Μάτια θολά

Γυμνὸς κυλίστηκα μέσα στὴν ἄμμο μὰ δὲν ὑποτάχτηκα
Καὶ δὲν ἀγάπησα μόνον ἐσένα ποὺ τόσο μὲ κράτησες
Ὅπως ἀγάπησα τὰ ναυαγισμένα καράβια μὲ τὰ τραγικὰ ὀνόματα
Τοὺς μακρινοὺς φάρους, τὰ φῶτα ἑνὸς ἀπίθανου ὁρίζοντα
Τὶς νύχτες ποὺ γύρευα μόνος νὰ βρῶ τὸ χαμένο ἑαυτό μου
Τὶς νύχτες ποὺ μόνος γυρνοῦσα χωρὶς κανεὶς νὰ μὲ νιώσει
Τὶς νύχτες ποὺ σκότωσα μέσα μου κάθε παλιά μου αὐταπάτη.

Μανόλης Αναγνωστάκης // photo k

είσαι η πόρτα στην άκρη του κόσμου

άκου να δεις
θα ξεκινήσω από την αρχή
όχι από αυτή την αρχή
την άλλη
δε θα σου πω μια ακόμη ιστορία
εδώ είναι η αρχή
οι δείκτες του ρολογιού στη θέση τους
φοράνε το μαύρο τους κουστούμι και περιμένουν
στέκονται κορδωμένοι σε στάση προσοχής
εσύ θα τους κουρδίσεις
εσύ θα κάνεις το μετά τώρα
λίγο πριν από αυτό το ένα σκούντημά σου
όλα μοιάζουν παγωμένα
σε καταστολή
βαθειά ανάσα και βουτιά στο πρώτο δευτερόλεπτο
εκεί
ακίνητη
τα άλλα θα γίνουν μόνα τους
σσσ
ξέρω εγώ
άκου με
τι κάνω εδώ τόσα χρόνια...
σήμερα κάτσε αναπαυτικά στο μικρό δαχτυλάκι του αριστερού χεριού μου
μηδένισες το κοντέρ
αιωρείσαι 



εν μέρει τσακισμένη, εν μέρει ολόκληρη, ξαναρχίζεις





the innocence of youth and the sound of major scales.

for my special one // photo k

μ' ακούς;

να γυρίζεις στο φως~

ποτέ άλλοτε το πράσινο
δεν ήταν τόσο πράσινο
τόσο εκθαμβωτικά γαλάζιο το γαλάζιο

να γυρίζεις στο φως
σαν το μικρό παιδί
εκστατικά να ανακαλύπτεις
τα δέντρα και τη θάλασσα
ήχους και αρώματα
ένα χαμόγελο
θαύματα καθημερινά τριγύρω

να γυρίζεις στο φως
πρώτη φορά να είναι ωραίος
τόσο μεθυστικά ωραίος ο κόσμος.

 

 

Τ.Νικηφορου // photo k

Κοίτα με, λάμπω - Ίβιλ

κόβω με μαχαίρι το γλυκό μου προσωπείο
μέσα του το κυρίαρχο ναρκισσιστικό εγώ
σαρώνει τα πάντα
περπατά με λαγνεία και έπαρση
φοράει τα πιο πρόστυχα ρούχα
λυκνίζεται άγρια
λάμπει
τι κρύβει ο εαυτός που κρύβω
γιατί τον κρύβω;
τα όρια της "ηθικής" στο κόκκινο
τον ξεπλένω με μπόλικο καυτό νερό
και όταν δεν αντέχει πια
σπάει την κλειδαριά

ξέρω καλά
τι είμαι ικανή να κάνω

δε θες να μάθεις
αλήθεια δε θες να μάθεις
το κακό μου είναι κρυμμένο στα πιο σκοτεινά μου όνειρα
δεν το βρίσκεις εύκολα
αν όμως το βρεις
αν
τρέχα
ή
μείνε
να σε καταστρέψω

 // photo k @φεστιβάλ κομικ

Le Tigre

ξέρεις πόσο καιρός έχει περάσει; πέντε μήνες. ναι. πέντε. στο περίπου. στο θέλω δε θέλω. είσαι σαν τον δείκτη dow jones. μία πάνω μία κάτω. μία όπου σταθείς κι όπου βρεθείς. ένα διάγραμμα με πάνω κάτω, επικεντρωμένο κυρίως στο προς τα κάτω. ζαλούρα. ένα διάγραμμα που το χ δίνει και το ψ παίρνει. που το χ παλεύει και το ψ έχει απλώσει την αρίδα του και κοιτά! ναι ρε. έτσι είναι! τι κοιτάς, ε; τι κοιτάς;
*One! Two! Three! Four! You got what you been asking for. 

@momentography // photos k

συγκρουόμεθα

στοιβαγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον

βλέμματα διαφορετικά

ζωή διαφορετική

άλλος να κρύβεται άλλος να φωνάζει

όλοι μέρος του ίδιου καμβά

η πινελιά του καθενός μας
δίνει μορφή σ' όλο το έργο

το διαλύει

το ανατρέπει

το ξεκοιλιάζει

το βρωμίζει

το εξελίσει

το οπισθοδρομεί

ποιος είναι δίπλα μου;

που κοιτά;

τι χρώμα έχω;

μου λες αν μπορείς;

ξέχασα

τα πολλαπλά μας είδωλα

@ συγκρουόμενο // photos k

ερωτευτείτε

αυτή

βυτίο // photo k

fiction

"Τις ώρες της κρίσης του εφιάλτη πάντα ανατρέχουμε
σε εκείνους που μιλούν στην ψυχή μας.
Έτσι, γιατί δεν θέλουμε να πιστέψουμε πως όλα χάθηκαν."

text fractal from here // photo k

έι ψιτ!

όταν λείπω είμαι εδώ

// photo k

*

- Γιατί δεν μπορείς να μου πεις την ιστορία χωρίς να ξεκινάς μια άλλη;
- Γιατί δεν υπάρχει ιστορία που ν'αρχίζει από μόνη της.*

*Jeanette Winterson // photo k