Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012
Κυριακή 29 Ιουλίου 2012
My head is a jungle
καλοκαίρι είναι
τα χρώματα
η στενή μου επαφή με το ημερολόγιο
το δροσερό νερό
τα γραφικά σοκάκια στα νησιά
οι καυτές σκιές στα καυτά πεζοδρόμια
το μπλε που δε χορταίνω
τα καυτερά κόκκινα
το απέραντο γαλάζιο
οι γάτες που βλέπουν τους ανθρώπους να περνούν
τα πλοία που φεύγουν μακρυά
οι αφίσες στους δρόμους
τα θερινά υπαίθρια σινεμά
το 2
οι ρίγες
τα κορίτσια που ξενυχτούν μ'ενα μυστικό (ή και δυο)
οι γλάροι
το τιρκουάζ
τα πλοία που φεύγουν και μας παίρνουν μαζί
τα ακουστικά στ' αυτιά μου
*στο αφρόψαρο που κάνει το καλοκαίρι μου ταραχώδες // photos k
ΘΕΜΑΤΑ
ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ,
ΠΑΙΧΝΙΔΙ,
ΠΟΛΗ,
ΤΑΞΙΔΙ,
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ,
ΧΡΩΜΑ,
THOUGHTS
Πέμπτη 12 Ιουλίου 2012
no signs no way no title
όταν μένεις ξανά μόνος, χρειάζεσαι χρόνο να αποκολληθείς από το ένα που είχες φτιάξει με τον άλλον. ο χρόνος είναι σύμμαχός σου σ' αυτό. να κάνεις απολογισμό. να αποχαιρετίσεις. να αφήσεις αυτό που τελείωσε να φύγει. να επιστρέψεις στο δικό σου ένα. η επούλωση της καρδιάς παίρνει χρόνο. δικαιούται να πάρει όσο χρόνο χρειάζεται. έχεις να συμμαζέψεις τόσα. να δεις ξανά όλες τις στιγμές. να να να... κι από που αρχίζεις... ποιο κομματάκι μαζέυεις πρώτο... αυτό είναι το πιο δύσκολο. η αρχή του τέλους. μετά όλα παίρνουν το "δρόμο" τους. ποιος είναι ο δρόμος στον αποχωρισμό; σε ποιο ακριβώς σημείο κοιτάς ξανά μπροστά; που είναι οι φωτεινοί σηματοδότες; πως. από που ξεκινώ; εσύ που πήρες ήδη ξανά το δρόμο. μου λες;
he
Πέμπτη 28 Ιουνίου 2012
Κυριακή 24 Ιουνίου 2012
Let's go! A storm is coming
four in the morning...
a few people walking at the tips of their toes...
strangled childish laughs and a silent wind.
trees are blocking the first sun rays.
seems like you are in a play, but it's just rest.
lie, breath, rest.*
a few people walking at the tips of their toes...
strangled childish laughs and a silent wind.
trees are blocking the first sun rays.
seems like you are in a play, but it's just rest.
lie, breath, rest.*
αυτή η μουσική που κρυβόταν μέσα σου και ξάφνου βγήκε.
και ξάφνου ταίριαξε με κάθε μόριο του σώματός σου.
όχι του σώματός σου.
των συναισθημάτων σου.
ξάφνου βρήκες τον άγνωστο πομπό που ήσουν δέκτης τόσο καιρό.
και ξάφνου ταίριαξε με κάθε μόριο του σώματός σου.
όχι του σώματός σου.
των συναισθημάτων σου.
ξάφνου βρήκες τον άγνωστο πομπό που ήσουν δέκτης τόσο καιρό.
μπιπ μπιπ μπιπ.
ξάφνου.
ξάφνου.
*your hand in mine.the garden novels.live. // photos k
Κυριακή 27 Μαΐου 2012
Desert
Ξέρεις τι θέλω;
Να πέσω από ψηλά σ'αυτό το βράχο.
Να πέσω πάνω του με όλη μου τη δύναμη.
Κομμάτια χίλια.
Κομμάτια χίλια.
Να τον βάψω κόκκινο κι έπειτα να με πάρει το κύμα.
Να χαιρετίσω μονάχα τους ψαράδες.
Ένα βλέμμα να ρίξω και να φύγω.
Έτσι.
Χωρίς πολλά πολλά.
Δεν είμαι τρομαγμένος. Δεν είμαι τρομαγμένος για τίποτα. Όσο πιο πολύ υποφέρω, όσο πιο πολύ γελάω, ο κίνδυνος απλά αυξάνει την αγάπη μου. Γιατί την οξύνει, της δίνει νοστιμιά. Θα είμαι ο μοναδικός που χρειάζεσαι. Θα ζήσεις τη ζωή πιο όμορφα απ' ότι την ξεκίνησες. Μόνο ένα πράγμα μπορεί να σε ολοκληρώσει. H αγάπη.
And there|Sky|I found
A desert|Over and above|I found|Sky and deserts
And then|I found|Flames
A desert|Over and above|I found|Sky and deserts
And then|I found|Flames
The Reader //photos k
Πέμπτη 24 Μαΐου 2012
Τρίτη 15 Μαΐου 2012
Ο αστροναύτης
Από μικρός ήξερε πως ήθελε μια μέρα να βρεθεί πάνω από τη γη.
Ήξερε καλά πως ήθελε να περπατήσει δίπλα στ' αστέρια.
Γι' αυτό του το εγχείρημα μάζευε για πολύ καιρό
τα κατάλληλα εργαλεία.
Ήθελε να είναι πανέτοιμος.
Να μην του λείψει τίποτα.
Στα χρόνια που περνούσαν είχε συλλέξει με μεγάλη προσοχή
όλα τα απαραίτητα.
Ίσως και κάποια που ήταν άχρηστα.
*πάντα μαζεύουμε άχρηστα όταν ποθούμε κάτι πολύ.
Τα άχρηστα έχουν την ικανότητα να τονίζουν
τη σημαντικότητα των χρήσιμων.
τη σημαντικότητα των χρήσιμων.
Έκρυβε με μεγάλη αγάπη τους θησαυρούς
που ήθελε να έχει μαζί του σ'αυτό το μεγάλο ταξίδι.
Και η μέρα του ταξιδιού έφτασε!
Οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές.
Το σκάφος ήταν πανέτοιμο.
Ο άνεμος ήταν ούριος.
Η γάτα του νιαούριζε αλλοιώτικα.
Φόρεσε τη στολή του,
χαμογέλασε με ένα "δεν μπορεί να συμβαίνει σε μένα αυτό" χαμόγελο,
μπήκε στο σκάφος
έβαλε το χέρι πάνω στο μεγάλο κόκκινο κουμπί,
τα μάτια του δάκρυσαν,
χαμογέλασε πάλι,
έκλεισε τα μάτια,
σιγοτραγούδησε το αγαπημένο του τραγούδι,
άνοιξε τα μάτια,
βγήκε από το σκάφος,
έβγαλε τη στολή
και έφυγε.
Δεν ξαναγύρισε ποτέ στο εργαστήρι του.
Δεν μπήκε ποτέ ξανά στο σκάφος του.
Δε φόρεσε ποτέ ξανά στη στολή του.
Πολύ καιρό μετά ένας ταξιδιώτης βρήκε
αυτή τη φωτογραφία δίπλα στα άσπρα γάντια του.
αυτή τη φωτογραφία δίπλα στα άσπρα γάντια του.
dream No1 // don't be afraid // photo k
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












































