν μπορείς να πετάξεις (τουλάχιστον όσον αφορά τα προσωπικά είδη) χάρισε... Άσε την ιστορία σου να ταξιδέψει σε άλλα χέρια...