Πόση απόσταση διανύει μια αγκαλιά;

*μουσική παρακαλώ

η απόσταση μεταξύ γης και αέρα λες πως είναι μηδέν
εγώ λέω πως αλλάζει συνεχώς

μια μικραίνει
μια μεγαλώνει

εσύ η γη

εγώ ο αέρας
μια πάνω μια κάτω
και το σημείο επαφής σταθερό
ή προσπαθεί να παραμείνει σταθερό

να κλαίμε για τα καινούρια που έρχονται

να τα κυνηγάμε
να κλαίμε και για όσα χάνουμε

χθες ρωτούσα τους ανθρώπους
αν πιστεύουν πως λειτουργούν οι σχέσεις από απόσταση
οι περισσότεροι λέγαν πως όχι
άλλοι πως ναι αρκεί να υπάρχει επαφή
τους ρωτούσα ποιος είναι ο σημαντικότερος λόγος
που έχουν διανύσει μια απόσταση
άλλος για τσιγάρα

άλλος για φαγητό
άλλος για να καλύψει μια ανάγκη
οι περισσότεροι όμως για έναν έρωτα

θέλει δύναμη και πίστη για να καταφέρεις να διανύσεις μία απόσταση
θέλει να κρατάς το χέρι του εαυτού σου από τη μία

και το χέρι των αγαπημένων σου από την άλλη
θέλει να πιστέψεις στο εαυτό σου

αυτή την απόσταση διανύω τώρα

χθες έμαθα πως η μύτη μου είναι 5 εκατοστά

Please mind the distance

Πως μετράς την απόσταση;
Σε χιλιόμετρα,
παλάμες,
αναπνοές,
χάδια,
ηλεκτρόνια,
έτη,
ταχύτητα,
κενό,
απώλεια;

...
Σε *χαμένες στιγμές;

future

πολλά στοπ
πολλά πρέπει
πολλά μην

πολλά δήθεν
πολύ φρένο
πολλά όρια
πολλή πίεση

λίγος αέρας

γκάζι μόνο

και μια μεγάλη βουτιά

seasons are changing*

ένα ηλεκτρόνιο απόσταση

Είναι εκείνες οι ημέρες που ξεκινάνε μωβ και καταλήγουν κουρτίνες βαριές, είναι το Ντητρόιτ όπως το φαντάστηκες, σκουριασμένα σύννεφα και μόνιμο απόγευμα αλλά είναι πρωί κι είσαι στο δρόμο για το σπίτι και το χαλάκι στη πόρτα γράφει “σ’ αγαπάω” Είναι εκείνες οι ημέρες που ανεβαίνεις κάπου πέντε μέτρα στον αέρα και βλέπεις το αγόρι και το κορίτσι να κοιτάζονται να μοιράζονται ένα ηλεκτρόνιο απόσταση και το Σάββατο γίνεται Κυριακή καθώς συμπυκνώνονται χίλια Tesla σ’ ένα φιλί Επειδή είναι εκείνες οι ημέρες που ξημερώνουν πριν κοιμηθείς, είναι νωρίς κι άντε να κλείσεις τώρα μάτι, χαζεύεις ένα ξημέρωμα που σου ανήκει όσο σου ανήκει κι εκείνο το κορίτσι και είναι λίγο να είσαι μόνο μια φορά σχεδόν τριάντα αλλά ευτυχώς τίποτα δε κρατάει για πάντα

text mano // photo k 

Ξέρεις...

εκείνο το βράδυ φυσούσε αέρας δυνατός. Οι κουβέντες εξαφανίζονταν με το που έβγαιναν από τα χείλη. Μόνο με φιλιά γινόταν να κρατηθεί η επαφή. Με τον φυλακισμένο αέρα ανάμεσα στα δύο στόματα. Έτσι μόνο.

 









//photos k

Κοίτα με, λάμπω - Ίβιλ

κόβω με μαχαίρι το γλυκό μου προσωπείο
μέσα του το κυρίαρχο ναρκισσιστικό εγώ
σαρώνει τα πάντα
περπατά με λαγνεία και έπαρση
φοράει τα πιο πρόστυχα ρούχα
λυκνίζεται άγρια
λάμπει
τι κρύβει ο εαυτός που κρύβω
γιατί τον κρύβω;
τα όρια της "ηθικής" στο κόκκινο
τον ξεπλένω με μπόλικο καυτό νερό
και όταν δεν αντέχει πια
σπάει την κλειδαριά

ξέρω καλά
τι είμαι ικανή να κάνω

δε θες να μάθεις
αλήθεια δε θες να μάθεις
το κακό μου είναι κρυμμένο στα πιο σκοτεινά μου όνειρα
δεν το βρίσκεις εύκολα
αν όμως το βρεις
αν
τρέχα
ή
μείνε
να σε καταστρέψω

 // photo k @φεστιβάλ κομικ

My head is a jungle

καλοκαίρι είναι

τα χρώματα

 η στενή μου επαφή με το ημερολόγιο

 

 το δροσερό νερό

τα γραφικά σοκάκια στα νησιά

 οι καυτές σκιές στα καυτά πεζοδρόμια

το μπλε που δε χορταίνω

τα καυτερά κόκκινα 

το απέραντο γαλάζιο

 

οι γάτες που βλέπουν τους ανθρώπους να περνούν

 

τα πλοία που φεύγουν μακρυά

οι αφίσες στους δρόμους

 τα θερινά υπαίθρια σινεμά

το 2

 οι ρίγες

τα κορίτσια που ξενυχτούν μ'ενα μυστικό (ή και δυο)

οι γλάροι

 το τιρκουάζ

 

τα πλοία που φεύγουν και μας παίρνουν μαζί

 τα ακουστικά στ' αυτιά μου

*στο αφρόψαρο που κάνει το καλοκαίρι μου ταραχώδες // photos k

Into the dark

 

 

 

πονάω ξέρεις

// photos k

Let's go! A storm is coming

 

four in the morning...
a few people walking at the tips of their toes...
strangled childish laughs and a silent wind.
trees are blocking the first sun rays.
seems like you are in a play, but it's just rest.
lie, breath, rest.*

 

  

 

 

αυτή η μουσική που κρυβόταν μέσα σου και ξάφνου βγήκε.
και ξάφνου ταίριαξε με κάθε μόριο του σώματός σου.
όχι του σώματός σου.
των συναισθημάτων σου.
ξάφνου βρήκες τον άγνωστο πομπό που ήσουν δέκτης τόσο καιρό. 

μπιπ μπιπ μπιπ.
ξάφνου.

*your hand in mine.the garden novels.live. // photos k

Εξουσία. Σκύψε.

Μετά το παιχνίδι ο βασιλιάς και το πιόνι πάνε στο ίδιο κουτί.

Κινεζική παροιμία // photo k

Θέλω να σου μιλήσω

για τα όλα μου. για τις στιγμές τις μαγικές μου. αυτές τις γεμάτες ποίηση. αυτές. αυτές που δίνουν νόημα σε όλα. αυτές που όταν συμβαίνουν, είναι όπως αυτά τα ζουμ της κάμερας στις ταινίες. ξέρεις μωρέ. αυτά που δείχνουν τη λεπτομέρεια, την ουσία. αυτά που σε αποτελειώνουν.

πριν λίγες μέρες είδα έναν κύριο με δυο ρολόγια. ένα στο δεξί κι ένα στ' αριστερό. καρφώθηκα. να δω την ώρα. μάντευα πως είχε κάποιον αγαπημένο σε άλλη χώρα και ήθελε να ξέρει και το εδώ και το εκεί του χρόνου. μα ξέρεις... ήταν ίδια. ίδια ώρα στο δεξί, ίδια και στο αριστερό. μη χάσει λεπτό. μη χάσει δευτερόλεπτο στην ξεγνοιασιά του άχρονου.



κι ύστερα. μια μέρα άλλη, γνώρισα έναν αστροναύτη. έναν αληθινό αστροναύτη. που έχει δει τη γη από ψηλά. που έχει δει τη γη όπως λίγη την έχουν δει. και μου είπε πως έκει πάνω κάνεις τον γύρο της γης μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. και πως μια μέρα (γήινη) μπορεί να δει 69 αυγές και 69 ηλιοβασιλέματα. πως αν ανοιγοκλείσει τα μάτια μπορεί να χάσει μια ολόκληρη ήπειρο από τη ματιά του. μου είπε πως "το μέλλον είναι δικό μας, αρκεί να τολμάμε να ονειρευόμαστε" και να πραγματοποιούμε τα όνειρά μας.
 
ξυπνώντας ένα πρωί. να αυτό. και ένα χαμόγελο στα χείλη μου.












το ίδιο βράδυ συνάντησα έναν πειρατή. βαρέθηκε τη θάλασσα μου είπε. ήθελε μια αλλαγή. ήθελε να βγει στη στεριά. να ζήσει λίγο αλλοιώτικα. κι αν δεν του άρεσε... "δεν έχανε και τίποτα". θα γύριζε στο νερό. στα γνώριμα τα μέρη. έτσι μου είπε. κατά λέξη.



το βράδυ του αστροναύτη... ποίηση. κι ένα πιάνο μαγικό. σε μέρος από τη φαντασία βγαλμένο. που ο σουρεαλισμός παίρνει τον ρόλο τον πρωταγωνιστικό. ένα κύριος με μια καπαρντίνα. ένας γελωτοποιός. μια ρωσίδα μουσικός με δάχτυλα μου μάγευαν το πιάνο και φωνή σαν μαγικό αυλό. να μας κρατά υπνωτίσμένους. και το κρασί να ρέει άφθονο. ένα γλυκό μεθύσι.


και τη στιγμή που ανοίγω το γραμματοκιβώτιο και -για αλλαγή- δε βρίσκω λογαριασμούς αλλά λέξεις και σκέψεις φίλων γραμμένες στο χαρτί... λέξεις ταξιδεμένες στον αέρα και στη θάλασσα, λέξεις γραμμένες με μελάνι αληθινό, με τίποτα δεν την αλλάζω.








 
μέσα στη σαπίλα υπάρχει ζωή. ευτυχώς.

* σε φόρτωσα το ξέρω. αφού όμως δε μ' ακούς στα γράφω. χα! 1+1/12
// photos k *except the first one

Πολλαπλές λάθος οπτικές

"Το λάθος προϋποθέτει τη δοκιμή, το πείραμα, το σεβασμό
του τυχαίου και του απροσδοκητου.
Το λάθος αιφνιδιάζει, τρομάζει και τρομοκρατεί.
Το λάθος κρύβεται στην αρχή και επιτίθεται στο τέλος.
Το λάθος καταστρέφει μια πορεία για να γεννήσει πολλές."

"Αντίθετα στην κουλτούρα που επιβραβεύει το αναμενόμενο, το προδιαγεγραμμένο, το σωστό, η beetroot με τη νέα εκθέση, παρουσιάζει τη δύναμη και το δικαίωμα που κρύβεται στο λάθος - ίσως το σημαντικότερο σημείο στη δημιουργική πορεία του ανθρώπινου είδους, εφόσον μόνο το λάθος αποδεικνύει την επιμονή του να νοιώσει, να κατανοήσει και να επιτύχει το σωστό...

...μέχρι ένα νέο λάθος."

Το λάθος // photo k

ΟΡΓΗ

Επειδή αν δεν αντισταθούμε, σύντομα με τον ACTA θα βουλώσουν πολλά στόματα και η ελευθερία λόγου στο διαδίκτυο θα είναι πλέον παράνομη, ας αντισταθούμε. Σάββατο 11 Φεβρουαρίου στις 17.00 όλη η Ευρώπη αντιδρά. Στην Αθήνα στην πλατεία Συντάγματος, στη Θεσσαλονίκη στην πλατεία Αριστοτέλους και στην Πάτρα στην πλατεία Γεωργίου, συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την υπογραφή των "ελλήνων" πολιτικών, που θα εντάξει την Ελλάδα σ'αυτή την απαράδεκτη συμφωνία-λογοκρισία του διαδικτύου.

Για την Κυριακή στις 17.00, ίδιο αίσθημα οργής. Μην τους αφήσουμε να υπογράψουν ανενόχλητοι. Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι. Είμαστε περισσότεροι από αυτούς. Δεν μπορούν να μας γυρίσουν τόσα χρόνια πριν. Δεν μπορούν να μας κλέψουν τα κεκτημένα μας!

Δείτε και αυτή τη συγκέντρωση οπτικού υλικού www.greekriots.com

// photo k

Play a song to set me free

"Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης.
Στη φιλoσοφία η αγάπη είναι μια αρετή που εκπροσωπεί
την ανθρώπινη ευγένεια, συμπόνια και στοργή."


Get me away from here, I 'm dying. Aκούς; 

design walk / sereal //photo k

Remember when you loved me

 

Χάθηκε γόβα!
Προσφέρεται αμοιβή.
Η σταχτοπούτα.

 Κ. Κουτσουρέλης  

 

 

πάσα από τον Λευτέρη // photo k

The Little Great City

Kurz und Schön

I carry your heart with me (I carry it in my heart) I am never without it (anywhere I go you go, my dear; and whatever is done by only me is your doing, my darling)

I fear no fate (for you are my fate, my sweet) I want no world (for beautiful you are my world, my true) and it's you are whatever a moon has always meant and whatever a sun will always sing is you.

Here is the deepest secret nobody knows (here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life; which grows higher than the soul can hope or mind can hide) and this is the wonder that's keeping the stars apart. I carry your heart (I carry it in my heart).

ee cummings

// photo k