After the storm

ακαδημίας. δεξιά στην θεμιστοκλέους. κάτι με γαργαλά στη μύτη. προχωρώ προς την πλατεία. γνώριμη μυρωδιά. ο λαιμός καίγεται. ναι. χθες ήταν 17 Νοέμβρη στα σίγουρα. απείχα από τη χθεσινή πορεία. απείχα από την επέτειο, που ο καθένας βρίσκει ευκαιρία για βανδαλισμούς, για κυνηγητό και κλεφτοπόλεμο. 200 και συλλήψεις... ξεκινάω την επανάσταση από μένα. από τα δικά μου καθημερινά πράγματα. αν ο καθένας μας χωριστά καταφέρει να κερδίσει σ' αυτήν, τότε νομίζω θα είμαστε έτοιμοι για τη μεγάλη αντίδραση. ο κόσμος ήταν πολύς.

δεν παραιτόυμαστε. ευτυχώς. εδώ πολυτεχνείο.

το τραγούδι προστέθηκε κάποιες ώρες μετά. έμπνευση μου η logia.

Καιρός να μάθεις τι κάνουν τα ώριμα φρούτα

ρόδα είναι και γυρίζει.

και η παράλογη λογική του κάθενος ούτε τρίχα μας δεν πρέπει να ταράζει.

και επειδή πολύ ταράχτηκα.

και επειδή "χρωστάω" απαντήσεις

από την προηγούμενη ανάρτηση.

απαντάω με τούτη εδώ, φορώντας τα converse μου,

την όση παιδική αθωώτητα μου έμεινε,

την ανεμελιά μου,

τη στολή της Χιονάτης, το κέφι μου,

την θετική μου άποψη για τα πράγματα,

βάζω γάλα, παίρνω το κουτί με τα κουλουράκια

και κάνω πάρτυ πάνω στα παράλογα

του μικρού μου κόσμου.

και φυσικά σας κλείνω το μάτι, παρέα με το Ζακ, γιατί τα σύννεφα -θέλουν δε θέλουν-

κάποια στιγμή τα παίρνει ο άνεμος

και ο ήλιος παίρνει τη θέση

που δικαιωματικά του ανήκει!

αφιερωμένο σε όλους τους "ταλαιπωρημένους"

των τελευταίων ημερών.

χαμόγελο

Welcome to the twilight zone

όχι όχι.

συγγνώμη.

κάποια πράγματα απλά είναι

έξω από τη δική μου κοσμική λογική.

όχι όχι.

δεν τα καταλαβαίνω.

όχι όχι.

ελπίζω να είναι όλο αυτό μια φάρσα.

όχι όχι.

προσπαθώ.

όχι.

*οι παραπάνω προβληματισμοί ουδεμία σχέση έχουν με την ταινία.

ladies... please... do your dance!

αυτή τη βροχερή γκρι μέρα,

καλησπερίζω με ένα κομμάτι

που δε χορταίνω να χορεύω!

παρακαλώ...

Μικρή διαφορά

δύο μέρες με μαγικές στιγμές.

χθες.

παιχνίδι με αλήθειες.

με κίνητρο να ανοίξω τα μέσα μου.

να θυμηθώ αυτά που έχω ξεχάσει.

με κοκκίνισμα στο μάγουλο.

με θέλω πολύ.

να δω το πιο μέσα ανθρώπων

που θέλω να ξαναδώσω μια ευκαιρία.

που το μέσα μου πεισμώνει, περηφανεύεται, αρνείται.

που θέλω να προσπαθήσω ξανά όμως.

να ξεκλειδώσω.

σήμερα.

πάλι στην μαγική.

που με καθηλώνει.

και χαμόγελο και δάκρυ.

μόνο ένα.

τα περιορίζω.

δεν ξέρω γιατί.

δε θέλω.

ένα τραγούδι από τη μαγική.

έτσι γιατί τα λέει ωραία αυτό το κορίτσι.

ένα ακόμη...

ε καλά. τελευταίο.

καληνύχτα

μπλου μπλουρλρρλ*

είναι από εκείνες τις μέρες

που ξυπνάς με μια ανησυχία.

που, αν το καλοσκεφτείς, βρίσκεις τους λόγους.

αυτοί.

χωρίς όμως να 'ναι συγκεκριμένοι ακριβώς.

μα αφού έχουν πάρει μια πορεία τακτοποίησης

και αποκατάστασης.

τι τρέμουν τα χέρια σου;

έχεις κάνει το πλάνο σου.

τι σου γαργαλά το στομάχι;

το αποτέλεσμα μάλλον.

αυτή η ανυπομονησία...

τικ τακ

τικ

τακ

τ ι κ

τακ

Έτσι μ'άρεσε και το 'βαλα το τραγούδι, μήπως παρασυρθώ, ξεχαστώ...

και αρχίζω να χορεύω... May I?

* μπλου μπλουρλρρλ= ήχος στομαχιού (μα όλα πρέπει να τα λέω!)

// photo k

Απ' όλα έχει το πανέρι!

Ρούχααααα! Αξεσουάρρρρρ!

Για περάστε, για περάστε δοκιμάστε κι ανταλλάξτε!

Και μίδιουμ και σμολ και ροζουλί και βυσσινί έχωωωωωω!

Η ομάδα SNS ξαναχτυπά!

Αγαπημένα ρούχα και αξεσουάρ που δεν σου κάνουν και γεμίζουν τις ντουλάπες χωρίς λόγο κι άλλα αγαπημένα που απλώς δεν τα βάζεις πια (και τα έχεις από το γυμνάσιο). Τα ρούχα του/ της πρώην που έχουν ξεμείνει στο σπίτι σου και ζακέτες του παππού, που μας άφησε χρόνους…

Άνθρωποι, σταματήστε επιτέλους να αγοράζετε ρούχα και ΑΝΤΑΛΛΑΞΤΕ ΤΑ!

Μετά την επιτυχία του 1^ου «Swap Not Shop Party» της Αθήνας, στην ταράτσα ενός σπιτιού στα Πετράλωνα και μετά από επίμονες παρακλήσεις της ντουλάπας μας για άδειασμα, η ομάδα του SNS αποφάσισε να χτυπήσει ξανά.

Φέρτε μια σακούλα με καθαρά και σε καλή κατάσταση ρούχα (παρακαλούμε όχι ότι υπάρχει στην αποθήκης σας, λίγο πιο επιλεκτικά γιατί θα βάλουμε τα κλάματα), και ξαναγεμίστε την με ό,τι σας γυαλίσει το μάτι. Αδειάστε την πραμάτεια σας και κάντε ξέφρενο shopping, τζάμπα!

No rules, no limits, no παράς!

Μόνο ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ!

Plus: Seasonal BBQ, Seasonal DJs, Seasonal Customised Drinx (Dirty Vyssinada, κτλ.).

Σας περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες, καθρέφτες, κρεμάστρες, κέφι και ζωντάνια!

Spread the word φίλοι μας…

(κι ό,τι μείνει το πάμε μια μέχρι την Κλαυθμώνος στους άστεγους… Ε;)

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009

μετά τις 15.00

6 D.O.G.S

[Six Degrees Of Global Separαtion]

Αβραμιώτου 6-8

Θα γίνει ρουχό-χαμός!

Μορ ίνφο

http://clemmiemelroy.blogspot.com/,

http://lifeinathens.com/,

Πληροφορίες : 210 3210510 • Aνδρουλιδάκη Δώρα

Conte αλά play mo Bil

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

Του δρόμου κουβέντες

ξύπνώ το πρωί μ' ένα χαμόγελο ως τ' αυτιά

άνευ λόγου και αιτίας

περπατώ

σαν κοριτσάκι που πηγαίνει στο σχολείο

χαζεύω τριγύρω

σκεπτόμενη αυτόν

παρατηρώ τα πρόσωπα στο δρόμο

χαμογελώ

τραγουδώ

χορεύω στα φανάρια

και φτάνω εκεί

με κοιτά απο ψηλά

μου χαμογελά

με καλημέρίζει

πως και πως περίμενε κι αυτή ένα βλέμμα από τα τόσα βιαστικά

περπατώ

κάποιοι παίρνουν το χαρτί που χρόνια περιμένουν

και είναι χαρούμενοι

και είναι φτιασιδωμένοι παραπάνω απ' όσο χρειάζεται

μα δεν πειράζει

χαμογελώ

και συνεχίζω το χορευτικό το βήμα μου

και τσουπ!

πετάγεται εκεί που δεν την περιμένω

και μου χαμογελά με τα κοτσίδια της

και πιανόμαστε χέρι χέρι και συνεχίζουμε

με το βήμα το χορευτικό

αργά και γρήγορα συγχρόνως

// photos k

Γκρι

- Τι κάνεις παππού;

- Καλά είμαι.

- Πως τα περνάς;

- Ρωτάω τον Άγιο Πέτρο αν έφτασε η ώρα. Ακόμη μου λέει. Ρώτησε τον Κύριο και του 'πε πως δεν είναι ακόμα η ώρα. Έχω συνεννοηθεί με τους επάνω.

Ποιά είσαι 'δα εσύ;

- Η εγγονή σου.

- Α! Η συνονόματη! Και που δουλεύεις τώρα;

- Στην Αθήνα.

- Ο θεός να σ' έχει καλά.

Τί ώρα είναι;

- Μία το μεσημέρι. Σου έφερα το φαγητό σου.

- Δεν πεινάω.

- Λίγες κουταλιές για τα παιδιά και τα εγγόνια σου.

Ήρθα να ψηφίσω.

- Τι να κάνεις;

- Να ψηφίσω.

- Αύριο έχουμε εκλογές.

- Ντα ήντα έχουμε. Βασιλεία;

- Όχι ακριβώς. Δημοκρατία λέμε.

Μέχρι τώρα είχαμε Νέα Δημοκρατία.

Από αύριο βλέπουμε.

- Είναι υποχρεωτική η ψήφος;

- Όχι παππού. Δε χρειάζεται να πας.

- Τι ώρα είναι;

- Μία το μεσημέρι.

- Και που δουλεύεις είπαμε εσύ;

- Στην Αθήνα.

- Ο Θεός να σ' έχει καλά. Και είναι υποχρεωτική η ψήφος;

- Όχι παππού μην ανησυχείς. Έτσι που τα έχουν κάνει...

- Δεν πάω εγώ να ψηφίσω.

- Δε χρειάζεται.

- Δημοκρατία έχουμε;

- Προσπαθούμε.

- Τι ώρα είναι;

- Μία το μεσημέρι.

- Ήντα χρονιά έχουμε;

- Δύο χιλιάδες εννιά.

Φάε μια κουταλίτσα ακόμη.

- Τι ώρα είναι;

// photo k