Του δρόμου κουβέντες

ξύπνώ το πρωί μ' ένα χαμόγελο ως τ' αυτιά

άνευ λόγου και αιτίας

περπατώ

σαν κοριτσάκι που πηγαίνει στο σχολείο

χαζεύω τριγύρω

σκεπτόμενη αυτόν

παρατηρώ τα πρόσωπα στο δρόμο

χαμογελώ

τραγουδώ

χορεύω στα φανάρια

και φτάνω εκεί

με κοιτά απο ψηλά

μου χαμογελά

με καλημέρίζει

πως και πως περίμενε κι αυτή ένα βλέμμα από τα τόσα βιαστικά

περπατώ

κάποιοι παίρνουν το χαρτί που χρόνια περιμένουν

και είναι χαρούμενοι

και είναι φτιασιδωμένοι παραπάνω απ' όσο χρειάζεται

μα δεν πειράζει

χαμογελώ

και συνεχίζω το χορευτικό το βήμα μου

και τσουπ!

πετάγεται εκεί που δεν την περιμένω

και μου χαμογελά με τα κοτσίδια της

και πιανόμαστε χέρι χέρι και συνεχίζουμε

με το βήμα το χορευτικό

αργά και γρήγορα συγχρόνως

// photos k

Γκρι

- Τι κάνεις παππού;

- Καλά είμαι.

- Πως τα περνάς;

- Ρωτάω τον Άγιο Πέτρο αν έφτασε η ώρα. Ακόμη μου λέει. Ρώτησε τον Κύριο και του 'πε πως δεν είναι ακόμα η ώρα. Έχω συνεννοηθεί με τους επάνω.

Ποιά είσαι 'δα εσύ;

- Η εγγονή σου.

- Α! Η συνονόματη! Και που δουλεύεις τώρα;

- Στην Αθήνα.

- Ο θεός να σ' έχει καλά.

Τί ώρα είναι;

- Μία το μεσημέρι. Σου έφερα το φαγητό σου.

- Δεν πεινάω.

- Λίγες κουταλιές για τα παιδιά και τα εγγόνια σου.

Ήρθα να ψηφίσω.

- Τι να κάνεις;

- Να ψηφίσω.

- Αύριο έχουμε εκλογές.

- Ντα ήντα έχουμε. Βασιλεία;

- Όχι ακριβώς. Δημοκρατία λέμε.

Μέχρι τώρα είχαμε Νέα Δημοκρατία.

Από αύριο βλέπουμε.

- Είναι υποχρεωτική η ψήφος;

- Όχι παππού. Δε χρειάζεται να πας.

- Τι ώρα είναι;

- Μία το μεσημέρι.

- Και που δουλεύεις είπαμε εσύ;

- Στην Αθήνα.

- Ο Θεός να σ' έχει καλά. Και είναι υποχρεωτική η ψήφος;

- Όχι παππού μην ανησυχείς. Έτσι που τα έχουν κάνει...

- Δεν πάω εγώ να ψηφίσω.

- Δε χρειάζεται.

- Δημοκρατία έχουμε;

- Προσπαθούμε.

- Τι ώρα είναι;

- Μία το μεσημέρι.

- Ήντα χρονιά έχουμε;

- Δύο χιλιάδες εννιά.

Φάε μια κουταλίτσα ακόμη.

- Τι ώρα είναι;

// photo k

παύση

Όταν μου λέγανε τα σύννεφα ταξίδευε,

ταξίδευα

και όταν μου έλεγαν τα όνειρα περίμενε,

περίμενα

Κική Δημουλά

// photo k

I am young enough

Γκούχου γκούχου...

Εμ... Μπορώ να έχω την προσοχή σας;

Θέλω να δηλώσω πως είμαι μικρή ακόμη.

Ναι σας λέω!

Θα είμαι στο Going Youth Festival!

Ε, καλά μη ρωτάτε πολλά! Δεν μπορώ να τα αποκαλύψω όλα!

Καλά καλά... Στην έκθεση φωτογραφίας...

Τίποτε άλλο τσιμουδιά!

σσσ...

23 - 27 Σεπτεμβρίου 2009

Τεχνόπολις

Γκάζι

Τετ - Παρ 1700 - 2400

Σαβ + Κυρ 1100 - 2400

Χθες

Ο ουρανός λαμπερός.

Άσπρα συννεφάκια. Τί όμορφα!

Βάζουν τις πινελιές τους.

Κι άλλα χρώματα στον ουρανό.

Σύννεφα. Σε τόνους του γκρι.

Πού πήγαν αυτά τα άσπρα;

Ήχος. Δυνατός. Λίγο χρόνο του αφήνω.

Πέφτουν οι πρώτες σταγόνες... Ωραίες είναι.

Βάζουν τις πινελιές τους στον ουρανό.

Μεγαλύτερες σταγόνες. Ας βραχώ λιγάκι.

Να βάλω πινελιές στα ρούχα μου.

Πιο μεγάλες. Μεγαλύτερες πινελιές.

Ακόμη πιο μεγάλες.

Μπόρα.

Όχι όχι. Δε ζήτησα καμιά μπόρα.

Λίγες σταγόνες κι έπειτα να στεγνώσουν όλα.

Ψάχνω. Ο δύο ρόδες με οδηγούν στο σωστό μέρος.

καταφύγιο...

// photos (except the last one) k

Ανάσα το Σαββατοκύριακο! Κάνουμε πετάλι λέμε...

Ωραίος που είναι ο Σεπτέμβρης..

Την Κυριακή κάνω πετάλι με τους αλήτες

http://alitogatoi.blogspot.com/2009/09/blog-post_14.html

I bless the rains down in Africa

Toto- Africa

It's gonna take a lot to drag me away from you

There's nothing that a hundred men or more could ever do

I bless the rains down in Africa

Gonna take some time to do the things we never had

Hear the drums echoing tonight

But she hears only whispers of some quiet conversation

She's coming in twelve-thirty flight

Her moonligt wings reflect the stars that guide me towards salvation

I stopped an old man along the way

Hoping to find some old forgotten words or ancient melodies

He turned to me as if to say: "Hurry boy, it's waiting there for you"

It's gonna take a lot to drag me away from you

There's nothing that a hundred men or more could ever do

I bless the rains down in Africa

Gonna take some time to do the things we never had

The wild dogs cry out in the night

As they grow restless longing for some solitary company

I know that I must do what's right

Sure as Kilimanjaro rises like Olympus above the Serengeti

I seek to cure what's deep inside, frightened of this thing that I've become

Hurry boy, she's waitïng there for you

Κόκκινο

Βάφω τον Σεπτέμρη κόκκινο! Κρατώ ένα μπαλόνι κόκκινο από το μπουκέτο της Talisker και φεύγω ψηλά... Και εμφανίζονται μπροστά μου πράγματα μαγικά! Το μάτι δεν προλαβαίνει να χορτάσει τα καλούδια που κοιτά! Δεν μπορεί... κάπου θα σκάσει το μπαλόνι μου, λέω. Δεν με προδίδει όμως! Με τραβάει όλο και πιο ψηλά. Με ταξιδεύει σε μέρη που είναι ακριβώς όπως αυτά των ονείρων μου... Όχι όχι, δεν το αφήνω από τo χέρι μου! Θα το φροντίσω όσο μπορώ.

Κι άλλα μπαλόνια! Γέμισε ο ουρανός!

Τα τελευταία καρπουζοπέπονα

Παράξενος αυτός ο Σεπτέμβρης...

Ξεκίνησα να γράφω χωρίς να θέλω να καταλήξω κάπου. Μ' αρέσουν οι ιστορίες που δεν ξέρεις που πάνε.

Ένα σωρό σκέψεις και σχέδια και τούτο το φθινόπωρο. Κι όλα παρέα με μια καθημερινότητα που παλεύεις να (ξε)συνηθίσεις. Και λες πως κάτι αλλάζει από Τώρα. Τώρα που η σκηνή σου μυρίζει ακόμη αλμύρα, τώρα που η μάσκα σου έχει ακόμη τα βότσαλα που διάλεξες για συγκάτοικούς σου, τώρα που το μαγιό επαναστατεί και δε λέει να μπει στο συρτάρι, τώρα που κοιμάσαι γυμνός με λίγο ιδρώτα στο σβέρκο, που τρως τρως τρως πεπόνια και καρπούζια μέχρι να πέσουν σε χειμερία νάρκη, που ξημεροβραδιάζεσαι στα θερινά πριν γίνουν οι καρέκλες μούσκεμα... Τώρα. Και είσαι έτοιμος να φέρεις τα πάνω κάτω! Να κάνεις 40 σεμινάρια, μαθήματα, ημερίδες με ότι ήθελες να κάνεις σ' όλη τη σου ζωή -το 24ωρο δε φτάνει-! Και φορτώνεις τον εαυτό σου με ένα σωρό υποσχέσεις και τέρμα! από δω και πέρα δε θα σ'αναγνωρίζει. Και λίγο παραπάνω χρόνο να είχες το 'χες έτοιμο το κομματάκι -πρόεδρος ασυζητητί ο Τσαλαπετεινός- να φέρεις την αλλαγή στις 5 Οκτωβρίου! Αλλάζουν όλα σου λέω!

Του λέω του λέω αλλά με έχει μάθει πλέον! Δε μου αφήνεται! Κι έρχεται κι αυτή η πανσέληνος του Σεπτέμβρη και... όλα τα to... or nοt to... έρχονται στην επιφάνεια να σε γεμίσουν με αμφιβολίες, αναλύσεις και λες -Μα μεγάλωσα(;)- κάθε χρόνο τα ίδια. Κάθε χρόνο θα λέω πως με ξεγέλασαν όταν ήμουν παιδί. Όλα τα σύννεφα και τα μπαλόνια ήταν για λίγο. Και επιμένω. Όχι δε σε ξεγέλασαν. Διάλεξε χρώμα και σύννεφο. Χρώμα και σύννεφο. Και επιμένω κι άλλο. Σεπτέμβρη; Στα 'χω πολλά φυλαγμένα! Χρώμα και σύννεφο...