Welcome home

Όταν το Σαββατοκύριακο ξεκινά Παρασκευή, μόνο καλός οιωνός μπορεί να είναι. συναντήσεις... αγκαλιές... νέα του καλοκαιριού... γλώσσες ροδάνια... ρεύμα που διαπερνά το κορμί... συζητήσεις... αναλύσεις... θέλω... δε θέλω... αμπελοφιλοσοφίες... ρακή... φιλιά... χαμόγελα... μπορεί... δεν μπορεί... κανόνες καρφωμένοι στο μυαλό μας... κανόνες ξεκάρφωτοι... εγώ... εσύ... βόλτα με το ποδήλατο... φεγγάρι ολόκληρο που αδειάζει... σε χρώμα μαγικό... μπριζόλα στη σχάρα πλάι στο κύμα... χορός... παιχνίδια... γέλια... ο Πάρης... ο Γιάννης... ο Λουκάς... βανίλιες μυρωδάτες... βουτιά... αλάτι στο στόμα... εξόρμηση... θάλασσα και πάλι... δεν την αποχωρίζομαι φέτος... και μπλα μπλα μπλα... ουζάκι δίπλα στο κύμα... με πατατούλα... με γαρίδα... και χαμόγελα... χαρά που νέοι άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή μου... που έχουμε πολλά να πούμε... ικανοποίηση... με ποτήρι γεμάτο... με ένα βήμα πιο κοντά σ' εμένα... ένα βήμα πιο πέρα... με διακοπή απ' όλα... με γεμάτες μπαταρίες... Η επιστροφή στην πρωτεύουσα δε σημαίνει και το τέλος του καλοκαιριού, ευτυχώς! // photo k

το soundtrack του καλοκαιριού

ταξίδι κάτω από έναν κέδρο

οι ήχοι του καλοκαιριού είναι δίπλα μου

με συντροφεύουν

το τζιτζίκι

το φερμουάρ του sleeping bag μου

το πόδι μου που βουτά βαθειά στη λευκή άμμο

το φερμουάρ της σκηνής μου

οι μύγες (το μόνο πρόβλημα στις διακοπές μου)

η ψάθα

το κύμα

ο ήχος κάτω απ' το νερό

τα χαλίκια

το γύρισμα της σελίδας του βιβλίου μου

ο ιδρώτας που κυλά στο μέτωπό μου

το γουργουρητό της κοιλιάς μου (σιγά μην αφήσω τη θάλασσα για φαγητό)

το καπάκι στο μπουκάλι του νερού

το νερό που περνά απ' το λαρύγγι μου

το κρακ της απ'έξω σοκολάτας του παγωτού

το splash της βουτιάς μου

οι μπουρπουλήθρες μου

οι μπουρμπουλήθρες σου

τα χείλη μου στο νεκταρίνι

το ρούφηγμα των ζουμιών από την καρπουζοφέτα μου

το φτου από τα σποράκια του καρπουζιού

η σαύρα λίγο πιο πέρα από το πόδι μου

η γρανίτα στο τελείωμά της χρρρρρ...

το τριζόνι

το αεράκι

το ψάρι που πηδά έξω απ' το νερό

η ανάσα μου

η ανάσα σου

όλα, μα όλα, τ' αστέρια τ' ουρανού

// photo k

Ο βασιλιάς είναι γυμνός

γούστο του

καπέλο του

καουμποϊλίκι του

Είκοσι χρόνια διαδρομή

και μοιάζουν μόνο μια στιγμή

μια ανάσα, μια γιορτή

κι άντε πάλι απ΄ την αρχή

σαν το άγραφο χαρτί

Κι εκεί που βλέπεις το νησί

και τις φωτιές απ΄ την ακτή

η καταιγίδα θα σε βρει

κι άντε πάλι απ΄ την αρχή

άντε πάλι απ΄ την αρχή

σαν το άγραφο χαρτί

Άντε καρδιά μου, άντε πάλι

πρέπει να μάθεις κάτι πάλι

κάτι καινούργιο, κάτι νέο

κάτι πιο δύσκολο κι ωραίο

Ναι κάτι δύσκολο κι ωραίο

σε θέλει ακόμα πιο γενναίο

σε θέλει ακόμα πιο γενναίο

κάτι πιο δύσκολο κι ωραίο

Κι εκεί που ήσουν αρχηγός

και τ΄ ουρανού ο εκλεκτός

να ΄σαι πάλι ναυαγός

ένας βασιλιάς γυμνός

ένας βασιλιάς γυμνός....

// photo k

σαπουνόφουσκες

σήμερα θα μιλήσω για τις σαπουνόφουσκες.

οι σαπουνόφουσκες, παρέα με τα μουσικά κουτιά είναι από τα πιο μαγικά πράγματα που υπάρχουν στον κόσμο. μαγικά; ναι μαγικά. στο λέω με σιγουριά. η μαγεία είναι στο χέρι σου. η μαγεία σου χαρίζεται απλόχερα αν αφεθείς στην αύρα της. είναι παντού και διαθέσιμη για όλους. αρκεί να κλείσεις τα μάτια και να πιστέψεις. να πιστέψεις.

πάντα πίστευα πως μέσα στις σαπουνόφουσκες υπάρχουν κόσμοι αλλιώτικοι που, μόνο τα μάτια που κοιτούν με την ψυχή, μπορούν να δουν. και γύρω από τους μικροσκοπικούς αυτούς κόσμους, το εύθραυστο κέλυφος, που αν σπάσει διαλύονται όλα. φφφφφσσσσστ! εξαφανίζονται.

στη σαπουνόφουσκά μου υπάρχουν δέντρα. υπάρχει νερό. θάλασσα και ποτάμι. υπάρχει ένα ποδήλατο. ίσως και δυο. υπάρχουν χιλιάδες χρώματα. υπάρχουν πεταλούδες. άλογα. χωρίς ιππότες. άλογα που τρέχουν ελεύθερα. υπάρχει ένας μεγάλος κάμπος με στάχυα. κρεβάτι κάτω από τον ουράνο. τ' αστέρια. και το φεγγάρι. δε θα μπορούσε να λείπει. και μουσική. και μουσικά κουτιά. υπάρχουν γέλια. και κλάμματα. και σκέψεις. και χαμόγελα.

η σαπουνόφουσκά μου σπάει καμιά φορά. την ξαναφτιάχνω. με κόπο πολύ. και βάζω πάλι τ' άλογα. τη μουσική. τα στάχυα. κι εμένα. μ' ένα βρακί. όπως τριγύρναγα τα καλοκαίρια μικρή. μόνο μ'αυτό. και ξεκινώ και πάλι να περπατάω. καλοδεχούμενος κι εσύ μέσα στη σαπουνόφουσκά μου. μονάχα να με δεις. γίνομαι τοσοδούλα ξέρεις. βγαίνω κι εγώ για να σε βρω. δε μένω συνέχεια εκεί. είναι το καταφύγιό μου. εύθραυστο αλλά καταφύγιο.

Limits UP

επιτρεπόμενα όρια

όρια αντοχής

όρια ανοχής

περιορισμένα όρια

οριακός

προκαθορισμένα όρια

σαφής καθορισμός των ορίων

όριο ταχύτητας

όριο συναισθημάτων

όριο αποδοχής συναισθημάτων

όριο λήψης συναισθημάτων

κοινωνικά όρια

ξεπέρασα τα όρια

ξεπέρασες τα όρια

ξεπερνάμε παρέα τα όρια

με τον υδράργυρο σε οριακό σημείο...

καλό καλοκαίρι να έχουμε.

παίζοντας εντός και εκτός ορίων.

Come down and join the circus

It's the end of your world

Come down and join the circus

All you dead boys and girls

If you still have a pulse

We can remedy that

You can check your life

While you check your hat

Come down and join the circus

It's the end of the line

You could fall off the highwire

Or feed yourself to the lions

There's no audition

To get into the show

All that we ask for

Is your immortal soul

Come down and join the circus

It's easy to do

You could marry the strong man

But I think the knifethrower's got his eye on you

Your father will weep

Your mother will cry

Because to join the circus

You have to die

All you have to do is die

// photo k

Περι Bάλλον

Η ημέρα περιβάλλοντος είναι κάθε μέρα μου είπε ο Manikin.

Μην το ξεχνάμε...

Να αγαπάς την ευθύνη.

Να λες: "Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης.

Άμα δε σωθεί εγώ θα φταίω"

Ν. Καζαντζάκης, Ασκητική

// photo k

my blue hole

remind me why are we here...

In this shirt

αλήθειες και ψέματα. θυσίες. για ποιόν; για ποιά; βγαίνω στον ήλιο παρέα με το ξεχασμένο τσίρκο. αρλεκίνος κι εγώ! μπαλαρίνα που χορεύει με το σκονισμένο της τούλι. ακροβατώντας στα σύννεφα. κρατώντας κόκκινες, πράσινες κίτρινες... πολύχρωμες κορδέλες! χέρια ψηλά. μια ανάσα μένει για να αγγίξω το ουράνιο τόξο. όλο μου ξεφεύγει! γέλια. γελοία γέλια. άσπρο μαύρο. τίποτα γκρι. ευθείες και κύκλοι. ρίγες και χρώματα. χρώματα. χιλιάδες χρώματα. αστέρια. κι εγώ χαμένη ανάμεσά τους. αιωρούμαι. ταλαντέυομαι. και τελικά πετάω.

I am lost, in our rainbow, now our rainbow has gone,
Overcast, by your shadow, as our worlds move on,
But in this shirt, I can be you, to be near you for a while,
There's a crane, knocking down all those things, that we were,
I awake, in the night, to hear the engines purr,
There's a pain, it does ripple through my frame, makes me lame,
There's a thorn, in my side, it's the shame, it's the pride...
Of you and me, ever changing, moving on now, moving fast,
And his touch, must be wanted, must become, through your ask,
But I need Jake to tell you, that I love you, it never rests,
And I've bled every day now, for a year, for a year,

I did send you a note on the wind for to read....
... Our names there together must have fallen like a seed...
... To the depths of the soil buried deep in the ground,
On the wind, I could hear you, call my name, held the sounds,
I am lost,
I am lost, in our rainbow, now our rainbow has gone,
I am lost, in our rainbow, now our rainbow has gone,

I am lost.

all my little words

στις μέρες που περνάνε αναζητώ όλες τις μικρές μου λέξεις που θα γίνουν μεγάλες. ξεχνιέμαι. έρχομαι και φέυγω. δεν είμαι σπίτι συχνά. το έξω με καλεί συνέχεια. οι άνθρωποι. οι φίλοι. οι ποδηλάτες. οι swingers. εγώ. εσύ. εσύ. με φωνάζεις έξω. ν' ανέβω ψηλά μαζί σου. μέχρι το ταβάνι. μέχρι το γείσο. σε μένα φωνάζεις, ε? δε σ' ακούω πάντα. να σ' ακούσω θέλω. συνήθισα αλλοιώτικα. λέξεις. σκέψεις. τίποτα καθαρό. τίποτα ευκρινές μέσα στο κεφάλι. μόνο το έξω. μόνο ο αέρας που αναπνέω. μόνο τα χρώματα. ανακατεύονται και γίνοται ένα. δε βρίσκω τις μικρές μου λέξεις. δε με νοιάζει να ξέρω ακριβώς ποιές είναι. να είναι εκεί παρέα μου. μια απροσδιόριστη ευτυχία αυτές τις μέρες. μυρίζω ζωή. όλα εκεί έξω. μαζί μου. κλείνω τα μάτια. πάνω σ' ένα ποδήλατο. σε μια μεγάλη κατηφόρα. χωρίς πετάλι. χαμογελάω. ανοίγω τα μάτια. βλέπω εικόνες να περνάνε από δίπλα μου. ναι μωρέ σαν αυτες που θέλω να δω. σαν αυτές από τις αγαπημένες μου ταινίες.

σάββατο 15 του μάη, έτος 2010

μου λείψατε κάποιοι από αυτήν τη γειτονιά...

Kein Zurück

καμία επιστροφή

ότι έγινε δεν μπορεί να αλλάξει

τα γεγονότα μας πρόλαβαν

δυστυχώς

ας ξυπνήσουμε επιτέλους

ας προχωρήσουμε μπροστά

ενωμένοι

όχι σαν μονάδες

ας σηκωθούμε από τον καναπέ μας

ας αντιδράσουμε

δε μένει άλλος χρόνος

ξεπεράσαμε κάθε όριό του

μια συγγνώμη στα θύματα

ακούγεται τόσο λίγο

η συγγνώμη ας είναι έμπρακτη

στο μετά

στο τώρα

.