Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

ένα ηλεκτρόνιο απόσταση

Είναι εκείνες οι ημέρες που ξεκινάνε μωβ και καταλήγουν κουρτίνες βαριές, είναι το Ντητρόιτ όπως το φαντάστηκες, σκουριασμένα σύννεφα και μόνιμο απόγευμα αλλά είναι πρωί κι είσαι στο δρόμο για το σπίτι και το χαλάκι στη πόρτα γράφει “σ’ αγαπάω” Είναι εκείνες οι ημέρες που ανεβαίνεις κάπου πέντε μέτρα στον αέρα και βλέπεις το αγόρι και το κορίτσι να κοιτάζονται να μοιράζονται ένα ηλεκτρόνιο απόσταση και το Σάββατο γίνεται Κυριακή καθώς συμπυκνώνονται χίλια Tesla σ’ ένα φιλί Επειδή είναι εκείνες οι ημέρες που ξημερώνουν πριν κοιμηθείς, είναι νωρίς κι άντε να κλείσεις τώρα μάτι, χαζεύεις ένα ξημέρωμα που σου ανήκει όσο σου ανήκει κι εκείνο το κορίτσι και είναι λίγο να είσαι μόνο μια φορά σχεδόν τριάντα αλλά ευτυχώς τίποτα δε κρατάει για πάντα

text mano // photo k 

Δεν υπάρχουν σχόλια: