Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

Ξέρεις...



εκείνο το βράδυ φυσούσε αέρας δυνατός. Οι κουβέντες εξαφανίζονταν με το που έβγαιναν από τα χείλη. Μόνο με φιλιά γινόταν να κρατηθεί η επαφή. Με τον φυλακισμένο αέρα ανάμεσα στα δύο στόματα. Έτσι μόνο.











 









//photos k

4 σχόλια:

ioanna assani είπε...

ω!!! λακωνικά εξαίρετο!

ξωτικό είπε...

Εγώ τώρα ξέρω πως λείπεις πολύ ....
κι αναρωτιέμαι πολύ πως να είσαι....

k είπε...

είμαι στα ανεμομαζέματα ανεμοσκορπίσματα :*

ξωτικό είπε...

για..μαζέψου λίγο και στην μπλογκοπαρέα ,σε χρειαζόμαστε ;-)
φιλί...ανεμοδαρμένο.