Please mind the distance

Πως μετράς την απόσταση;
Σε χιλιόμετρα,
παλάμες,
αναπνοές,
χάδια,
ηλεκτρόνια,
έτη,
ταχύτητα,
κενό,
απώλεια;

...
Σε *χαμένες στιγμές;

simple maths

εξισώσεις // μαγεία // ομορφιά

μαρσ

Όταν η ρόδα κολλάει στη λάσπη όσο κι αν μαρσάρεις το μόνο που θα καταφέρεις είναι άσκοπες στροφές. Βοήθεια χρειάζεται. Ένα πάτημα για να γύρει λίγο πάνω του και να προχωρήσει. Έπειτα ο δρόμος είναι πάλι καθαρός. Μέχρι την επόμενη λακούβα με λάσπες.

Αλλά μέχρι τότε έχουμε καιρό. Και δρόμο.

//photo k

Long time...

busy me...

72*

- Θες να παίξουμε ένα παιχνίδι;
- Ναι αμέ!
- Θα μιλάμε για ώρες, θα βγαίνουμε μαζί, θα γελάμε...
- Και μετά;
- Και μετά όποιος ερωτευτεί χάνει...

//photo k

αλλού

Γεννηθήκαμε μια φορά και δε γίνεται να γεννηθούμε και δεύτερη,
κι είναι βέβαιο πως δεν θα υπάρξουμε ξανά στον αιώνα τον άπαντα.
Εσύ όμως, ενώ δεν εξουσιάζεις το αύριο, αναβάλλεις την ευτυχία για αργότερα.
Κι η ζωή κυλά με αναβολές και χάνεται, κι ο καθένας μας πεθαίνει απασχολημένος.

Επίκουρος // photo k

είσαι η πόρτα στην άκρη του κόσμου

άκου να δεις
θα ξεκινήσω από την αρχή
όχι από αυτή την αρχή
την άλλη
δε θα σου πω μια ακόμη ιστορία
εδώ είναι η αρχή
οι δείκτες του ρολογιού στη θέση τους
φοράνε το μαύρο τους κουστούμι και περιμένουν
στέκονται κορδωμένοι σε στάση προσοχής
εσύ θα τους κουρδίσεις
εσύ θα κάνεις το μετά τώρα
λίγο πριν από αυτό το ένα σκούντημά σου
όλα μοιάζουν παγωμένα
σε καταστολή
βαθειά ανάσα και βουτιά στο πρώτο δευτερόλεπτο
εκεί
ακίνητη
τα άλλα θα γίνουν μόνα τους
σσσ
ξέρω εγώ
άκου με
τι κάνω εδώ τόσα χρόνια...
σήμερα κάτσε αναπαυτικά στο μικρό δαχτυλάκι του αριστερού χεριού μου
μηδένισες το κοντέρ
αιωρείσαι 



εν μέρει τσακισμένη, εν μέρει ολόκληρη, ξαναρχίζεις





the innocence of youth and the sound of major scales.

for my special one // photo k

έι ψιτ!

όταν λείπω είμαι εδώ

// photo k

My head is a jungle

καλοκαίρι είναι

τα χρώματα

 η στενή μου επαφή με το ημερολόγιο

 

 το δροσερό νερό

τα γραφικά σοκάκια στα νησιά

 οι καυτές σκιές στα καυτά πεζοδρόμια

το μπλε που δε χορταίνω

τα καυτερά κόκκινα 

το απέραντο γαλάζιο

 

οι γάτες που βλέπουν τους ανθρώπους να περνούν

 

τα πλοία που φεύγουν μακρυά

οι αφίσες στους δρόμους

 τα θερινά υπαίθρια σινεμά

το 2

 οι ρίγες

τα κορίτσια που ξενυχτούν μ'ενα μυστικό (ή και δυο)

οι γλάροι

 το τιρκουάζ

 

τα πλοία που φεύγουν και μας παίρνουν μαζί

 τα ακουστικά στ' αυτιά μου

*στο αφρόψαρο που κάνει το καλοκαίρι μου ταραχώδες // photos k

Let's go! A storm is coming

 

four in the morning...
a few people walking at the tips of their toes...
strangled childish laughs and a silent wind.
trees are blocking the first sun rays.
seems like you are in a play, but it's just rest.
lie, breath, rest.*

 

  

 

 

αυτή η μουσική που κρυβόταν μέσα σου και ξάφνου βγήκε.
και ξάφνου ταίριαξε με κάθε μόριο του σώματός σου.
όχι του σώματός σου.
των συναισθημάτων σου.
ξάφνου βρήκες τον άγνωστο πομπό που ήσουν δέκτης τόσο καιρό. 

μπιπ μπιπ μπιπ.
ξάφνου.

*your hand in mine.the garden novels.live. // photos k

Ο αστροναύτης

Από μικρός ήξερε πως ήθελε μια μέρα να βρεθεί πάνω από τη γη.

Ήξερε καλά πως ήθελε να περπατήσει δίπλα στ' αστέρια.

Γι' αυτό του το εγχείρημα μάζευε για πολύ καιρό

τα κατάλληλα εργαλεία.

Ήθελε να είναι πανέτοιμος.

Να μην του λείψει τίποτα.

Στα χρόνια που περνούσαν είχε συλλέξει με μεγάλη προσοχή

όλα τα απαραίτητα.

Ίσως και κάποια που ήταν άχρηστα.

*πάντα μαζεύουμε άχρηστα όταν ποθούμε κάτι πολύ.

Τα άχρηστα έχουν την ικανότητα να τονίζουν
τη σημαντικότητα των χρήσιμων.

Έκρυβε με μεγάλη αγάπη τους θησαυρούς

που ήθελε να έχει μαζί του σ'αυτό το μεγάλο ταξίδι.

Και η μέρα του ταξιδιού έφτασε!

Οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές.

Το σκάφος ήταν πανέτοιμο.

Ο άνεμος ήταν ούριος.

Η γάτα του νιαούριζε αλλοιώτικα.

Φόρεσε τη στολή του,

χαμογέλασε με ένα "δεν μπορεί να συμβαίνει σε μένα αυτό" χαμόγελο,

μπήκε στο σκάφος

έβαλε το χέρι πάνω στο μεγάλο κόκκινο κουμπί,

τα μάτια του δάκρυσαν,

χαμογέλασε πάλι,

έκλεισε τα μάτια,

σιγοτραγούδησε το αγαπημένο του τραγούδι,

άνοιξε τα μάτια,

βγήκε από το σκάφος,

έβγαλε τη στολή

και έφυγε.

Δεν ξαναγύρισε ποτέ στο εργαστήρι του.

Δεν μπήκε ποτέ ξανά στο σκάφος του.

Δε φόρεσε ποτέ ξανά στη στολή του.

Πολύ καιρό μετά ένας ταξιδιώτης βρήκε
αυτή τη φωτογραφία δίπλα στα άσπρα γάντια του.

dream No1 // don't be afraid // photo k

Kurz und Schön

I carry your heart with me (I carry it in my heart) I am never without it (anywhere I go you go, my dear; and whatever is done by only me is your doing, my darling)

I fear no fate (for you are my fate, my sweet) I want no world (for beautiful you are my world, my true) and it's you are whatever a moon has always meant and whatever a sun will always sing is you.

Here is the deepest secret nobody knows (here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life; which grows higher than the soul can hope or mind can hide) and this is the wonder that's keeping the stars apart. I carry your heart (I carry it in my heart).

ee cummings

// photo k

Εξίσωση

βροχή

Is this the place where my soul feels safe?

Ματιά αλλοιώτικα δοσμένη.

Is this the place where my soul feels safe
wrapped in paper page hidden in the second space
floors of woods and windows and silent grace

Come and walk with me in my melting sleep
I need to feel the wooden floor touching my naked feet
whisper songs with fairies stories from underneath

Count from one to ten keep your eyes closed until the end
then scream your nightmares loud out in the air

Come and dance with me in open streets with broken violins
keep the pavement down under your feet down
light the night with color scream noise noise
night is breaking drums are shaking
Stories from the floors ship travels without clocks
band plays on the road my skin is changing shape
and I roll into the place where my soul feels safe
and everything is melting into the sound of everything.

Music by Nefeli + Mολυβια-κομάντος // PHOTO BY ROGIER HOUWEN

Το παιχνίδι της ζωής

Η παρτίδα είναι ολάκερη δικιά μας.

Η επόμενη κίνηση απ' το δικό μας χέρι.

Η σκακιέρα σταθερή στη θέση της περιμένει το επόμενο βήμα.

Κι όταν η παρτίδα διακόπτεται απρόσμενα...

Η ζωή μας υπερβαίνει.

Η ζωή παύει να είναι ζωή.

Ίσως πρέπει να μάθεις να μη βγάζεις συμπεράσματα

σχετικά με το αποτελέσμα πριν τελειώσει το παιχνίδι. Χορχε Μπουκάι

για τον Πλάτωνα που έφυγε απρόσμενα. νωρίς

Disguised sweetness

Don't be rude to me!

Moving Day from Jason Wingrove on Vimeo.

Εγκλωβισμένη στα παραμύθια

γεμάτο φαντασία

γεμάτο συμβολισμούς

γεμάτο αλήθεια

tip. δείτε το σε full screen

Alma from Rodrigo Blaas on Vimeo.

la mélancolie

μπαίνω συχνά σε αυτό το σχήμα. μου είναι ταιριαστό. εκεί μέσα αισθάνομαι πληρότητα. τα συναισθήματα μπλέκουν το φανταστικό με το αληθινό, σαν μια ταινία που πότε η πραγματικότητα κυριεύει τα πάντα και άλλοτε το παιχνίδι του φαντασιακού αρπάζει το σκήπτρο του ρεαλισμού και το κάνει κομμάτια. κομμάτια χίλια και ένα. κι άντε να βρεις μετά ξανά την αλήθεια. ο άλλος μου εαυτός μπερδεύεται σε αυτό και άκρη δε βρίσκει. είναι δικό μου όμως αυτό. είναι η σαπουνόφουσκά μου κι εκεί όλα είναι ασφαλή - μέσα στην ουτοπία τους.

εκεί μέσα συνάντησα κάποιον. θέλησε να δει τα πάντα. ανυπόμονος. αχόρταγος. αφύσικος. αταίριαστος. αλλοιώτικος. ασυνήθιστος. γέμισε την κούπα μου με γάλα. έβαλε κουλουράκια στο πιάτο μου. εγώ του 'δειξα τον κόσμο μου. όχι ολόκληρο. ένα μικρό κομμάτι. ό,τι πρόλαβα. μετά έφυγε.

late gseven

// photo k