Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα F for feelings. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα F for feelings. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

F for Kat

11520 ώρες. Τόσες ώρες υπολογίζω πως σε είδα συνολικά ως τώρα. Οι άνθρωποι που καταφέρνουν να βρουν ισορροπία στην καθημερινότητα, στις τόσες ώρες, σημαίνει πως έχουν χημεία. Σημαίνει πως αλληλοσυμπληρώνονται. Τώρα που γράφω αυτά τα λόγια σε κοιτάω. Δακρύζω λίγο αλλά κρύβομαι μη με ανακαλύψεις. Είσαι κοντά μου. Δεν ξέρεις πως σου γράφω. Δεν έχω κάτσει πλάι σε άλλον τόσες ώρες νομίζω, με αυτή τη συνέπεια. Ένα μικρό ευχαριστώ για όσα με έμαθες, για τις φορές που ανησύχησες για μένα -κάποιες και πιο πολύ από μένα-, για τις στιγμές που έβλεπα στο βλέμμα σου την συμπαράσταση και την κατανόηση. Για τις στιγμές που με κάλυψες και ήσουν αρωγός στις τρέλες μου, χωρίς διαπραγμάτευση, απλά με ύφος "προχώρα και φυλάω τα νώτα σου". Θέλω να είσαι βράχος, να πιστέψεις -επιτέλους- στις ικανότητές σου, να προχωράς με το κεφάλι ψηλά, χωρίς συμβιβασμούς και μεγάλες υποχωρήσεις και να αναζητήσεις τη δική σου προσωπική ευτυχία. Ξεκίνα να χορεύεις! Σ' αγαπώ πολύ.






























// photo2. k

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

Ο παππούς μου

Ο παππούς μου δεν είχε πολλές ρυτίδες. 90 σχεδόν χρόνια ο χρόνος δεν του χάραξε το πρόσωπο. Ήταν ευγενικός μαζί του. Ο παππούς μου ήταν αστείος. Πειραχτήρι μεγάλο. Όποτε μ' έβλεπε με μιαν ευχή ή μια μαντινάδα. Ο παππούς μου ήξερε να τραγουδά ιταλικά τραγούδια. Ήξερε καλά τα ιταλικά γιατί στην Κρήτη γνώρισε πολλούς ιταλούς. Ο παππούς μου έχασε τη μαμά του την Ανεζίνα, την ίδια ακριβώς στιγμή που ο ίδιος αντίκρυζε το πρώτο φως αυτού του κόσμου. Ο παππούς μου μεγάλωσε με την Ευπραξία και την αγάπησε πολύ. Ο παππούς μου ήξερε να λέει ιστορίες. Ο παππούς μου ήξερε να περιποιείτε τα μουρέλα, τα λιόδεντρα δηλαδή, και να μπολιάζει όπως κανείς άλλος. Ήταν υπομονετικός και χαρούμενος άνθρωπος. Αγαπούσε να πίνει, να περπατά και να γελά. Ο παππούς μου μας κοιτούσε πάντα με αγάπη και όταν πηγαίναμε σπίτι τους μας φίλευε σταφύλι. Ο παππούς μου πήγαινε στα χωράφια με το γάιδαρό του. Ο παππούς μου ήταν μπαμπάς της μαμάς μου και πολύ τον ευχαριστώ γι' αυτό. Από τον παππού μου πήρα το όνομά μου. Ο παππούς μου ήξερε να τραγουδά όλο τον ερωτόκριτο. Ο παππούς όταν ήταν μικιός κολυμπούσε, πήγαινε πολύ βαθιά και τον αναζητούσαν με τη βάρκα για να τον μαζέψουν. Κουζολό τον έλεγαν μα εκείνος έλεγε πως άλλοι δεν έχουν καθόλου κουζουλάδα. Εκτός από το όνομά του λένε πως έχω πάρει και την κουζουλάδα του. Ο παππούς μου τα τελευταία χρόνια δεν άκουγε καλά και όταν μιλούσαμε μας άκουγε όλη η γειτονιά. Ο παππούς μου δε με γνώριζε τις τελευταίες φορές, η όρασή του ήταν αδύναμη γιατί ήταν γλυκατζής, κι έτσι κάθε φορά του παρουσιαζόμουν. Ο παππούς μου καθόταν ήρεμος και όταν του έδινες φιλιά τα έκανε κατευθείαν δικά του με ένα χαμόγελο αγαλλίασης. Ο παππούς μου έκανε για πολλά χρόνια συνεννοήσεις με τον Αγ. Πέτρο, όπως μας έλεγε, και του 'λεγε πως η ώρα δεν ήρθε ακόμα. Ο παππούς μου έζησε μια ζωή γεμάτη και έφυγε ήρεμος χθες για το μεγάλο ταξίδι. Πήγε να συναντήσει τη γιαγιά μετά από χρόνια. Καλό ταξίδι παππούλη μου.




//photo k

Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

F for κορίτσι super ήρωα


στον ουρανό
στα σύννεφα
ανάμεσα στα δέντρα
πάνω στο πιο μικρούτσικο κλαδί
στην πιο δροσερή δροσοσταλίδα
στο πρώτο άνθος της αμυγδαλιάς
στην πινελιά της αγαπημένης μου ζωγραφιάς
στη γραμμή του βιβλίου που υπογράμμισα με μολύβι
καβάλα σε μια πυγολαμπίδα
στον αγρό με τα στάχυα
στο βαθύ μπλε της θάλασσας
στο πιο καλά κρυμμένο κοχύλι
πίσω από το αυτί
-που κατά βάθος μυτερό είναι-
στη ματιά τη λαμπερή
τη σπιρτόζικη
την ιδιαίτερη
τη σκοτεινή / μα τόσο φωτεινή
στη νότα που χοροπηδά μόλις την χαιρετάς

σ' όλα αυτά που σε συναντώ
στο κορίτσι
που ζωγραφίζει αλλόκοτα ουράνια τόξα

τη βαθειά εκτίμηση και αγάπη μου
με μπόλικη αστερόσκονη
(υπόκλιση)



// photo k

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

Σου 'κλουθεί μια πεταλούδα














είπε.
στάθηκε αμίλητος και παρατηρούσε. η παρουσία του έκανε τις γυναίκες να μείνουν αμίλητες κι αυτές. πάγωσε το χρόνο και έκανε δικιά του αυτή τη χρονική στιγμή. αφουγκράστηκε την ψυχή του νεκρού. ανακάλεσε στη μνήμη του τις κοινές χρονικές τους συναντήσεις. αυτό το ακίνητο σώμα κουβαλούσε κάποτε έναν άνθρωπο πράο, έντιμο, δοτικό. έμενε συχνά μόνος με τις μουσικές του, αφοσιωμένος στη δικιά του, προσωπική σχέση με το χρόνο και τις απολαύσεις του.
είναι...
πως μπορείς να αντιληφθείς πως αυτό το σώμα, που κάποτε ήταν ροδαλό με πνοή, είναι τώρα άκαμπτο και κρύο;

κύκλος.
και κάπου εκεί μια τελεία.
.






//photos k music inspiration by f

Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

F for Alex

Γίνεται να ταιριάζουν δυο χρώματα έτσι απλά;
Γίνεται το παιχνίδισμά τους να είναι από την αρχή τόσο ταιριαστό;
Κι εγώ δεν το 'ξερα, μα γίνεται!
Να. Είναι αυτό το κορίτσι.
Εμφανίστηκε μια μέρα μ'ένα πράσινο μπαλόνι στα χέρια και...
είναι από αυτές τις στιγμές που η ύπαρξη της χημείας επιβεβαιώνεται.
Που η αγκαλιά έχει νόημα από νωρίς.
Ξαφνικά μόνο αυτό το κορίτσι καταφέρνει να σε βγάλει από το βάλτο σου και τα σκοτεινά δρομάκια σου. Κρατάει ένα φως δυνατό. Και είναι τόσο ευγενική με αυτό... Το φως ολοένα να μεγαλώνει. Ψάχνει την άκρη του νήματος τόσο συνεσταλμένα... ξετυλίγεται αργά. Χώνεται στα σκοτεινά της σοκάκια και ανακαλύπτει αυτά που είχε κρυμμένα για καιρό. Και αυτό που βγαίνει από μέσα της πιο δυνατό μου μοιάζει. Το χελωνάκι βγαίνει από το καβούκι του και κάτω κρύβει ένα λιοντάρι. Χτενίζω τη χαίτη σου και προχωρώ μαζί σου. Ich bin hier. Verstehst du das?







// photos k

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011

F for margo


Αυτή η γυναίκα-κορίτσι έχει κάπου σίγουρα κρυμμένο ένα μαγικό ραβδί. Μπορεί και κάποια ειδικά γυαλιά που κάνουν τον κόσμο να φαίνεται αλλοιώτικος. Δεν ξέρω... ίσως να είναι ακτινολόγος. Όχι από αυτούς με τις άσπρες στολές. Τους άλλους. Αυτούς που βλέπουν τα μέσα σου και χωρίς να έχουν αντικρύσει τα μάτια σου... καταλαβαίνουν τόσα. Όπλο της ισχυρό είναι πως μπορεί ν'ακούει. Είναι εκεί. Υποστηρικτική, γλυκειά, να σου μιλήσει, να σου δείξει ξανά τον κόσμο που μαύρισες. Κι έχει στον κήπο της πάντα κάτι να σε φιλέψει. Λουλούδι, ντομάτα... ότι κι αν σου δώσει από εκεί, είναι ξεχωριστό. Γιατί είναι προσεκτική μαζί του εξ' αρχής. Γιατί του χάρισε όλη την αγάπη της χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Εγώ μια μέρα θα φάω απ'τα γεμιστά της.

Ένα δυνατό δώρο για εκείνη. Ένας κόσμος που εναλλάσεται και δε μένει ποτέ στάσιμος. Ασπρόμαυρος γιατί η ίδια είναι τόσο χρωματιστή που δεν έχει ανάγκη από περισσότερο χρώμα.


f // photo k

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011

Νικ όλα*

Οι κάποιες φορές έρχονται να μου υπενθυμίσουν πως η συνταγή είναι απλή.
Ένα τραγούδι, κάποια γενέθλια, δύο κοκτέιλ και άνθρωποι. Άνθρωποι όχι σε θέση επίθεσης. Άνθρωποι σε θέση αποδοχής. Ίσως και σε καμία θέση. Θέσης απροσδιόριστης. Αυτής της θέσης που σε παρατά κι εσένα αφημένο στα άστρα και στο φεγγάρι. Σε θέση όπου ποτέ δεν το έχεις ματαδεί. Εκέι που το φεγγάρι φαίνεται αλλοιώτικο και πρωτοειδομένο. Μόνο για πάρτη σου. Κάτω από μια ελία.
Το άλογάκι μόνο. Όχι. δεν περιμένει κάποιον πρίγκιπα. Οι πρίγκιπες μας τέλειωσαν του το 'πα κι αυτό συνέχισε να κουνιέται στο ρυθμό του. Σαν πάντα να 'ξερε. Το αλογάκι ξέρει.


Under blue moon I saw you
So soon you’ll take me
Up in your arms
Too late to beg you or cancel it
Though I know it must be the killing time
Unwillingly mine



*άτυπα ένα F for feelings για τον Νικόλα, τον αυθορμητισμό του και την εφυία του.

// photo k

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

F for manikin


είναι που σε συναντώ παντού.
είναι που όταν σε συναντώ με εικόνες και μουσικές μου λείπεις πιο πολύ.
κι ας σ' έχω εκεί δίπλα μου μ' έναν ήχο, μια μυρωδία σου.
είναι που φτιάχνουμε μαζί εικόνες και δικές μας στιγμές.
είναι η θέση που βρίσκω πλάι σου πιο γνώριμη και τόσο απαραίτητη.
η δικιά μου θέση.
είναι που όταν λείπεις, λείπεις πιο πολύ από το λείπεις το κανονικό.
είναι που δεν υπάρχει κανονικό. μόνο αλλοιώτικο.
είναι που καμιά φορά δυσκολεύομαι να πιστέψω πως είναι αλήθεια.

κλείνω τα μάτια.
κρατώ το χέρι σου.
και περπατώ μαζί σου.


Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

F for nio


Όλες σχεδόν οι αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια είναι άμεσα συνδεδεμένα με αυτό το κορίτσι. Όποια εικόνα κι αν ξεθάψει η μνήμη μου σε κάποιο σημείο της, δίπλα μου, πιο πίσω ή πιο μπροστά είναι κι εκείνη. Οι φωτογραφίες από τα παιδικά μου χρόνια έχουν πάντα κι εκείνη. Μ' ένα χαμόγελο. Απ' την καρδιά της.
Αν και χαρακτήρες που στη βάση τους είμαστε η δύση και η ανατολή, μέρη όμως πάντα της ίδιας πυξίδας, αν και με δυσκόλεψε με την κριτική στάση απέναντι στο δικό μου διαφορετικό απ' τον δικό της τρόπο, όλα τα έκανε και τα κάνει με αγάπη. Είναι από τους ανθρώπους που η μεγαλοψυχία της είναι απέραντη και η δύναμή της μεγάλη.
Είναι που φτιάχναμε περίπτερα στον κήπο μας, και χτίζαμε ολημερίς το σπιτάκι μας στον κήπο που πάντα γκρεμιζόταν. Και μόνο όνειρο έμεινε. Είναι που οι εξερευνήσεις μας κρατούσαν ώρες. Είναι που πάντα τρέχαμε στα χωράφια κι αν δεις τα γόνατά μας, τα ίδια σημάδια έχουν! Είναι που σπάγαμε το σπίτι κάθε φορά που μαλώναμε. Τίποτα δεν αφήναμε όρθιο. Είναι που παλεύαμε, αγοροκόριτσα και οι δυο, μέχρι τελικής πτώσης και πάντα ίσες βγαίναμε. Ίσες κι αλλοιώτικες. Είναι που πάντα την έριχνα στις δουλειές του σπιτιού. Είναι που φτιάχναμε κόσμους φανταστικούς. Μαζί. Είναι που μ' έδιωχνε για να διαβάσει για πανελλήνιες. Και θύμωνα που ξαφνικά με ξέκοβε. Είναι που μου δωσε το μισό της κρεβάτι τους πρώτους μήνες των φοιτητικών μου χρόνων. Και καυγαδίζαμε ξανά και ξανά για χρόνια πολλά, μην μπορώντας να δεχτεί η μια της άλλης τη διαφορετικότητα. Μας πήρε καιρό να ηρεμήσουμε. Να λείψει η μια στην άλλη. Ίσως και πάντα να μας λείπαμε μα θέλαμε χρόνο. Να μεγαλώσουμε. Και όταν παντρεύτηκε αποχαιρέτησα μαζί της την παιδική μας ηλικία.
Είναι που ξέρει ν' αγαπά. Και την αγάπη αυτή τη δίνει απλόχερα τώρα στο παιδί της. Και είναι ευτυχισμένο. Γελαστό και ζωηρό. Χορτάτο. Είναι αυτό που ήταν κι εκείνη σαν παιδί.
Κι είναι καμιά φορά όταν κοιμόμαστε πλάι πλάι στο κρεβάτι μαζί, σαν τότε που είμασταν παιδιά. Θα μιλήσουμε ψιθυριστά. Θα μοιραστούμε μυστικά. Θα γελάσουμε σιγανά, μη μας ακούσει ο μπαμπάς και η μαμά. Ίδια.
Στο κορίτσι που ήταν συνοδοιπόρος στα παιδικά μου χρόνια και που η λέξη αγάπη για εκείνην μου ακούγεται λίγη.


activated feelings

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

F for billy


άφησε με να 'ρθω μαζί σου.
μάλλον σου το ψιθύριζα από μικρή στο αυτί.
μπορεί και να μην.
ένιωσες και μου 'δειξες να καταλάβω το άλλο μου.
το δικό μου.
που άκουσα τις μουσικές σου.
που έγιναν δικές μου.
που θυμάμαι ακόμα το χαστούκι σου όταν χάλασα την κασσέτα του φίλου σου.
που άνοιξες ορίζοντες στην καρδιά μου.
που προσπαθείς να βρεις το δικό μας χρόνο.
που ρωτάς.
που μαθαίνεις.
που συζητάς.
που ακούς.
που θυμώνεις δυνατά.
που είσαι οπαδός, όπως μου 'χες γράψει κάποτε.
που μου 'κλεψαν το ποδήλατό σου και μάλλον ποτέ δε μου το συγχώρεσες.
που παίζουμε μποξ.
που μου μιλάς ευθέως.
που είσαι όμορφη πολύ.
που δεν ξέρω τόσα για σένα.
που όμως θέλω να μάθω.
που επικοινωνώ αλλοιώτικα.
που βλέπεις τα γύρω με ματιά που αγαπώ πολύ.
εστιασμένη στις λεπτομέρεις.
τις μικρούτσικες αλλά τόσο γεμάτες.
που θέλω να πιω και να χορέψω μαζί σου όπως παλιά.
να πιάσουμε τα χέρια.
να μείνουμε μόνες και να στροβιλιστούμε.

σ'αγαπώ πολύ κατάσκοπε!


δώρο με πολλή τέχνη φυσικά!


Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011

F for φίλη


για το κορίτσι που ρίχνει το προσωπείο του.
για το κορίτσι που πετά τη σφιχτά ζωσμένη πανοπλία του.
για το κορίτσι που μυρίζει και αφουγκράζεται αλλοιώτικα.
για το κορίτσι που το μέσα του είναι μεγάλο πολύ.
για το κορίτσι που μπορεί να αγκαλιάζει πια.
και μου αρέσει.
για το κορίτσι που είναι εδώ.
χρόνια εννιά και βάλε.
που τα ποτήρια με τις μασέλες μας θα είναι διπλανά.
για το κορίτσι που σκάβει την ψυχή μου και φυτεύει νυχτολούλουδα.



για το κορίτσι που όταν χορεύουμε τα σπάμε!



για το κορίτσι που μπορώ να κάνω μια μικρή μουσική υποχώρηση ;)

πι ες. άι λοβ γιου

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

F for ξωτικό


ξωτικό μου-σου-του,
δεν ξέρω τι πως και γιατί αλλά το πρώτο γράμμα ήξερα απ'την αρχή πως είναι για σένα.
έχεις αυτή τη μυστήρια δύναμη να αλωνίζεις στα παιχνίδια, να μπαινοβγαίνεις στον κόσμο τον απ' αλλού φερμένο και τούτον εδώ. δεν ξέρω πως και τι αλλά η ενέργειά σου έχει σχεδόν πάντα αύρα θετική. δωσμένη απλόχερα. δεν ξέρω πως και τι αλλά συχνά είσαι όαση για τα μέσα και τα έξω μου. δεν ξέρω πως και γιατί, μα όταν έζησα στο φεγγάρι σε συνάντησα. το ξέρω. δεν ξέρω πως αλλά να 'σαι πάντα έτσι. πείσμον στις όμορφες στιγμές. με αυτιά πεταχτά και μάτια λαμπερά. ζώντας μέσα στα παραμύθια. να 'σαι καλά.

k

Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

F for feelings



















ναι.
τ' ομολογώ.
συχνά μου παίρνει αρκετό καιρό να μιλήσω σε κάποιον.
υπάρχουν όμως πράγματα που θέλουν χρόνο.
μέσα στο δικό μου χρόνο θα στείλω από εδώ γράμματα.
γράμματα σ' αυτούς που μιλάνε στην καρδιά μου.
σ' αυτούς που κάτι κινητοποιούν στο μέσα μου.
σ' αυτούς που για κάποιο λόγο κάτι συμβαίνει.

εν καιρώ...
δε θέλω να με δεσμεύει το τικ τακ ενός ρολογιού.
θέλω να γίνει με το χρονοτρόπο μου...

καλησπέρα